Vol 3, No 4 (1996): Elektrofizjologia i Stymulacja Serca
Original articles
Published online: 2000-03-06
Get Citation

Zastosowanie klasyfikacji VASIS w określaniu typu omdlenia wazowagalnego

Maciej Kempa, Dariusz Kozłowski, Justyna Staniewicz, Grzegorz Raczak, Grażyna Świątecka
Elektrofizjologia i Stymulacja Serca 1996;3(4):337-341.
Vol 3, No 4 (1996): Elektrofizjologia i Stymulacja Serca
Original articles
Published online: 2000-03-06

Abstract


Uznaną obecnie metodą diagnostyki utrat przytomności pochodzenia neurogennego jest test pochyleniowy. Na podstawie rezultatów analizy zmian ciśnienia tętniczego i akcji serca podczas dwóch kolejnych testów: pierwszego - biernego i drugiego - po wyłączeniu nerwu błędnego atropiną, można dokonać klinicznego podziału omdleń wazowagalnych (VVS). Klasyfikacją nie wymagającą stosowania środków farmakologicznych jest podział wg Vasovagal Syncope International Study (VASIS).Celem naszej pracy było określenie typu omdlenia wazowagalnego wg protokołu klinicznego, wg podziału VASIS, porównanie obu klasyfikacji i analiza zmienności częstości rytmu serca (HRV) podczas testu pochyleniowego. Przeanalizowano dane 24 chorych (13 M, 11 K) w wieku 15-69 lat (średnio 32,8 ± 17,4) z rozpoznanym VVS o następujących typach klinicznych: wazodepresyjnym (VD) - 5, kardiodepresyjnym (CI) - 4 i mieszanym (MX) - 15. W 12 przypadkach dokonano analizy HRV. W 20 przypadkach (83,3%) typ omdlenia ustalony wg protokołu klinicznego pokrywał się z typem ustalonym wg kryteriów VASIS. Zmiany mocy widma HRV w czasie omdlenia kształtowały się następująco: wzrost mocy widma w zakresie częstotliwości niskich (LF) i wysokich (HF) wystąpił w typie VASIS-2 i VASIS-1, spadek w obu zakresach - w typie VASIS-3 i VASIS-1, natomiast spadek w zakresie LF i wzrost w HF tylko w typie VASIS-1.
Wnioski: 1) klasyfikacja VASIS pokrywa się w 83,3% ze standardowym protokołem klinicznym w określaniu typu omdlenia wazowagalnego; 2) określenie podtypów, zgodnie z zaleceniami Vasovagal International Study '92, w grupie VASIS-2 (2A, 2B) pozwala dokładniej ustalić reaktywność układu naczyniowego; 3) na podstawie różnorodności uzyskanych wyników analizy HRV w grupie VASIS-1 uważamy, że należy wyróżnić typy: 1A (wazodepresyjnopodobny), 1B (kardiodepresyjnopodobny) i 1C (czysty mieszany).

Abstract


Uznaną obecnie metodą diagnostyki utrat przytomności pochodzenia neurogennego jest test pochyleniowy. Na podstawie rezultatów analizy zmian ciśnienia tętniczego i akcji serca podczas dwóch kolejnych testów: pierwszego - biernego i drugiego - po wyłączeniu nerwu błędnego atropiną, można dokonać klinicznego podziału omdleń wazowagalnych (VVS). Klasyfikacją nie wymagającą stosowania środków farmakologicznych jest podział wg Vasovagal Syncope International Study (VASIS).Celem naszej pracy było określenie typu omdlenia wazowagalnego wg protokołu klinicznego, wg podziału VASIS, porównanie obu klasyfikacji i analiza zmienności częstości rytmu serca (HRV) podczas testu pochyleniowego. Przeanalizowano dane 24 chorych (13 M, 11 K) w wieku 15-69 lat (średnio 32,8 ± 17,4) z rozpoznanym VVS o następujących typach klinicznych: wazodepresyjnym (VD) - 5, kardiodepresyjnym (CI) - 4 i mieszanym (MX) - 15. W 12 przypadkach dokonano analizy HRV. W 20 przypadkach (83,3%) typ omdlenia ustalony wg protokołu klinicznego pokrywał się z typem ustalonym wg kryteriów VASIS. Zmiany mocy widma HRV w czasie omdlenia kształtowały się następująco: wzrost mocy widma w zakresie częstotliwości niskich (LF) i wysokich (HF) wystąpił w typie VASIS-2 i VASIS-1, spadek w obu zakresach - w typie VASIS-3 i VASIS-1, natomiast spadek w zakresie LF i wzrost w HF tylko w typie VASIS-1.
Wnioski: 1) klasyfikacja VASIS pokrywa się w 83,3% ze standardowym protokołem klinicznym w określaniu typu omdlenia wazowagalnego; 2) określenie podtypów, zgodnie z zaleceniami Vasovagal International Study '92, w grupie VASIS-2 (2A, 2B) pozwala dokładniej ustalić reaktywność układu naczyniowego; 3) na podstawie różnorodności uzyskanych wyników analizy HRV w grupie VASIS-1 uważamy, że należy wyróżnić typy: 1A (wazodepresyjnopodobny), 1B (kardiodepresyjnopodobny) i 1C (czysty mieszany).
Get Citation

Keywords

omdlenie wazowagalne; zmienność rytmu serca; klasyfikacja VASIS

About this article
Title

Zastosowanie klasyfikacji VASIS w określaniu typu omdlenia wazowagalnego

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 3, No 4 (1996): Elektrofizjologia i Stymulacja Serca

Pages

337-341

Published online

2000-03-06

Bibliographic record

Elektrofizjologia i Stymulacja Serca 1996;3(4):337-341.

Keywords

omdlenie wazowagalne
zmienność rytmu serca
klasyfikacja VASIS

Authors

Maciej Kempa
Dariusz Kozłowski
Justyna Staniewicz
Grzegorz Raczak
Grażyna Świątecka

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl