open access

Vol 9, No 2 (2002): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2002-02-01
Get Citation

Ocena dyspersji odstępu QT i skorygowanej dyspersji odstępu QT u chorych z ostrym zawałem serca leczonych i nieleczonych trombolitycznie

Małgorzata Kobusiak-Prokopowicz, Beata Jołda-Mydłowska i Anna Bańcarz
Folia Cardiol 2002;9(2):101-107.

open access

Vol 9, No 2 (2002): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2002-02-01

Abstract

Wstęp: Badanie dyspersji odstępu QT jest uznaną nieinwazyjną metodą oceny zagrożenia wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca. Celem pracy była ocena dyspersji odstępu QT (QTd) i skorygowanej dyspersji odstępu QT (QTdc) u chorych z ostrym zawałem serca, z uwzględnieniem jego lokalizacji, stosowanego leczenia i uzyskanego udrożnienia tętnic wieńcowych.
Materiał i metody: Badania przeprowadzono u 90 chorych (56 mężczyzn, 34 kobiet) w wieku 40-84 lat, leczonych na ostry zawał serca. Standardowy 12-odprowadzeniowy elektrokardiogram wykonywano przy przyjęciu pacjentów do szpitala, a następny po 3 godzinach od rozpoczęcia leczenia. Do dalszej obserwacji wykorzystywano elektrokardiogramy w 2., 3., 4. i 5. dobie pobytu chorych. Chorych kwalifikowano do jednej z 6 grup. Grupę I stanowiło 16 chorych z zawałem ściany dolnej, leczonych trombolitycznie, z uzyskaniem cech udrożnienia tętnicy dozawałowej. Do grupy II należało 22 chorych z zawałem ściany dolnej, leczonych trombolitycznie, bez cech udrożnienia; grupę III - 11 pacjentów z zawałem ściany dolnej, nieleczonych trombolitycznie, grupę IV - 12 osób z zawałem ściany przedniej, leczonych trombolitycznie, z uzyskaniem cech udrożnienia; grupę V - 15 chorych z zawałem ściany przedniej, leczonych trombolitycznie, bez cech udrożnienia; grupę VI - 14 chorych z zawałem ściany przedniej, nieleczonych trombolitycznie. Grupę kontrolną tworzyło 15 zdrowych osób, w wieku 27- 64 lat.
Wyniki: Wyniki badań przedstawiono w tabelach 1 i 2.
Wnioski: U chorych z tworzącym się zawałem serca, niezależnie od jego lokalizacji, wartości QTd i QTdc są zwiększone. Skuteczne leczenie trombolityczne powoduje zmniejszenie QTd i QTdc u chorych z ostrym zawałem ściany przedniej serca, czego nie obserwowano u chorych z ostrym zawałem ściany dolnej serca. U pacjentów z ostrym zawałem serca nieleczonych trombolitycznie, w pierwszych 48 godzinach zawału ściany przedniej QTd i QTdc ulegają zwiększeniu, natomiast u chorych z zawałem ściany dolnej QTd i QTdc zmniejszały się w czasie od 3 godzin do 5. doby po jego wystąpieniu.

Abstract

Wstęp: Badanie dyspersji odstępu QT jest uznaną nieinwazyjną metodą oceny zagrożenia wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca. Celem pracy była ocena dyspersji odstępu QT (QTd) i skorygowanej dyspersji odstępu QT (QTdc) u chorych z ostrym zawałem serca, z uwzględnieniem jego lokalizacji, stosowanego leczenia i uzyskanego udrożnienia tętnic wieńcowych.
Materiał i metody: Badania przeprowadzono u 90 chorych (56 mężczyzn, 34 kobiet) w wieku 40-84 lat, leczonych na ostry zawał serca. Standardowy 12-odprowadzeniowy elektrokardiogram wykonywano przy przyjęciu pacjentów do szpitala, a następny po 3 godzinach od rozpoczęcia leczenia. Do dalszej obserwacji wykorzystywano elektrokardiogramy w 2., 3., 4. i 5. dobie pobytu chorych. Chorych kwalifikowano do jednej z 6 grup. Grupę I stanowiło 16 chorych z zawałem ściany dolnej, leczonych trombolitycznie, z uzyskaniem cech udrożnienia tętnicy dozawałowej. Do grupy II należało 22 chorych z zawałem ściany dolnej, leczonych trombolitycznie, bez cech udrożnienia; grupę III - 11 pacjentów z zawałem ściany dolnej, nieleczonych trombolitycznie, grupę IV - 12 osób z zawałem ściany przedniej, leczonych trombolitycznie, z uzyskaniem cech udrożnienia; grupę V - 15 chorych z zawałem ściany przedniej, leczonych trombolitycznie, bez cech udrożnienia; grupę VI - 14 chorych z zawałem ściany przedniej, nieleczonych trombolitycznie. Grupę kontrolną tworzyło 15 zdrowych osób, w wieku 27- 64 lat.
Wyniki: Wyniki badań przedstawiono w tabelach 1 i 2.
Wnioski: U chorych z tworzącym się zawałem serca, niezależnie od jego lokalizacji, wartości QTd i QTdc są zwiększone. Skuteczne leczenie trombolityczne powoduje zmniejszenie QTd i QTdc u chorych z ostrym zawałem ściany przedniej serca, czego nie obserwowano u chorych z ostrym zawałem ściany dolnej serca. U pacjentów z ostrym zawałem serca nieleczonych trombolitycznie, w pierwszych 48 godzinach zawału ściany przedniej QTd i QTdc ulegają zwiększeniu, natomiast u chorych z zawałem ściany dolnej QTd i QTdc zmniejszały się w czasie od 3 godzin do 5. doby po jego wystąpieniu.
Get Citation

Keywords

zawał serca; dyspersja odstępu QT

About this article
Title

Ocena dyspersji odstępu QT i skorygowanej dyspersji odstępu QT u chorych z ostrym zawałem serca leczonych i nieleczonych trombolitycznie

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 9, No 2 (2002): Folia Cardiologica

Pages

101-107

Published online

2002-02-01

Bibliographic record

Folia Cardiol 2002;9(2):101-107.

Keywords

zawał serca
dyspersja odstępu QT

Authors

Małgorzata Kobusiak-Prokopowicz
Beata Jołda-Mydłowska i Anna Bańcarz

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl