open access

Vol 11, No 2 (2004): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2004-02-09
Submitted: 2013-01-14
Get Citation

Zapobieganie nawrotom omdleń wazowagalnych za pomocą podawanego dożylnie β-blokera - czy pomiary hemodynamiczne prognozują skuteczność terapii?

Grzegorz Gielerak, Karol Makowski, Sebastian Szmit, Przemysław Guzik, Jacek Gajek, Dariusz Kozłowski i Marian Cholewa
Folia Cardiol 2004;11(2):121-130.

open access

Vol 11, No 2 (2004): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2004-02-09
Submitted: 2013-01-14

Abstract

Wstęp: Zmiany wartości ciśnienia tętniczego (BP) powstałe pod wpływem podawanego dożylnie propranololu pozwalają prognozować efektywność β-blokady w przeciwdziałaniu nawrotom omdleń wazowagalnych (VVS) podczas testu pochyleniowego (TT). Celem pracy była analiza przydatności wskaźników hemodynamicznych (HI), zarejestrowanych podczas diagnostycznego TT do oceny skuteczności podawanego dożylnie leku β-adrenolitycznego w zapobieganiu nawrotom VVS.
Materiał i metody: Badaniem objęto 98 chorych (59 kobiet, 39 mężczyzn) w średnim wieku 34,2 ± 12,3 roku, z co najmniej dwoma incydentami utrat przytomności podczas 6 miesięcy poprzedzających badanie. Pionizację wykonywano zgodnie z protokołem 60°/20 min, uzupełniając ją podjęzykowym podaniem nitrogliceryny w dawce 250 μg. Po uzyskaniu dodatniego wyniku badania pacjentowi przywracano pozycję poziomą, po czym dożylnie podawano 0,1 mg/kg mc. propranololu. Następnie wykonywano kolejną pionizację, która była repliką fazy badania zakończonej wystąpieniem omdlenia. Oceny HI dokonywano metodą beat-to-beat za pomocą urządzenia Portapres M2. Analizie poddawano ciśnienie tętnicze skurczowe (SBP), średnie (MBP) i rozkurczowe (DBP), częstotliwość rytmu serca (HR), pojemność minutową serca (CO), całkowity obwodowy opór naczyniowy (TPR). Wyniki pomiarów oceniano retrospektywnie, uśredniając 60-sekundowe segmenty pomiarowe. Aby zrealizować przyjęty na wstępie cel badania, wyznaczono cztery przedziały lokacyjne: I — 15. minuta, poprzedzającego czynną fazę biernego TT (TTb), pobytu w pozycji poziomej, II — 1. minuta pochylenia rozpoczynająca czynną fazę TTb, III — ostatnia minuta przed wystąpieniem omdlenia, IV — 1. minuta po zakończeniu pochylenia. Analizie statystycznej poddawano wartości średnie opisanych zmiennych pochodzące z wyznaczonych przedziałów pomiarowych.
Wyniki: W wyniku wykonania pełnego protokołu TT omdlenie wystąpiło u 63 (64%) chorych. Dożylne podanie propranololu zapobiegło powtórnemu wyzwoleniu VVS u 37 pacjentów (59%) — stanowili oni grupę I, natomiast 26 chorych (41%) nie wykazało wrażliwości na podany β-bloker — w dalszej części badania tworzyli oni grupę II. Analiza różnic wartości średnich zmiennych pochodzących z II, III i IV etapu badania, przeprowadzona wśród badanych grup pacjentów, dowiodła znamiennych statystycznie różnic w zakresie SBP, DBP i MBP. Wyniki analizy regresji logistycznej wykazały, że spośród porównywanych HI największą wartość prognostyczną miały pomiary SBP pochodzące z okresu bezpośrednio poprzedzającego wystąpienie omdlenia (etap III). W przewidywaniu skuteczności terapeutycznej leków β-adrenergicznych czułość mniejszej niż 91 mm Hg wartości SBP wynosiła 95%, swoistość 58%, trafność rozpoznania 79%, a wartość prognostyczna wyniku dodatniego i ujemnego 76% oraz 88%.
Wnioski: Wartości ciśnienia tętniczego pochodzące z diagnostycznego TT pozwalają prognozować skuteczność podawanego dożylnie β-blokera w zapobieganiu nawrotom utrat przytomności. Największą wartość predykcyjną ma pomiar SBP w fazie bezpośrednio poprzedzającej wystąpienie omdlenia. (Folia Cardiol. 2004; 11: 121–130)

Abstract

Wstęp: Zmiany wartości ciśnienia tętniczego (BP) powstałe pod wpływem podawanego dożylnie propranololu pozwalają prognozować efektywność β-blokady w przeciwdziałaniu nawrotom omdleń wazowagalnych (VVS) podczas testu pochyleniowego (TT). Celem pracy była analiza przydatności wskaźników hemodynamicznych (HI), zarejestrowanych podczas diagnostycznego TT do oceny skuteczności podawanego dożylnie leku β-adrenolitycznego w zapobieganiu nawrotom VVS.
Materiał i metody: Badaniem objęto 98 chorych (59 kobiet, 39 mężczyzn) w średnim wieku 34,2 ± 12,3 roku, z co najmniej dwoma incydentami utrat przytomności podczas 6 miesięcy poprzedzających badanie. Pionizację wykonywano zgodnie z protokołem 60°/20 min, uzupełniając ją podjęzykowym podaniem nitrogliceryny w dawce 250 μg. Po uzyskaniu dodatniego wyniku badania pacjentowi przywracano pozycję poziomą, po czym dożylnie podawano 0,1 mg/kg mc. propranololu. Następnie wykonywano kolejną pionizację, która była repliką fazy badania zakończonej wystąpieniem omdlenia. Oceny HI dokonywano metodą beat-to-beat za pomocą urządzenia Portapres M2. Analizie poddawano ciśnienie tętnicze skurczowe (SBP), średnie (MBP) i rozkurczowe (DBP), częstotliwość rytmu serca (HR), pojemność minutową serca (CO), całkowity obwodowy opór naczyniowy (TPR). Wyniki pomiarów oceniano retrospektywnie, uśredniając 60-sekundowe segmenty pomiarowe. Aby zrealizować przyjęty na wstępie cel badania, wyznaczono cztery przedziały lokacyjne: I — 15. minuta, poprzedzającego czynną fazę biernego TT (TTb), pobytu w pozycji poziomej, II — 1. minuta pochylenia rozpoczynająca czynną fazę TTb, III — ostatnia minuta przed wystąpieniem omdlenia, IV — 1. minuta po zakończeniu pochylenia. Analizie statystycznej poddawano wartości średnie opisanych zmiennych pochodzące z wyznaczonych przedziałów pomiarowych.
Wyniki: W wyniku wykonania pełnego protokołu TT omdlenie wystąpiło u 63 (64%) chorych. Dożylne podanie propranololu zapobiegło powtórnemu wyzwoleniu VVS u 37 pacjentów (59%) — stanowili oni grupę I, natomiast 26 chorych (41%) nie wykazało wrażliwości na podany β-bloker — w dalszej części badania tworzyli oni grupę II. Analiza różnic wartości średnich zmiennych pochodzących z II, III i IV etapu badania, przeprowadzona wśród badanych grup pacjentów, dowiodła znamiennych statystycznie różnic w zakresie SBP, DBP i MBP. Wyniki analizy regresji logistycznej wykazały, że spośród porównywanych HI największą wartość prognostyczną miały pomiary SBP pochodzące z okresu bezpośrednio poprzedzającego wystąpienie omdlenia (etap III). W przewidywaniu skuteczności terapeutycznej leków β-adrenergicznych czułość mniejszej niż 91 mm Hg wartości SBP wynosiła 95%, swoistość 58%, trafność rozpoznania 79%, a wartość prognostyczna wyniku dodatniego i ujemnego 76% oraz 88%.
Wnioski: Wartości ciśnienia tętniczego pochodzące z diagnostycznego TT pozwalają prognozować skuteczność podawanego dożylnie β-blokera w zapobieganiu nawrotom utrat przytomności. Największą wartość predykcyjną ma pomiar SBP w fazie bezpośrednio poprzedzającej wystąpienie omdlenia. (Folia Cardiol. 2004; 11: 121–130)
Get Citation

Keywords

test pochyleniowy; omdlenie wazowagalne; beta-bloker

About this article
Title

Zapobieganie nawrotom omdleń wazowagalnych za pomocą podawanego dożylnie β-blokera - czy pomiary hemodynamiczne prognozują skuteczność terapii?

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 11, No 2 (2004): Folia Cardiologica

Pages

121-130

Published online

2004-02-09

Bibliographic record

Folia Cardiol 2004;11(2):121-130.

Keywords

test pochyleniowy
omdlenie wazowagalne
beta-bloker

Authors

Grzegorz Gielerak
Karol Makowski
Sebastian Szmit
Przemysław Guzik
Jacek Gajek
Dariusz Kozłowski i Marian Cholewa

Important: This website uses cookies.tanya dokter More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl