open access

Vol 11, No 9 (2004): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2004-10-13
Submitted: 2013-01-14
Get Citation

Przedsionkowe zaburzenia rytmu serca we wczesnym okresie po kardiowersji elektrycznej migotania przedsionków

Jacek Gajek, Dorota Zyśko, Maciej Podgórski, Wojciech Kucharski, Ryszard Andrzejak i Walentyna Mazurek
Folia Cardiol 2004;11(9):643-648.

open access

Vol 11, No 9 (2004): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2004-10-13
Submitted: 2013-01-14

Abstract

Wstęp: Liczne pobudzenia przedwczesne przedsionkowe (SVEB), zwłaszcza te o krótkim czasie sprzężenia, stanowią czynnik ryzyka napadowego migotania przedsionków (PAF). Skłonność do wystąpienia nawrotu PAF zmniejsza się wraz z upływem czasu od momentu zastosowania kardiowersji elektrycznej. Skrócenie okresu refrakcji mięśnia przedsionków, przypisywane remodelingowi elektrycznemu przedsionków, może być również częściowo zależne od zmian neurohumoralnych spowodowanych impulsem elektrycznym kardiowersji. Celem badania była ocena występujących bezpośrednio po kardiowersji elektrycznej zaburzeń rytmu serca, w odniesieniu do ilości energii impulsu elektrycznego, wzrostu stężenia amin katecholowych oraz przedsionkowych zaburzeń rytmu serca w kolejnych 24 godzinach monitorowania EKG metodą Holtera u chorych poddanych kardiowersji elektrycznej z powodu migotania przedsionków.
Materiał i metody: Badaniem objęto grupę chorych z PAF (22 pacjentów w wieku 64,1 ± 11,2 roku; 10 kobiet i 12 mężczyzn). Kardiowersję elektryczną wykonywano w dożylnym znieczuleniu ogólnym etomidatem i fentanylem. Bezpośrednio przed kardiowersją rozpoczynano 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera za pomocą systemu Medilog Optima. Stężenie całkowitych amin katecholowych oznaczano we krwi żylnej metodą radioenzymatyczną przed skutecznym impulsem kardiowersji elektrycznej i bezpośrednio po nim. Liczbę SVEB oceniano w 5-minutowych przedziałach czasowych bezpośrednio po kardiowersji i godzinę po niej jako wartości kontrolne. Obecność PAF oceniano w 24-godzinnym monitorowaniu holterowskim. U wszystkich chorych przed kardiowersją wykonywano badanie echokardiograficzne z oceną wymiarów jam serca, czynności lewej komory i obecności materiału zakrzepowego.
Wyniki: W badanej grupie chorych średnia wartość LVEDD wynosiła 53,3 ± 7,2 mm, frakcji wyrzutowej lewej komory - 61,4 ± 14,8%, wielkość lewego przedsionka - 48,6 ± 5,1 mm, liczba impulsów elektrycznych - 1,6 ± 1,0 (1–5), a całkowita zastosowana energia - 391,0 ± ± 340,0 (200–1580 J). Stwierdzono, że liczba SVEB bezpośrednio po kardiowersji elektrycznej jest istotnie statystycznie większa (odpowiednio: 29,3 ± 44,9 vs. 10,7 ± 33,7; p < 0,05) i koreluje dodatnio z liczbą SVEB w godzinę po zabiegu (r = 0,65; p < 0,05). Nie wykazano zależności między liczbą SVEB w analizowanych przedziałach czasowych a innymi badanymi parametrami. Po zabiegu obserwowano istotny wzrost stężenia amin katecholowych (2,1 ± 0,9 vs. 3,3 ± 1,6 pmol/ml; p < 0,01) w porównaniu z wartością spoczynkową. Obecność PAF w monitorowaniu holterowskim (obserwowana u 10 chorych) nie korelowała z innymi oznaczanymi parametrami.
Wnioski: Podczas kardiowersji elektrycznej następuje wzrost stężenia amin katecholowych. Bezpośrednio po zabiegu liczba przedsionkowych pobudzeń przedwczesnych jest istotnie większa niż godzinę po kardiowersji. (Folia Cardiol. 2004; 11: 653-648)

Abstract

Wstęp: Liczne pobudzenia przedwczesne przedsionkowe (SVEB), zwłaszcza te o krótkim czasie sprzężenia, stanowią czynnik ryzyka napadowego migotania przedsionków (PAF). Skłonność do wystąpienia nawrotu PAF zmniejsza się wraz z upływem czasu od momentu zastosowania kardiowersji elektrycznej. Skrócenie okresu refrakcji mięśnia przedsionków, przypisywane remodelingowi elektrycznemu przedsionków, może być również częściowo zależne od zmian neurohumoralnych spowodowanych impulsem elektrycznym kardiowersji. Celem badania była ocena występujących bezpośrednio po kardiowersji elektrycznej zaburzeń rytmu serca, w odniesieniu do ilości energii impulsu elektrycznego, wzrostu stężenia amin katecholowych oraz przedsionkowych zaburzeń rytmu serca w kolejnych 24 godzinach monitorowania EKG metodą Holtera u chorych poddanych kardiowersji elektrycznej z powodu migotania przedsionków.
Materiał i metody: Badaniem objęto grupę chorych z PAF (22 pacjentów w wieku 64,1 ± 11,2 roku; 10 kobiet i 12 mężczyzn). Kardiowersję elektryczną wykonywano w dożylnym znieczuleniu ogólnym etomidatem i fentanylem. Bezpośrednio przed kardiowersją rozpoczynano 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera za pomocą systemu Medilog Optima. Stężenie całkowitych amin katecholowych oznaczano we krwi żylnej metodą radioenzymatyczną przed skutecznym impulsem kardiowersji elektrycznej i bezpośrednio po nim. Liczbę SVEB oceniano w 5-minutowych przedziałach czasowych bezpośrednio po kardiowersji i godzinę po niej jako wartości kontrolne. Obecność PAF oceniano w 24-godzinnym monitorowaniu holterowskim. U wszystkich chorych przed kardiowersją wykonywano badanie echokardiograficzne z oceną wymiarów jam serca, czynności lewej komory i obecności materiału zakrzepowego.
Wyniki: W badanej grupie chorych średnia wartość LVEDD wynosiła 53,3 ± 7,2 mm, frakcji wyrzutowej lewej komory - 61,4 ± 14,8%, wielkość lewego przedsionka - 48,6 ± 5,1 mm, liczba impulsów elektrycznych - 1,6 ± 1,0 (1–5), a całkowita zastosowana energia - 391,0 ± ± 340,0 (200–1580 J). Stwierdzono, że liczba SVEB bezpośrednio po kardiowersji elektrycznej jest istotnie statystycznie większa (odpowiednio: 29,3 ± 44,9 vs. 10,7 ± 33,7; p < 0,05) i koreluje dodatnio z liczbą SVEB w godzinę po zabiegu (r = 0,65; p < 0,05). Nie wykazano zależności między liczbą SVEB w analizowanych przedziałach czasowych a innymi badanymi parametrami. Po zabiegu obserwowano istotny wzrost stężenia amin katecholowych (2,1 ± 0,9 vs. 3,3 ± 1,6 pmol/ml; p < 0,01) w porównaniu z wartością spoczynkową. Obecność PAF w monitorowaniu holterowskim (obserwowana u 10 chorych) nie korelowała z innymi oznaczanymi parametrami.
Wnioski: Podczas kardiowersji elektrycznej następuje wzrost stężenia amin katecholowych. Bezpośrednio po zabiegu liczba przedsionkowych pobudzeń przedwczesnych jest istotnie większa niż godzinę po kardiowersji. (Folia Cardiol. 2004; 11: 653-648)
Get Citation

Keywords

kardiowersja elektryczna; pobudzenia przedsionkowe; katecholaminy endogenne

About this article
Title

Przedsionkowe zaburzenia rytmu serca we wczesnym okresie po kardiowersji elektrycznej migotania przedsionków

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 11, No 9 (2004): Folia Cardiologica

Pages

643-648

Published online

2004-10-13

Bibliographic record

Folia Cardiol 2004;11(9):643-648.

Keywords

kardiowersja elektryczna
pobudzenia przedsionkowe
katecholaminy endogenne

Authors

Jacek Gajek
Dorota Zyśko
Maciej Podgórski
Wojciech Kucharski
Ryszard Andrzejak i Walentyna Mazurek

Important: This website uses cookies.tanya dokter More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl