open access

Vol 9, No 3 (2002): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2002-04-10
Get Citation

Rola naturalnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego u osób z chorobą niedokrwienną serca i wdrożoną sztuczną stymulacją z powodu zespołu chorego węzła zatokowego

Jacek Lelakowski, Jacek Majewski, Jacek Szczepkowski i Mieczysław Pasowicz
Folia Cardiol 2002;9(3):253-258.

open access

Vol 9, No 3 (2002): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2002-04-10

Abstract

Wstęp: Celem pracy była ocena wpływu zachowanego, naturalnego przewodzenia przedsionkowo- komorowego (AV) w stymulacji AAI lub optymalizacji sprzężenia AV (AVD) w stymulacji DDD na czynność skurczowo-rozkurczową mięśnia lewej komory serca (LV).
Materiał i metody: Badaniom poddano 13 chorych z chorobą niedokrwienną serca (CAD) (7 mężczyzn, wiek średni 69 ± 6,3 lat) i z wszczepionym rozrusznikiem DDD z powodu zespołu chorego węzła zatokowego (SSS) i upośledzonego przewodzenia AV (grupa I). Grupę kontrolną stanowiło 8 badanych bez CAD (4 mężczyzn, wiek średni 72,3 ± 6,6 lat) i z implantowanym stymulatorem DDD z tych samych powodów, co w grupie I (grupa II).
Za pomocą badania echokardiograficznego metodą Dopplera oznaczano rzut skurczowy (SV) i wskaźniki funkcji rozkurczowej LV (E, A, E/A, IVRT, DT). U każdego pacjenta ustalano optymalny AVD, przy którym rejestrowano maksymalną wartość SV i oznaczano wskaźniki funkcji rozkurczowej LV. Następnie u każdego chorego porównywano powyższe wartości z wynikami uzyskanymi po przeprogramowaniu trybu stymulacji na AAI; wówczas też z EKG oznaczano czas przewodzenia AV, mierząc odstęp impuls–R (ARI). Zmiany AVD i trybu stymulacji dokonywano średnio co 10 minut.
Wyniki: Frakcja wyrzutowa była istotnie niższa w grupie I w porównaniu z grupą II (55% ± 9% vs. 69% ± 6%; p < 0,001). Przy ARI < 230 ms, SV była istotnie większa niż przy optymalnym AVD (119 ± 17 ml vs. 106 ± 12 ml; p < 0,01), natomiast przy ARI > 230 ms, SV była istotnie mniejsza (88 ± 15 ml vs. 118 ± 8 ml; p < 0,005). To spowodowało podział grupy I na dwie podgrupy IA i IB. W podgrupie IA (ARI < 230 ms, 8 chorych, w tym 3 mężczyzn, średni wiek 69,3 ± 5,9 lat) nastąpiła poprawa funkcji hemodynamicznej LV po zmianie trybu stymulacji z DDD na AAI, zaś w podgrupie IB (ARI > 230 ms, 5 pacjentów, w tym 4 mężczyzn, średni wiek 68,6 ± 7,5 lat) lepsze wyniki uzyskano podczas stymulacji DDD. Stwierdzono istotną ujemną korelację (r = –0,92) wskaźnika efektywności skurczu (SVAAI/SVDDD) oraz (r = –0,66) wskaźnika efektywności rozkurczu (E/AAAI : E/ADDD) w funkcji ARI. W grupie II (bez CAD) nie zarejestrowano istotnych różnic między parametrami chokardiograficznymi funkcji skurczowej i rozkurczowej LV, podczas stymulacji AAI i DDD.
Wnioski: U chorych z CAD i SSS z upośledzonym przewodzeniem AV wpływ trybu stymulacji na parametry hemodynamiczne uzależniony jest od wartości ARI. Zastosowanie stymulacji AAI powoduje istotną poprawę funkcji skurczowej LV w porównaniu ze stymulacją DDD u powyższych pacjentów z ARI poniżej 230 ms.

Abstract

Wstęp: Celem pracy była ocena wpływu zachowanego, naturalnego przewodzenia przedsionkowo- komorowego (AV) w stymulacji AAI lub optymalizacji sprzężenia AV (AVD) w stymulacji DDD na czynność skurczowo-rozkurczową mięśnia lewej komory serca (LV).
Materiał i metody: Badaniom poddano 13 chorych z chorobą niedokrwienną serca (CAD) (7 mężczyzn, wiek średni 69 ± 6,3 lat) i z wszczepionym rozrusznikiem DDD z powodu zespołu chorego węzła zatokowego (SSS) i upośledzonego przewodzenia AV (grupa I). Grupę kontrolną stanowiło 8 badanych bez CAD (4 mężczyzn, wiek średni 72,3 ± 6,6 lat) i z implantowanym stymulatorem DDD z tych samych powodów, co w grupie I (grupa II).
Za pomocą badania echokardiograficznego metodą Dopplera oznaczano rzut skurczowy (SV) i wskaźniki funkcji rozkurczowej LV (E, A, E/A, IVRT, DT). U każdego pacjenta ustalano optymalny AVD, przy którym rejestrowano maksymalną wartość SV i oznaczano wskaźniki funkcji rozkurczowej LV. Następnie u każdego chorego porównywano powyższe wartości z wynikami uzyskanymi po przeprogramowaniu trybu stymulacji na AAI; wówczas też z EKG oznaczano czas przewodzenia AV, mierząc odstęp impuls–R (ARI). Zmiany AVD i trybu stymulacji dokonywano średnio co 10 minut.
Wyniki: Frakcja wyrzutowa była istotnie niższa w grupie I w porównaniu z grupą II (55% ± 9% vs. 69% ± 6%; p < 0,001). Przy ARI < 230 ms, SV była istotnie większa niż przy optymalnym AVD (119 ± 17 ml vs. 106 ± 12 ml; p < 0,01), natomiast przy ARI > 230 ms, SV była istotnie mniejsza (88 ± 15 ml vs. 118 ± 8 ml; p < 0,005). To spowodowało podział grupy I na dwie podgrupy IA i IB. W podgrupie IA (ARI < 230 ms, 8 chorych, w tym 3 mężczyzn, średni wiek 69,3 ± 5,9 lat) nastąpiła poprawa funkcji hemodynamicznej LV po zmianie trybu stymulacji z DDD na AAI, zaś w podgrupie IB (ARI > 230 ms, 5 pacjentów, w tym 4 mężczyzn, średni wiek 68,6 ± 7,5 lat) lepsze wyniki uzyskano podczas stymulacji DDD. Stwierdzono istotną ujemną korelację (r = –0,92) wskaźnika efektywności skurczu (SVAAI/SVDDD) oraz (r = –0,66) wskaźnika efektywności rozkurczu (E/AAAI : E/ADDD) w funkcji ARI. W grupie II (bez CAD) nie zarejestrowano istotnych różnic między parametrami chokardiograficznymi funkcji skurczowej i rozkurczowej LV, podczas stymulacji AAI i DDD.
Wnioski: U chorych z CAD i SSS z upośledzonym przewodzeniem AV wpływ trybu stymulacji na parametry hemodynamiczne uzależniony jest od wartości ARI. Zastosowanie stymulacji AAI powoduje istotną poprawę funkcji skurczowej LV w porównaniu ze stymulacją DDD u powyższych pacjentów z ARI poniżej 230 ms.
Get Citation

Keywords

stymulacja przedsionkowa AAI; stymulacja dwujamowa DDD; rzut skurczowy; czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego

About this article
Title

Rola naturalnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego u osób z chorobą niedokrwienną serca i wdrożoną sztuczną stymulacją z powodu zespołu chorego węzła zatokowego

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 9, No 3 (2002): Folia Cardiologica

Pages

253-258

Published online

2002-04-10

Bibliographic record

Folia Cardiol 2002;9(3):253-258.

Keywords

stymulacja przedsionkowa AAI
stymulacja dwujamowa DDD
rzut skurczowy
czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego

Authors

Jacek Lelakowski
Jacek Majewski
Jacek Szczepkowski i Mieczysław Pasowicz

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl