open access

Vol 11, No 7 (2004): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2004-06-28
Submitted: 2013-01-14
Get Citation

Zapobieganie nawrotom omdleń wazowagalnych za pomocą podawanego dożylnie β-blokera. Mechanizmy patofizjologiczne determinujące efektywność terapii

Grzegorz Gielerak, Przemysław Guzik, Karol Makowski, Dariusz Kozłowski, Jacek Gajek i Marian Cholewa
Folia Cardiol 2004;11(7):489-498.

open access

Vol 11, No 7 (2004): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2004-06-28
Submitted: 2013-01-14

Abstract

Wstęp: Celem pracy była identyfikacja mechanizmów patofizjologicznych determinujących efektywność podawanego dożylnie β-blokera w zapobieganiu nawrotom omdleń wazowagalnych (VVS).
Materiał i metody: Badaniem objeto 98 chorych (w tym 59 kobiet) w średnim wieku 34,2 ± ± 12,3 roku, u których w okresie ostatnich 6 miesięcy wystąpiły co najmniej dwa incydenty utraty przytomności, zakwalifikowanych do wykonania testu pochyleniowego (TT). Pionizacji dokonywano według protokołu 60o/20 min; a w przypadkach tego wymagających podawano dodatkowo podjęzykowo 250 µg nitrogliceryny. Po uzyskaniu dodatniego wyniku badania przywracano pozycję poziomą, po czym dożylnie podawano 0,1 mg/kg mc. propranololu. W dalszym etapie wykonywano kolejną pionizację, która była repliką fazy badania, zakończonej wystąpieniem omdlenia. Ocenę wskaźników hemodynamicznych (HI) prowadzono metodą beat-to-beat za pomocą urządzenia Portapres M2. Analizie poddawano skurczowe (SBP), średnie (MBP) i rozkurczowe ciśnienie tętnicze (DBP), częstotliwość rytmu serca (HR), pojemność minutową serca (CO) i całkowity obwodowy opór naczyniowy (TPR). Zmienność ciśnienia tętniczego (BPV) mierzono jako odchylenie standardowe skurczowego ciśnienia tętniczego. Uzyskane wartości HI analizowano retrospektywnie, uśredniając 60-sekundowe segmenty pomiarowe. Oceny czułości baroreceptorów (BRS) dokonywano w 3-minutowych przedziałach pomiarowych za pomocą metody xBRS (cross-correlation). W tożsamych segmentach lokacyjnych dokonywano także czasowej analizy zmienności rytmu tętna (PRV). W celu realizacji przyjętego na wstępie celu badania wyznaczono cztery przedziały pomiarowe: bezpośrednio poprzedzający (I) i inicjujący (II) czynną fazę TT, poprzedzający wystąpienie VVS (III) oraz obejmujący wczesny etap po zakończeniu pionizacji (IV).
Wyniki: Wykonanie pełnego protokołu TT wywołało VVS u 63 (64%) chorych. Dożylne podanie propranololu zapobiegło powtórnemu wyzwoleniu omdlenia u 37 (59%) pacjentów - stanowili oni grupę I, natomiast 26 (41%) chorych było niewrażliwych na podany β-bloker - w dalszej ocenie tworzyli oni grupę II. Największe różnice wartości analizowanych zmiennych między grupami badanych chorych stwierdzono w okresie bezpośrednio poprzedzającym wystąpienie VVS (etap III). Skuteczność podawanego dożylnie β-blokera w zapobieganiu nawrotom VVS korespondowała z: znamiennie wyższymi wartościami BP oraz TPR; większą zmiennością PRV oraz BPV; silną korelacją między wartościami ocenianych HI a BRS.
Wnioski: Skuteczność podawanego dożylnie β-blokera w zapobieganiu nawrotom VVS koresponduje z ograniczeniem funkcji regulacyjnej baroreceptorów, determinującym możliwości jej farmakologicznej korekty. (Folia Cardiol. 2004; 11: 489–498)

Abstract

Wstęp: Celem pracy była identyfikacja mechanizmów patofizjologicznych determinujących efektywność podawanego dożylnie β-blokera w zapobieganiu nawrotom omdleń wazowagalnych (VVS).
Materiał i metody: Badaniem objeto 98 chorych (w tym 59 kobiet) w średnim wieku 34,2 ± ± 12,3 roku, u których w okresie ostatnich 6 miesięcy wystąpiły co najmniej dwa incydenty utraty przytomności, zakwalifikowanych do wykonania testu pochyleniowego (TT). Pionizacji dokonywano według protokołu 60o/20 min; a w przypadkach tego wymagających podawano dodatkowo podjęzykowo 250 µg nitrogliceryny. Po uzyskaniu dodatniego wyniku badania przywracano pozycję poziomą, po czym dożylnie podawano 0,1 mg/kg mc. propranololu. W dalszym etapie wykonywano kolejną pionizację, która była repliką fazy badania, zakończonej wystąpieniem omdlenia. Ocenę wskaźników hemodynamicznych (HI) prowadzono metodą beat-to-beat za pomocą urządzenia Portapres M2. Analizie poddawano skurczowe (SBP), średnie (MBP) i rozkurczowe ciśnienie tętnicze (DBP), częstotliwość rytmu serca (HR), pojemność minutową serca (CO) i całkowity obwodowy opór naczyniowy (TPR). Zmienność ciśnienia tętniczego (BPV) mierzono jako odchylenie standardowe skurczowego ciśnienia tętniczego. Uzyskane wartości HI analizowano retrospektywnie, uśredniając 60-sekundowe segmenty pomiarowe. Oceny czułości baroreceptorów (BRS) dokonywano w 3-minutowych przedziałach pomiarowych za pomocą metody xBRS (cross-correlation). W tożsamych segmentach lokacyjnych dokonywano także czasowej analizy zmienności rytmu tętna (PRV). W celu realizacji przyjętego na wstępie celu badania wyznaczono cztery przedziały pomiarowe: bezpośrednio poprzedzający (I) i inicjujący (II) czynną fazę TT, poprzedzający wystąpienie VVS (III) oraz obejmujący wczesny etap po zakończeniu pionizacji (IV).
Wyniki: Wykonanie pełnego protokołu TT wywołało VVS u 63 (64%) chorych. Dożylne podanie propranololu zapobiegło powtórnemu wyzwoleniu omdlenia u 37 (59%) pacjentów - stanowili oni grupę I, natomiast 26 (41%) chorych było niewrażliwych na podany β-bloker - w dalszej ocenie tworzyli oni grupę II. Największe różnice wartości analizowanych zmiennych między grupami badanych chorych stwierdzono w okresie bezpośrednio poprzedzającym wystąpienie VVS (etap III). Skuteczność podawanego dożylnie β-blokera w zapobieganiu nawrotom VVS korespondowała z: znamiennie wyższymi wartościami BP oraz TPR; większą zmiennością PRV oraz BPV; silną korelacją między wartościami ocenianych HI a BRS.
Wnioski: Skuteczność podawanego dożylnie β-blokera w zapobieganiu nawrotom VVS koresponduje z ograniczeniem funkcji regulacyjnej baroreceptorów, determinującym możliwości jej farmakologicznej korekty. (Folia Cardiol. 2004; 11: 489–498)
Get Citation

Keywords

test pochyleniowy; omdlenie wazowagalne; beta-bloker

About this article
Title

Zapobieganie nawrotom omdleń wazowagalnych za pomocą podawanego dożylnie β-blokera. Mechanizmy patofizjologiczne determinujące efektywność terapii

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 11, No 7 (2004): Folia Cardiologica

Pages

489-498

Published online

2004-06-28

Bibliographic record

Folia Cardiol 2004;11(7):489-498.

Keywords

test pochyleniowy
omdlenie wazowagalne
beta-bloker

Authors

Grzegorz Gielerak
Przemysław Guzik
Karol Makowski
Dariusz Kozłowski
Jacek Gajek i Marian Cholewa

Important: This website uses cookies.tanya dokter More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl