open access

Vol 11, No 6 (2004): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2004-06-03
Submitted: 2013-01-14
Get Citation

Ultrasonograficzna ocena metod doprężania stentu wszczepionego do tętnicy wieńcowej

Marcin Rychter, Jacek Kubica, Adam Sukiennik, Marek Radomski, Maria Bogdan, Grzegorz Grześk, Mirosław Jabłoński, Tomasz Białoszyński, Radosław Piasecki, Marek Koziński i Iwona Świątkiewicz
Folia Cardiol 2004;11(6):433-445.

open access

Vol 11, No 6 (2004): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2004-06-03
Submitted: 2013-01-14

Abstract

Wstęp: Celem pracy było porównanie dwóch metod doprężania stentu pod kontrolą ultrasonograficzną w zależności od wewnętrznej struktury blaszki miażdżycowej, jej rozkładu przestrzennego i obecności zwapnień.
Materiał i metody: U 26 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca wszczepiono stent do tętnicy wieńcowej. Pod kontrolą ultrasonografii wewnątrzwieńcowej stenty doprężano przy użyciu dwóch metod: zastosowania większego ciśnienia (o 4 atm więcej) lub zastosowania balonu o średnicy większej o 0,5 mm. Stenty doprężano 1–4 razy w celu osiągnięcia optymalnego wyniku. W zależności od długości stentu wybierano 3–5 segmentów w jego obrębie. W 134 segmentach do doprężania stentu stosowano wyższe ciśnienie, w 32 segmentach — większy balon. Mierzono pole powierzchni przekroju poprzecznego światła stentu (SA [mm2]) oraz minimalny i maksymalny wymiar poprzeczny światła stentu (minSD, maxSD [mm]), z czego wyliczano średnią (avSD = minSD + maxSD/2). Z wartości przed i po redylatacji wyliczano przyrosty, które następnie porównywano w zależności od metody doprężenia. Blaszki miażdżycowe sklasyfikowano według kryteriów ultrasonograficznych jako: miękkie, mieszane, twarde, ze zwapnieniami i bez zwapnień, koncentryczne i ekscentryczne.
Wyniki: Po zastosowaniu wyższego ciśnienia do doprężenia stentu obserwowano większe przyrosty średniego wymiaru poprzecznego światła stentu (avSD = 0,226 mm) oraz pola powierzchni przekroju poprzecznego światła stentu (SA = 1,14 mm2) niż po użyciu większego balonu (avSD = 0,073 mm, SA = 0,662 mm2). Istotne różnice stwierdzono w blaszkach miękkich, koncentrycznych, ekscentrycznych i bez zwapnień. Skuteczność obu metod redylatacji stentu była podobna w blaszkach mieszanych, twardych i ze zwapnieniami.
Wnioski: Doprężanie stentu przy użyciu wyższego ciśnienia powoduje większe przyrosty wymiaru poprzecznego oraz pola powierzchni przekroju poprzecznego światła stentu niż w przypadku stosowania większego balonu z zastosowaniem takiego samego ciśnienia. (Folia Cardiol. 2004; 11: 433–445)

Abstract

Wstęp: Celem pracy było porównanie dwóch metod doprężania stentu pod kontrolą ultrasonograficzną w zależności od wewnętrznej struktury blaszki miażdżycowej, jej rozkładu przestrzennego i obecności zwapnień.
Materiał i metody: U 26 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca wszczepiono stent do tętnicy wieńcowej. Pod kontrolą ultrasonografii wewnątrzwieńcowej stenty doprężano przy użyciu dwóch metod: zastosowania większego ciśnienia (o 4 atm więcej) lub zastosowania balonu o średnicy większej o 0,5 mm. Stenty doprężano 1–4 razy w celu osiągnięcia optymalnego wyniku. W zależności od długości stentu wybierano 3–5 segmentów w jego obrębie. W 134 segmentach do doprężania stentu stosowano wyższe ciśnienie, w 32 segmentach — większy balon. Mierzono pole powierzchni przekroju poprzecznego światła stentu (SA [mm2]) oraz minimalny i maksymalny wymiar poprzeczny światła stentu (minSD, maxSD [mm]), z czego wyliczano średnią (avSD = minSD + maxSD/2). Z wartości przed i po redylatacji wyliczano przyrosty, które następnie porównywano w zależności od metody doprężenia. Blaszki miażdżycowe sklasyfikowano według kryteriów ultrasonograficznych jako: miękkie, mieszane, twarde, ze zwapnieniami i bez zwapnień, koncentryczne i ekscentryczne.
Wyniki: Po zastosowaniu wyższego ciśnienia do doprężenia stentu obserwowano większe przyrosty średniego wymiaru poprzecznego światła stentu (avSD = 0,226 mm) oraz pola powierzchni przekroju poprzecznego światła stentu (SA = 1,14 mm2) niż po użyciu większego balonu (avSD = 0,073 mm, SA = 0,662 mm2). Istotne różnice stwierdzono w blaszkach miękkich, koncentrycznych, ekscentrycznych i bez zwapnień. Skuteczność obu metod redylatacji stentu była podobna w blaszkach mieszanych, twardych i ze zwapnieniami.
Wnioski: Doprężanie stentu przy użyciu wyższego ciśnienia powoduje większe przyrosty wymiaru poprzecznego oraz pola powierzchni przekroju poprzecznego światła stentu niż w przypadku stosowania większego balonu z zastosowaniem takiego samego ciśnienia. (Folia Cardiol. 2004; 11: 433–445)
Get Citation

Keywords

ultrasonografia wewnątrzwieńcowa; blaszka miażdżycowa; stent wewnątrzwieńcowy; choroba wieńcowa

About this article
Title

Ultrasonograficzna ocena metod doprężania stentu wszczepionego do tętnicy wieńcowej

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 11, No 6 (2004): Folia Cardiologica

Pages

433-445

Published online

2004-06-03

Bibliographic record

Folia Cardiol 2004;11(6):433-445.

Keywords

ultrasonografia wewnątrzwieńcowa
blaszka miażdżycowa
stent wewnątrzwieńcowy
choroba wieńcowa

Authors

Marcin Rychter
Jacek Kubica
Adam Sukiennik
Marek Radomski
Maria Bogdan
Grzegorz Grześk
Mirosław Jabłoński
Tomasz Białoszyński
Radosław Piasecki
Marek Koziński i Iwona Świątkiewicz

Important: This website uses cookies.tanya dokter More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl