Vol 10, No 3 (2003): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2003-05-13

open access

Page views 672
Article views/downloads 890
Get Citation

Connect on Social Media

Connect on Social Media

Wstrząs kardiogenny w przebiegu zawału serca - wyniki leczenia zabiegowego

Piotr Chodór, Hubert Krupa, Zbigniew Kalarus, Beata Średniawa, Teresa Zielińska, Tomasz Wąs, Grzegorz Honisz, Radosław Lenarczyk, Marian Zembala, Lech Poloński
Folia Cardiol 2003;10(3):269-277.

Abstract

Wstęp: Wstrząs kardiogenny jest główną przyczyną zgonów wśród chorych z zawałem serca. Jego leczenie zachowawcze nie poprawia rokowania, a dane dotyczące leczenia zabiegowego są ograniczone. Celem pracy jest ocena wyników leczenia zabiegowego (angioplastyka wieńcowa lub leczenie operacyjne) chorych z zawałem serca i wstrząsem kardiogennym, analiza czynników wpływających na śmiertelność szpitalną i ocena wyników odległych.
Materiał i metody: Badaniem objęto 98 chorych z zawałem serca i wstrząsem kardiogennym. Operacyjnie leczono 5 chorych, a za pomocą angioplastyki wieńcowej — 93. W celu oceny czynników ryzyka zgonu chorych podzielono na dwie grupy: I - 37 osób, które zmarły, i II - 61 pacjentów, którzy przeżyli.
Wyniki: Zmarło 2 (40%) chorych leczonych operacyjnie i 35 (38%) leczonych za pomocą angioplastyki wieńcowej. U pacjentów leczonych operacyjnie częściej stwierdzano hipercholesterolemię, przebyty zawał serca, częściej stosowano u nich kontrapulsację wewnątrzaortalną, u wszystkich operowanych wykryto trójnaczyniową chorobę wieńcową, a tętnicą odpowiedzialną za zawał serca był u nich pień lewej tętnicy wieńcowej. Zabieg angioplastyki wieńcowej był skuteczny u 73 (78%) chorych. Śmiertelność przy skutecznym zabiegu wynosiła 26%, a przy nieskutecznym - 80%. Analiza porównawcza obu grup wykazała, że różniły się one pod względem: wieku (grupa I - 60,4 roku, grupa II - 54,1 roku; p = 0,006), częstości występowania nagłego zatrzymania krążenia przed koronarografią (grupa I - 51% chorych, grupa II - 26%; p = 0,01) oraz skuteczności zabiegu angioplastyki wieńcowej (grupa I - 54%, grupa II — 93%; p < 0,001). Podczas obserwacji jednorocznej zmarło 6 pacjentów. Śmiertelność po roku u chorych z zawałem serca i wstrząsem kardiogennym wyniosła 56%.
Wnioski: Leczenie zabiegowe chorych z zawałem serca i wstrząsem kardiogennym poprawia rokowanie wewnątrzszpitalne i roczne. Istotnymi czynnikami wpływającymi na przeżycie wewnątrzszpitalne są: młodszy wiek, stabilny przebieg zawału serca i skuteczna angioplastyka wieńcowa. (Folia Cardiol. 2003; 10: 269–277)

Article available in PDF format

View PDF Download PDF file