Vol 10, No 6 (2003): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2003-11-06

open access

Page views 565
Article views/downloads 1849
Get Citation

Connect on Social Media

Connect on Social Media

Częstość występowania ubytków przegrody międzykomorowej oraz ich samoistnego zamykania się u dzieci

Andrzej Olszanowski, Jacek Białkowski i Małgorzata Szkutnik
Folia Cardiol 2003;10(6):785-790.

Abstract

Wstęp: Celem pracy była ocena częstości występowania u dzieci ubytków przegrody międzykomorowej (VSD) oraz ich samoistnego zamykania się.
Materiał i metody: Badania przeprowadzono, analizując retrospektywnie materiał Wojewódzkiej Pracowni Echokardiografii Dziecięcej w Opolu. W latach 1992-1999 za pomocą echokardiografii przebadano 3691 dzieci - wadę serca rozpoznano u 675 z nich, a izolowany VSD u 132 dzieci. Średni wiek w momencie ustalenia diagnozy VSD wynosił 3,8 tygodnia. W analizie uwzględniono wielkość, lokalizację ubytku, płeć dziecka, miejsce zamieszkania (wieś, miasto), określając ich wpływ na proces samoistnego zamykania się VSD. Ubytki podzielono na małe, średnie i duże.
Wyniki: Ubytki przegrody międzykomorowej stanowiły najczęściej rozpoznawaną wrodzoną wadę serca - były zlokalizowane u 60,1% badanych w części okołobłoniastej oraz u 39,9% osób w części mięśniowej. Większość (67,3%) VSD mięśniowych znajdowała się w dolnej części przegrody. Stwierdzono, że samoistnie zamykały się jedynie ubytki małe (o średnicy poniżej 0,3 szerokości lewego ujścia tętniczego), częściej w części mięśniowej niż błoniastej przegrody (p < 0,001). W pierwszych 6 miesiącach życia zaobserwowano zamknięcie 62% ubytków mięśniowych i 21% ubytków okołobłoniastych. Nie wykazano zależności między samoistnym zamykaniem VSD a płcią i miejscem zamieszkania dziecka (wieś/miasto).
Wnioski: Ubytek w przegrodzie międzykomorowej stanowi najczęściej rozpoznawaną ambulatoryjnie wrodzoną wadę serca u dzieci. Wada ta wymaga systematycznego monitorowania klinicznego i echokardiograficznego. Istotna część małych ubytków (głównie mięśniowych) ulega samoistnemu zamknięciu jeszcze w okresie niemowlęcym. Pozostałe wymagają leczenia kardiochirurgicznego, interwencyjnego bądź dalszej obserwacji. (Folia Cardiol. 2003; 10: 785-790)

Article available in PDF format

View PDF Download PDF file