Na skróty

dostęp otwarty

Tom 1, Nr 1 (2003)
Prace poglądowe (nadesłane)
Opublikowany online: 2003-09-18
Pobierz cytowanie

Badanie doplerowskie w diagnostyce zaburzeń erekcji

Andrzej Gołubiński, Aleksander Falkowski, Bartłomiej Gliniewicz, Andrzej Sikorski
Seksuologia Polska 2003;1(1):39-43.

dostęp otwarty

Tom 1, Nr 1 (2003)
Prace poglądowe (nadesłane)
Opublikowany online: 2003-09-18

Streszczenie

Badanie doplerowskie prącia wprowadzili do praktyki medycznej Lue i wsp. w 1985 roku, dzięki odkryciu, że iniekcja dojamista papaweryny powoduje wzwód [1]. Za pomocą techniki doplerowskiej można zmierzyć przepływ krwi w tętnicach głębokich prącia po farmakologicznie wywołanym wzwodzie. Badanie powinno się przeprowadzać w komfortowych warunkach, zapewniających prywatność. Preparaty o działaniu wazodylatacyjnym stosuje się w iniekcji do ciał jamistych. Odpowiedź na środki farmakologiczne obserwuje się po podaniu 20–40 mg papaweryny lub 5–20 mg prostaglandyny E1 (PGE1). Papaweryna i PGE1 działają na tętnice głębokie prącia, rozkurczając mięśniówkę gładką naczyń.
Aby uwidocznić tętnice głębokie penisa, ciała jamiste należy obrazować w przekrojach podłużnym i poprzecznym od podstawy po żołądź prącia. Analiza widma doplerowskiego w tych tętnicach umożliwia pomiar prędkości szczytowo-skurczowej (PSV, peak systolic velocity) oraz końcowo-rozkurczowej (EDV, end-diastolic velocity) oraz współczynnika oporności (RI, resistive index) określanego na podstawie wzoru RI = (PSV – EDV)/EDV.
Prędkość szczytowo-skurczowa mierzona po iniekcji dojamistej preparatu o działaniu wazodylatacyjnym to najważniejszy parametr pozwalający rozpoznać impotencję o podłożu naczyniowym. Prędkość szczytowo-skurczowa o wartości niższej niż 25 cm/s wskazuje na utrudnienie w dopływie krwi do prącia. Wykluczenie patologii dopływu krwi do penisa sugeruje możliwość nadmiernego przecieku żylnego jako przyczyny zaburzeń wzwodu. Prędkość końcowo-rozkurczowa wyższa niż 7 cm/s jest typowa dla mężczyzn z zaburzeniami odpływu krwi z prącia.
Istnieje również grupa pacjentów z mieszanym typem dysfunkcji wzwodu, charakteryzujących się współistnieniem utrudnień w dopływie krwi oraz nadmiernym przeciekiem żylnym.

Streszczenie

Badanie doplerowskie prącia wprowadzili do praktyki medycznej Lue i wsp. w 1985 roku, dzięki odkryciu, że iniekcja dojamista papaweryny powoduje wzwód [1]. Za pomocą techniki doplerowskiej można zmierzyć przepływ krwi w tętnicach głębokich prącia po farmakologicznie wywołanym wzwodzie. Badanie powinno się przeprowadzać w komfortowych warunkach, zapewniających prywatność. Preparaty o działaniu wazodylatacyjnym stosuje się w iniekcji do ciał jamistych. Odpowiedź na środki farmakologiczne obserwuje się po podaniu 20–40 mg papaweryny lub 5–20 mg prostaglandyny E1 (PGE1). Papaweryna i PGE1 działają na tętnice głębokie prącia, rozkurczając mięśniówkę gładką naczyń.
Aby uwidocznić tętnice głębokie penisa, ciała jamiste należy obrazować w przekrojach podłużnym i poprzecznym od podstawy po żołądź prącia. Analiza widma doplerowskiego w tych tętnicach umożliwia pomiar prędkości szczytowo-skurczowej (PSV, peak systolic velocity) oraz końcowo-rozkurczowej (EDV, end-diastolic velocity) oraz współczynnika oporności (RI, resistive index) określanego na podstawie wzoru RI = (PSV – EDV)/EDV.
Prędkość szczytowo-skurczowa mierzona po iniekcji dojamistej preparatu o działaniu wazodylatacyjnym to najważniejszy parametr pozwalający rozpoznać impotencję o podłożu naczyniowym. Prędkość szczytowo-skurczowa o wartości niższej niż 25 cm/s wskazuje na utrudnienie w dopływie krwi do prącia. Wykluczenie patologii dopływu krwi do penisa sugeruje możliwość nadmiernego przecieku żylnego jako przyczyny zaburzeń wzwodu. Prędkość końcowo-rozkurczowa wyższa niż 7 cm/s jest typowa dla mężczyzn z zaburzeniami odpływu krwi z prącia.
Istnieje również grupa pacjentów z mieszanym typem dysfunkcji wzwodu, charakteryzujących się współistnieniem utrudnień w dopływie krwi oraz nadmiernym przeciekiem żylnym.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

badanie doplerowskie; zaburzenia erekcji

Informacje o artykule
Tytuł

Badanie doplerowskie w diagnostyce zaburzeń erekcji

Czasopismo

Seksuologia Polska

Numer

Tom 1, Nr 1 (2003)

Strony

39-43

Data publikacji on-line

2003-09-18

Rekord bibliograficzny

Seksuologia Polska 2003;1(1):39-43.

Słowa kluczowe

badanie doplerowskie
zaburzenia erekcji

Autorzy

Andrzej Gołubiński
Aleksander Falkowski
Bartłomiej Gliniewicz
Andrzej Sikorski

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Wydawcą serwisu jest  Via Medica sp. z o.o. sp. komandytowa, ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl