open access

Vol 8, No 3 (2001): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2001-06-13
Get Citation

Wartość rokownicza migotania przedsionków w zawale serca

Marianna Janion, Jacek Kurzawaski, Monika Kalnk-Szafran
Folia Cardiol 2001;8(3):251-258.

open access

Vol 8, No 3 (2001): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2001-06-13

Abstract

Cel pracy: Ocena, czy w okresie coraz powszechniejszego stosowania leków trombolitycznych i b-adrenolitycznych zmieniła się częstość i wartość prognostyczna migotania przedsionków (AF, atrial fibrillation) w ostrym zawale serca.

Materiał i metody: Porównano przebieg kliniczny zawału serca i rokowanie odległe w okresie 2–6 lat po zawale serca grupy 110 pacjentów z AF (grupa I) z grupą 741 pacjentów bez nadkomorowych zaburzeń rytmu (grupa II) hospitalizowanych w latach 1992–1996.

Wyniki: Grupa pacjentów z AF charakteryzowała się większym niż w całej badanej populacji odsetkiem kobiet i chorych na cukrzycę, zaś średnia wieku w tej grupie była wyższa o 3,8 lat. Przebieg zawału serca w grupie I był cięższy niż w grupie II. Obok obecności AF, w grupie I częściej stwierdzano zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego w postaci bloku A-V II° i III°, podwyższoną o ponad 200 j.m. wartością enzymu AspAT oraz objawy wstrząsu kardiogennego i obrzęku płuc. Śmiertelność szpitalna w grupie chorych z AF wyniosła 24,5% i była ponad 2-krotnie wyższa niż w grupie bez tych zaburzeń — 10,9% (p < 0,001). Najwyższą roczną śmiertelność stwierdzono w pierwszym roku po zawale serca — 13,9% u pacjentów z grupy I vs 8,7% u pacjentów z grupy II (p < 0,05). W kolejnych latach obserwacji śmiertelność chorych z AF była istotnie większa (p < 0,001) niż pacjentów bez nadkomorowych zaburzeń rytmu.

Wnioski: Częstość AF w ostrym zawale serca w analizowanym okresie 1992–1996 roku nie zmieniła się w porównaniu z latami 1977–1985 (12,9% vs 12,5%, NS). U chorych z zawałem serca powikłanym AF obserwowano istotną redukcję śmiertelności szpitalnej o ok. 31% i odległej o ok. 38% w porównaniu z latami 1977–1985. Migotanie przedsionków wikłające przebieg zawału serca nadal istotnie pogarsza rokowanie szpitalne i odległe w okresie 1–6 lat po wypisie ze szpitala. (Folia Cardiol. 2001; 8: 251–258)

Abstract

Cel pracy: Ocena, czy w okresie coraz powszechniejszego stosowania leków trombolitycznych i b-adrenolitycznych zmieniła się częstość i wartość prognostyczna migotania przedsionków (AF, atrial fibrillation) w ostrym zawale serca.

Materiał i metody: Porównano przebieg kliniczny zawału serca i rokowanie odległe w okresie 2–6 lat po zawale serca grupy 110 pacjentów z AF (grupa I) z grupą 741 pacjentów bez nadkomorowych zaburzeń rytmu (grupa II) hospitalizowanych w latach 1992–1996.

Wyniki: Grupa pacjentów z AF charakteryzowała się większym niż w całej badanej populacji odsetkiem kobiet i chorych na cukrzycę, zaś średnia wieku w tej grupie była wyższa o 3,8 lat. Przebieg zawału serca w grupie I był cięższy niż w grupie II. Obok obecności AF, w grupie I częściej stwierdzano zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego w postaci bloku A-V II° i III°, podwyższoną o ponad 200 j.m. wartością enzymu AspAT oraz objawy wstrząsu kardiogennego i obrzęku płuc. Śmiertelność szpitalna w grupie chorych z AF wyniosła 24,5% i była ponad 2-krotnie wyższa niż w grupie bez tych zaburzeń — 10,9% (p < 0,001). Najwyższą roczną śmiertelność stwierdzono w pierwszym roku po zawale serca — 13,9% u pacjentów z grupy I vs 8,7% u pacjentów z grupy II (p < 0,05). W kolejnych latach obserwacji śmiertelność chorych z AF była istotnie większa (p < 0,001) niż pacjentów bez nadkomorowych zaburzeń rytmu.

Wnioski: Częstość AF w ostrym zawale serca w analizowanym okresie 1992–1996 roku nie zmieniła się w porównaniu z latami 1977–1985 (12,9% vs 12,5%, NS). U chorych z zawałem serca powikłanym AF obserwowano istotną redukcję śmiertelności szpitalnej o ok. 31% i odległej o ok. 38% w porównaniu z latami 1977–1985. Migotanie przedsionków wikłające przebieg zawału serca nadal istotnie pogarsza rokowanie szpitalne i odległe w okresie 1–6 lat po wypisie ze szpitala. (Folia Cardiol. 2001; 8: 251–258)

Get Citation

Keywords

zawał serca; migotanie przedsionków; przebieg kliniczny; rokowanie odległe

About this article
Title

Wartość rokownicza migotania przedsionków w zawale serca

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 8, No 3 (2001): Folia Cardiologica

Pages

251-258

Published online

2001-06-13

Bibliographic record

Folia Cardiol 2001;8(3):251-258.

Keywords

zawał serca
migotanie przedsionków
przebieg kliniczny
rokowanie odległe

Authors

Marianna Janion
Jacek Kurzawaski
Monika Kalnk-Szafran

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl