Vol 11, No 3 (2004): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2004-03-15

open access

Page views 498
Article views/downloads 908
Get Citation

Connect on Social Media

Connect on Social Media

Wpływ zmian trybu stymulacji serca (VDD, VVI) na dyspersję załamka P u osób z dysfunkcją mięśnia lewej komory w przebiegu choroby niedokrwiennej serca

Jacek Lelakowski, Jacek Majewski, Agnieszka Czunko, Mieczysław Pasowicz, Barbara Małecka i Jacek Bednarek
Folia Cardiol 2004;11(3):161-168.

Abstract

Wstęp: Celem niniejszej pracy była ocena wpływu rodzaju stymulacji (VDD, VVI) na dyspersję czasu trwania załamka P u osób z niską frakcją wyrzutową (EF). Stanowi ona kontynuację wcześniej opublikowanych badań tego stanu u chorych z prawidłową EF (> 50%).
Materiał i metody: Analizą objęto kolejnych 11 pacjentów (4 kobiety, 7 mężczyzn, w wieku 59–72 lat, śr. 66,2 ± 4,9 roku) z niską EF (< 45%). Chorzy byli zależni od stymulatora typu VDD i u wszystkich rozpoznano chorobę niedokrwienną serca. Podobnie jak w poprzedniej pracy, w trybie VDD i po przeprogramowaniu na VVI wykonywano pomiary wielkości przedsionków w badaniu echokardiograficznym. Następnie po 20-minutowym odpoczynku zapisywano jednocześnie 12 odprowadzeń EKG. Dokonywano pomiarów szerokości załamka P i jego dyspersji (Pmax , Pmin , Pdysp ) w stymulacji VDD i VVI u tego samego chorego.
Wyniki: W stymulacji VVI rejestrowano wzrost częstości rytmu przedsionków z 74,9 do 89,8/min (p< 0,001), wydłużenie Pmax z 111,8 do 130,9 ms (p < 0,001), skrócenie Pmin z 72,7 do 65,9 ms (p < 0,01), wzrost Pdysp z 40,1 do 66,8 ms (p < 0,001). Ponadto wymiary przedsionków uległy powiększeniu. Pdysp wyraźnie dodatnio korelowała z Pmax i ujemnie z Pmin. Nie stwierdzono zależności między Pdysp a powiększeniem obu przedsionków.
Wnioski: Obniżona frakcja wyrzutowa lewej komory nasila niekorzystny wpływ stymulacji komorowej VVI na dyspersję czasu trwania załamka P. (Folia Cardiol. 2004; 11: 161–168)

Article available in PDF format

View PDF Download PDF file