Vol 4, No 4 (1997): Elektrofizjologia i Stymulacja Serca
Original articles
Published online: 2000-03-07
Get Citation

Zaburzenia repolaryzacji u chorych z wrodzonym zespołem wydłużonego QT: zwiększenie śródściennej dyspersji repolaryzacji

Andrzej Lubiński, Maciej Kempa, Ewa Lewicka-Nowak, Anna M. Baczyńska, Ilona Romanowska, Grzegorz Raczak, Grażyna Świątecka
Elektrofizjologia i Stymulacja Serca 1997;4(4):256-261.
Vol 4, No 4 (1997): Elektrofizjologia i Stymulacja Serca
Original articles
Published online: 2000-03-07

Abstract


Cel pracy: Badania doświadczalne dowodzą, że długość ramienia zstępującego załamka T, mierzona od szczytu do jego końca, odzwierciedla śródścienną dyspersję repolaryzacji pomiędzy warstwami miokardium (epikardialną, komórkami M i endokardialną). Ponieważ wrodzony zespół wydłużonego QT (LQTS) jest klasycznym przykładem nieprawidłowości repolaryzacji, podjęliśmy badanie mające na celu ocenę śródściennej dyspersji repolaryzacji u chorych z tym schorzeniem.
Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 17 osób: 7 z LQTS i 10 jako grupa kontrolna. Każdej z osób wykonano 24-godzinne badanie holterowskie. Odstęp od szczytu załamka T do jego końca (TpTo) mierzony był automatycznie przy użyciu systemu analizy holterowskiej w każdej godzinie zapisu. Następnie automatycznie mierzona była średnia długość TpTo. Dodatkowo obliczano przestrzenną dyspersję QT, wyrażoną jako różnicę pomiędzy najdłuższym i najkrótszym odstępem QT w powierzchniowym 12-odprowadzeniowym elektrokardiogramie oraz w 3-kanałowym zapisie holterowskim. Uzyskane wyniki w obu grupach porównano przy zastosowaniu analizy wariancji.
Wyniki: Odstęp TpTo wynosił 79,6 ± 9,6 ms (72-92 ms) w grupie LQTS i 62,4 ± 7,5 ms (51-70 ms) w grupie kontrolnej (p < 0,001). W grupie LQTS odstęp TpTo był znamiennie dłuższy w godzinach nocnych (87,4 ± 8,0 ms) w porównaniu z okresem dziennym (72,5 ± 2,0 ms) (p < 0,01). Przestrzenna dyspersja QT była znamiennie większa w grupie LQTS, zarówno w powierzchniowym EKG, jak i w zapisie holterowskim.
Wnioski: Wrodzony LQTS jest związany zarówno ze wzrostem przestrzennej, jak i śródściennej dyspersji repolaryzacji. Wydłużenie czasu trwania ramienia zstępującego załamka T u chorych z wrodzonym LQTS jest większe w nocy w porównaniu z okresem dziennej aktywności.

Abstract


Cel pracy: Badania doświadczalne dowodzą, że długość ramienia zstępującego załamka T, mierzona od szczytu do jego końca, odzwierciedla śródścienną dyspersję repolaryzacji pomiędzy warstwami miokardium (epikardialną, komórkami M i endokardialną). Ponieważ wrodzony zespół wydłużonego QT (LQTS) jest klasycznym przykładem nieprawidłowości repolaryzacji, podjęliśmy badanie mające na celu ocenę śródściennej dyspersji repolaryzacji u chorych z tym schorzeniem.
Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 17 osób: 7 z LQTS i 10 jako grupa kontrolna. Każdej z osób wykonano 24-godzinne badanie holterowskie. Odstęp od szczytu załamka T do jego końca (TpTo) mierzony był automatycznie przy użyciu systemu analizy holterowskiej w każdej godzinie zapisu. Następnie automatycznie mierzona była średnia długość TpTo. Dodatkowo obliczano przestrzenną dyspersję QT, wyrażoną jako różnicę pomiędzy najdłuższym i najkrótszym odstępem QT w powierzchniowym 12-odprowadzeniowym elektrokardiogramie oraz w 3-kanałowym zapisie holterowskim. Uzyskane wyniki w obu grupach porównano przy zastosowaniu analizy wariancji.
Wyniki: Odstęp TpTo wynosił 79,6 ± 9,6 ms (72-92 ms) w grupie LQTS i 62,4 ± 7,5 ms (51-70 ms) w grupie kontrolnej (p < 0,001). W grupie LQTS odstęp TpTo był znamiennie dłuższy w godzinach nocnych (87,4 ± 8,0 ms) w porównaniu z okresem dziennym (72,5 ± 2,0 ms) (p < 0,01). Przestrzenna dyspersja QT była znamiennie większa w grupie LQTS, zarówno w powierzchniowym EKG, jak i w zapisie holterowskim.
Wnioski: Wrodzony LQTS jest związany zarówno ze wzrostem przestrzennej, jak i śródściennej dyspersji repolaryzacji. Wydłużenie czasu trwania ramienia zstępującego załamka T u chorych z wrodzonym LQTS jest większe w nocy w porównaniu z okresem dziennej aktywności.
Get Citation

Keywords

zespół wydłużonego QT; dyspersja repolaryzacji; śródścienna dyspersja repolaryzacji

About this article
Title

Zaburzenia repolaryzacji u chorych z wrodzonym zespołem wydłużonego QT: zwiększenie śródściennej dyspersji repolaryzacji

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 4, No 4 (1997): Elektrofizjologia i Stymulacja Serca

Pages

256-261

Published online

2000-03-07

Bibliographic record

Elektrofizjologia i Stymulacja Serca 1997;4(4):256-261.

Keywords

zespół wydłużonego QT
dyspersja repolaryzacji
śródścienna dyspersja repolaryzacji

Authors

Andrzej Lubiński
Maciej Kempa
Ewa Lewicka-Nowak
Anna M. Baczyńska
Ilona Romanowska
Grzegorz Raczak
Grażyna Świątecka

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl