Na skróty

dostęp otwarty

Tom 8, Nr 1 (2006)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2006-01-23
Pobierz cytowanie

Monitorowanie leczenia mannitolem chorych z zespołem wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego w przebiegu udaru mózgu

Magdalena Nowaczewska, Barbara Książkiewicz
Udar Mózgu. Problemy Interdyscyplinarne 2006;8(1):1-9.

dostęp otwarty

Tom 8, Nr 1 (2006)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2006-01-23

Streszczenie

Wstęp. Zespół wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego jest zagrażającym życiu powikłaniem udaru mózgu, a jedną z metod jego leczenia jest osmoterapia przy użyciu 20-procentowego mannitolu. Do tej pory monitorowanie leczenia zespołu wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego było możliwe tylko metodami inwazyjnymi. Przezczaszkowa ultrasonografia doplerowska (TCD, transcranial doppler) pozwala na nieinwazyjne monitorowanie leczenia tego zespołu poprzez pomiar prędkości przepływu krwi (BFV, blood flow velocity) i wskaźnika pulsacyjności (PI, pulsatility index).
Materiał i metody. Badaniem objęto 30 pacjentów z zespołem wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego, w przebiegu nadnamiotowego udaru mózgu, leczonych mannitolem: 18 z udarem niedokrwiennym oraz 12 z udarem krwotocznym. Chorzy włączeni do badania 3-4 razy na dobę otrzymywali 20-procentowy mannitol i.v. Przed wlewem mannitolu i 60 minut po jego rozpoczęciu przeprowadzano badanie neurologiczne z oceną w skalach Glasgow (GCS, Glasgow Coma Scale) i niedomogi pnia mózgu (ITC, insufficientia trunci cerebri). Po zakończeniu badania klinicznego, bezpośrednio przed, a także 30 i 60 minut po rozpoczęciu wlewu mannitolu wykonywano badanie TCD z pomiarem średniej BFV i PI w tętnicach środkowych mózgu (MCA, media cerebral arteries).
Wyniki. W 30. minucie od rozpoczęcia wlewu mannitolu obserwowano wzrost BFV i spadek PI w obu MCA - większy w grupie pacjentów, którzy przeżyli, w porównaniu z grupą zmarłych; największy podczas pierwszych wlewów mannitolu. Wykazano istotną statystycznie korelację między BFV i PI a punktacją w skalach GCS i ITC oraz między BFV a PI w obu MCA, zarówno przed, jak i 30 oraz 60 minut po rozpoczęciu wlewu mannitolu.
Wnioski. Badanie przezczaszkowej ultrasonografii doplerowskiej pozwala na ocenę skuteczności działania mannitolu i można je wykorzystać jako uzupełnienie badania klinicznego chorych z udarem mózgu i zespołem wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego.

Streszczenie

Wstęp. Zespół wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego jest zagrażającym życiu powikłaniem udaru mózgu, a jedną z metod jego leczenia jest osmoterapia przy użyciu 20-procentowego mannitolu. Do tej pory monitorowanie leczenia zespołu wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego było możliwe tylko metodami inwazyjnymi. Przezczaszkowa ultrasonografia doplerowska (TCD, transcranial doppler) pozwala na nieinwazyjne monitorowanie leczenia tego zespołu poprzez pomiar prędkości przepływu krwi (BFV, blood flow velocity) i wskaźnika pulsacyjności (PI, pulsatility index).
Materiał i metody. Badaniem objęto 30 pacjentów z zespołem wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego, w przebiegu nadnamiotowego udaru mózgu, leczonych mannitolem: 18 z udarem niedokrwiennym oraz 12 z udarem krwotocznym. Chorzy włączeni do badania 3-4 razy na dobę otrzymywali 20-procentowy mannitol i.v. Przed wlewem mannitolu i 60 minut po jego rozpoczęciu przeprowadzano badanie neurologiczne z oceną w skalach Glasgow (GCS, Glasgow Coma Scale) i niedomogi pnia mózgu (ITC, insufficientia trunci cerebri). Po zakończeniu badania klinicznego, bezpośrednio przed, a także 30 i 60 minut po rozpoczęciu wlewu mannitolu wykonywano badanie TCD z pomiarem średniej BFV i PI w tętnicach środkowych mózgu (MCA, media cerebral arteries).
Wyniki. W 30. minucie od rozpoczęcia wlewu mannitolu obserwowano wzrost BFV i spadek PI w obu MCA - większy w grupie pacjentów, którzy przeżyli, w porównaniu z grupą zmarłych; największy podczas pierwszych wlewów mannitolu. Wykazano istotną statystycznie korelację między BFV i PI a punktacją w skalach GCS i ITC oraz między BFV a PI w obu MCA, zarówno przed, jak i 30 oraz 60 minut po rozpoczęciu wlewu mannitolu.
Wnioski. Badanie przezczaszkowej ultrasonografii doplerowskiej pozwala na ocenę skuteczności działania mannitolu i można je wykorzystać jako uzupełnienie badania klinicznego chorych z udarem mózgu i zespołem wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

udar mózgu; osmoterapia; przezczaszkowa ultrasonografia doplerowska

Informacje o artykule
Tytuł

Monitorowanie leczenia mannitolem chorych z zespołem wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego w przebiegu udaru mózgu

Czasopismo

Udar Mózgu. Problemy Interdyscyplinarne

Numer

Tom 8, Nr 1 (2006)

Strony

1-9

Data publikacji on-line

2006-01-23

Rekord bibliograficzny

Udar Mózgu. Problemy Interdyscyplinarne 2006;8(1):1-9.

Słowa kluczowe

udar mózgu
osmoterapia
przezczaszkowa ultrasonografia doplerowska

Autorzy

Magdalena Nowaczewska
Barbara Książkiewicz

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl