dostęp otwarty

Tom 3, Nr 2 (2017)
Prace poglądowe
Opublikowany online: 2017-08-21
Pobierz cytowanie

Miejscowa antybiotykoterapia w leczeniu trądziku

Julia Seniuta, Adam Reich
Forum Dermatologicum 2017;3(2):49-52.

dostęp otwarty

Tom 3, Nr 2 (2017)
Prace poglądowe
Opublikowany online: 2017-08-21

Streszczenie

Trądzik pospolity stanowi jeden z najczęstszych powodów wizyty u dermatologa. Etiopatogeneza trądziku jest wieloczynnikowa — wpływają na nią między innymi czynniki hormonalne, genetyczne, zmiana składu łoju, a także kolonizacja jednostek włosowo-łojowych przez Propionibacterium acnes. W około 80% przypadków trądzik cechuje się łagodnym przebiegiem, w którym podstawę terapii stanowią leczenie miejscowe i odpowiednia pielęgnacja skóry. Wśród leków miejscowych w terapii trądziku stosuje się antybiotyki, retinoidy, nadtlenek benzoilu i kwas azelainowy. Antybiotyki wykazują działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu chemotaksji neutrofilów, produkcji cytokin i funkcji makrofagów, a także na zmniejszeniu liczby P. acnes w obrębie gruczołów łojowych. Miejscowo stosowane antybiotyki, w przeciwieństwie do innych leków stosowanych miejscowo, w zasadzie nie mają działania drażniącego. Bardzo ważną ich zaletą jest możliwość stosowania u ciężarnych oraz u dzieci i młodzieży.

Streszczenie

Trądzik pospolity stanowi jeden z najczęstszych powodów wizyty u dermatologa. Etiopatogeneza trądziku jest wieloczynnikowa — wpływają na nią między innymi czynniki hormonalne, genetyczne, zmiana składu łoju, a także kolonizacja jednostek włosowo-łojowych przez Propionibacterium acnes. W około 80% przypadków trądzik cechuje się łagodnym przebiegiem, w którym podstawę terapii stanowią leczenie miejscowe i odpowiednia pielęgnacja skóry. Wśród leków miejscowych w terapii trądziku stosuje się antybiotyki, retinoidy, nadtlenek benzoilu i kwas azelainowy. Antybiotyki wykazują działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu chemotaksji neutrofilów, produkcji cytokin i funkcji makrofagów, a także na zmniejszeniu liczby P. acnes w obrębie gruczołów łojowych. Miejscowo stosowane antybiotyki, w przeciwieństwie do innych leków stosowanych miejscowo, w zasadzie nie mają działania drażniącego. Bardzo ważną ich zaletą jest możliwość stosowania u ciężarnych oraz u dzieci i młodzieży.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

erytromycyna, klindamycyna, leczenie, Prionibacterium acnes

Informacje o artykule
Tytuł

Miejscowa antybiotykoterapia w leczeniu trądziku

Czasopismo

Forum Dermatologicum

Numer

Tom 3, Nr 2 (2017)

Strony

49-52

Data publikacji on-line

2017-08-21

Rekord bibliograficzny

Forum Dermatologicum 2017;3(2):49-52.

Słowa kluczowe

erytromycyna
klindamycyna
leczenie
Prionibacterium acnes

Autorzy

Julia Seniuta
Adam Reich

Referencje (25)
  1. Toyoda M, Morohashi M. Pathogenesis of acne. Medical Electron Microscopy. 2001; 34(1): 29–40.
  2. Nast A, Dréno B, Bettoli V, et al. European evidence-based (S3) guideline for the treatment of acne - update 2016 - short version. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2016; 30(8): 1261–1268.
  3. Seaton E. Recommended treatment options in acne management. Prescriber. 2006; 17(17): 44–55.
  4. Placek W , Romańska-Gocka K , Grzanka A Leczenie miejscowe trądziku Przegl Dermatol. 2011; 98: 442–448.
  5. Zaenglein AL, Thiboutot DM. Expert committee recommendations for acne management. Pediatrics. 2006; 118(3): 1188–1199.
  6. Zaenglein AL, Pathy AL, Schlosser BJ, et al. Guidelines of care for the management of acne vulgaris. J Am Acad Dermatol. 2016; 74(5): 945–73.e33.
  7. Simonart T, Dramaix M. Treatment of acne with topical antibiotics: lessons from clinical studies. Br J Dermatol. 2005; 153(2): 395–403.
  8. Dreno B. Topical Antibacterial Therapy for Acne Vulgaris. Drugs. 2004; 64(21): 2389–2397.
  9. Gelmetti C. Local antibiotics in dermatology. Dermatol Ther. 2008; 21(3): 187–195.
  10. Plewig G, Holland KT, Nenoff P. Clinical and bacteriological evaluation of nadifloxacin 1% cream in patients with acne vulgaris: a double-blind, phase III comparison study versus erythromycin 2% cream. Eur J Dermatol. 2006; 16(1): 48–55.
  11. Zouboulis CC, Derumeaux L, Decroix J, et al. A multicentre, single-blind, randomized comparison of a fixed clindamycin phosphate/tretinoin gel formulation (Velac) applied once daily and a clindamycin lotion formulation (Dalacin T) applied twice daily in the topical treatment of acne vulgaris. Br J Dermatol. 2000; 143(3): 498–505.
  12. Cunliffe WJ, Holland KT, Bojar R, et al. A randomized, double-blind comparison of a clindamycin phosphate/benzoyl peroxide gel formulation and a matching clindamycin gel with respect to microbiologic activity and clinical efficacy in the topical treatment of acne vulgaris. Clin Ther. 2002; 24(7): 1117–1133.
  13. Szepietowski J, Kapińska-Mrowiecka M, Kaszuba A, et al. Trądzik zwyczajny: patogeneza i leczenie. Konsensus Polskiego Towarzystwa ogicznego. Przegl Dermatol. 2012; 99: 649–673.
  14. Bojarska-Dahlig H, Slawinski W, Roślik-Kamińska D, et al. L-aspartate of erythromycin A cyclic 11,12-carbonate, a new semisynthetic erythromycin derivative. J Antibiot (Tokyo). 1976; 29(9): 907–914.
  15. Jeljaszewicz J. Davercin cykliczny węglan erytromycyny — nowy oryginalny polski antybiotyk. Biuro Wydawnicze „Chemia, Warszawa 1981.
  16. Gollnick H. Current concepts of the pathogenesis of acne: implications for drug treatment. Drugs. 2003; 63(15): 1579–1596.
  17. Thiboutot D, Gollnick H, Bettoli V, et al. Global Alliance to Improve Outcomes in Acne. New insights into the management of acne: an update from the Global Alliance to Improve Outcomes in Acne group. J Am Acad Dermatol. 2009; 60(5 Suppl): S1–50.
  18. Leyden JJ. A review of the use of combination therapies for the treatment of acne vulgaris. J Am Acad Dermatol. 2003; 49(3 Suppl): S200–S210.
  19. Kaszuba A, Pastuszka M, Kaszuba A. Trądzik pospolity: leczenie miejscowe preparatami prostymi w terapii naprzemiennej. Dermatol Prakt. 2010; 4: 3–12.
  20. Bojar RA, Eady EA, Jones CE, et al. Inhibition of erythromycin-resistant propionibacteria on the skin of acne patients by topical erythromycin with and without zinc. Br J Dermatol. 1994; 130(3): 329–336.
  21. Burkhart CG, Burkhart CN, Isham N. Synergistic antimicrobial activity by combining an allylamine with benzoyl peroxide with expanded coverage against yeast and bacterial species. Br J Dermatol. 2006; 154(2): 341–344.
  22. McKeage K, Keating GM. Clindamycin/benzoyl peroxide gel (BenzaClin): a review of its use in the management of acne. Am J Clin Dermatol. 2008; 9(3): 193–204.
  23. Thiboutot DM, Weiss J, Bucko A, et al. Adapalene-BPO Study Group. Adapalene-benzoyl peroxide, a fixed-dose combination for the treatment of acne vulgaris: results of a multicenter, randomized double-blind, controlled study. J Am Acad Dermatol. 2007; 57(5): 791–799.
  24. Leyden JJ, Preston N, Osborn C, et al. In-vivo Effectiveness of Adapalene 0.1%/Benzoyl Peroxide 2.5% Gel on Antibiotic-sensitive and Resistant Propionibacterium acnes. J Clin Aesthet Dermatol. 2011; 4(5): 22–26.
  25. Pariser DM, Westmoreland P, Morris A, et al. Long-term safety and efficacy of a unique fixed-dose combination gel of adapalene 0.1% and benzoyl peroxide 2.5% for the treatment of acne vulgaris. J Drugs Dermatol. 2007; 6(9): 899–905.

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl