Vol 10, No 2 (2003): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2003-03-07

open access

Page views 562
Article views/downloads 1022
Get Citation

Connect on Social Media

Connect on Social Media

Skuteczność wewnątrzwieńcowej brachyterapii w leczeniu restenozy w stencie u chorych na cukrzycę

Adam Witkowski, Zbigniew Chmielak, Jerzy Pręgowski, Łukasz Kalińczuk, Jarosław Łyczek, Maria Kawczyńska, Cezary Kępka, Wojciech Bulski, Anna Kulik, Stanisław Pszona i Witold Rużyłło
Folia Cardiol 2003;10(2):127-134.

Abstract

Wstęp: U chorych na cukrzycę w obserwacjach odległych stwierdzono zwiększone ryzyko restenozy, kolejnych rewaskularyzacji oraz zgonu po przezskórnych zabiegach interwencyjnych (PCI). Dotyczy to w szczególności osób z restenozą w stencie (ISR). Celem pracy było zbadanie skuteczności działania wewnątrzwieńcowej b-brachyterapii u chorych na cukrzycę z restenozą w stencie, poddanych PCI oraz porównanie z wynikami uzyskanymi u osób z ISR bez cukrzycy.
Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 68 kolejnych pacjentów z ISR, w tym 10 chorych na cukrzycę (2 z cukrzycą typu 1). Wyjściowe parametry kliniczne i angiograficzne były porównywalne u chorych na cukrzycę i bez tego schorzenia. Bezpośrednio po skutecznym PCI pacjentów poddano b-brachyterapii z użyciem izotopu P32.
Wyniki: W obserwacji 6-miesięcznej u osób z ISR i cukrzycą oraz z ISR i bez cukrzycy stwierdzono zbliżone częstości restenozy rozpoznawanej angiograficznie (20% vs. 30%; NS), jak i nowych incydentów sercowych (MACE) (30% vs. 34%; NS). W analizie wieloczynnikowej nie wykazano wpływu cukrzycy na częstość restenozy i MACE.
Wnioski: U chorych na cukrzycę z ISR poddanych b-brachyterapii częstość restenozy i MACE była podobna jak w grupie osób z ISR bez cukrzycy. W świetle tych wyników wewnątrzwieńcową b-brachyterapię można zalecać jako skuteczną metodę leczenia chorych z ISR i cukrzycą. (Folia Cardiol. 2003; 10: 127–134)

Article available in PDF format

View PDF Download PDF file