open access

Vol 12, No 1 (2005): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2005-01-12
Submitted: 2013-01-14
Get Citation

Związek między pniem głównym lewej tętnicy wieńcowej a proksymalnymi segmentami tętnicy międzykomorowej przedniej oraz tętnicy okalającej lewej - możliwości wykorzystania klinicznego

Robert J. Gil, Aneta I. Gziut i Francesco Prati
Folia Cardiol 2005;12(1):41-47.

open access

Vol 12, No 1 (2005): Folia Cardiologica
Original articles
Published online: 2005-01-12
Submitted: 2013-01-14

Abstract

Wstęp: Pień główny lewej tętnicy wieńcowej (LMS) dzielący się na gałęzie: międzykomorową przednią (LAD) oraz okalającą (LCX) zapewnia perfuzję 80% lewej komory. Celem pracy była ocena związku pomiędzy analogicznymi parametrami angiograficznymi i ultrasonograficznymi, obrazującymi LMS oraz proksymalne segmenty LAD i LCX.
Materiał i metody: Badaną populację stanowiło 48 pacjentów (9 kobiet, 39 mężczyzn, śr. wieku 60,81 ± 8,64 roku) z istotnymi zwężeniami w środkowym segmencie LAD oraz dystalnym LCX, zakwalifikowanych do angioplastyki wieńcowej (PCI). Analizowaną populację podzielono na grupę z angiograficznie prawidłowym LMS (Grupa 1) oraz z pośrednio zwężonym (%DS 30–50%) LMS (Grupa 2). Badane naczynia oceniano na podstawie angiografii ilościowej (QCA) oraz ultrasonografii wewnątrzwieńcowej (ICUS). Analizie poddano średnice referencyjne (RD i VD, odpowiednio w QCA i ICUS) w LMS oraz proksymalnych segmentach LAD i LCX.
Wyniki: Na podstawie analizy porównawczej średnic referencyjnych, ocenianych obiema metodami diagnostycznymi stwierdzono wyższe wartości tego parametru w ICUS. Zarówno ICUS, jak i QCA wykazały większe średnice referencyjne LMS w Grupie 1 niż w Grupie 2. Natomiast w przypadku bocznic (LAD i LCX) większe wartości RD stwierdzono w Grupie 1, a VD w Grupie 2. W badanej populacji, zarówno w ocenie CA, jak i ICUS, stwierdzono silne korelacje między średnicami referencyjnymi w LMS, a ich sumą w jego bocznicach (odpowiednio R = 0,62; p = 0,000003 oraz R = 0,62; p = 0,000002). Związki pomiędzy średnicami poszczególnych naczyń opisują następujące wzory: RDLMS = 0,7 (RDLAD + RDLCX); VDLMS = 0,65 (VDLAD + VDLCX).
Wnioski: Istniejący związek między wielkością pnia głównego a proksymalnymi segmentami jego bocznic umożliwia kardiologowi inwazyjnemu wyliczenie należnej wielkości LMS. (Folia Cardiol. 2005; 12: 41–49)

Abstract

Wstęp: Pień główny lewej tętnicy wieńcowej (LMS) dzielący się na gałęzie: międzykomorową przednią (LAD) oraz okalającą (LCX) zapewnia perfuzję 80% lewej komory. Celem pracy była ocena związku pomiędzy analogicznymi parametrami angiograficznymi i ultrasonograficznymi, obrazującymi LMS oraz proksymalne segmenty LAD i LCX.
Materiał i metody: Badaną populację stanowiło 48 pacjentów (9 kobiet, 39 mężczyzn, śr. wieku 60,81 ± 8,64 roku) z istotnymi zwężeniami w środkowym segmencie LAD oraz dystalnym LCX, zakwalifikowanych do angioplastyki wieńcowej (PCI). Analizowaną populację podzielono na grupę z angiograficznie prawidłowym LMS (Grupa 1) oraz z pośrednio zwężonym (%DS 30–50%) LMS (Grupa 2). Badane naczynia oceniano na podstawie angiografii ilościowej (QCA) oraz ultrasonografii wewnątrzwieńcowej (ICUS). Analizie poddano średnice referencyjne (RD i VD, odpowiednio w QCA i ICUS) w LMS oraz proksymalnych segmentach LAD i LCX.
Wyniki: Na podstawie analizy porównawczej średnic referencyjnych, ocenianych obiema metodami diagnostycznymi stwierdzono wyższe wartości tego parametru w ICUS. Zarówno ICUS, jak i QCA wykazały większe średnice referencyjne LMS w Grupie 1 niż w Grupie 2. Natomiast w przypadku bocznic (LAD i LCX) większe wartości RD stwierdzono w Grupie 1, a VD w Grupie 2. W badanej populacji, zarówno w ocenie CA, jak i ICUS, stwierdzono silne korelacje między średnicami referencyjnymi w LMS, a ich sumą w jego bocznicach (odpowiednio R = 0,62; p = 0,000003 oraz R = 0,62; p = 0,000002). Związki pomiędzy średnicami poszczególnych naczyń opisują następujące wzory: RDLMS = 0,7 (RDLAD + RDLCX); VDLMS = 0,65 (VDLAD + VDLCX).
Wnioski: Istniejący związek między wielkością pnia głównego a proksymalnymi segmentami jego bocznic umożliwia kardiologowi inwazyjnemu wyliczenie należnej wielkości LMS. (Folia Cardiol. 2005; 12: 41–49)
Get Citation

Keywords

pień główny lewej tętnicy wieńcowej; ultrasonografia wewnątrzwieńcowa; angiografia ilościowa

About this article
Title

Związek między pniem głównym lewej tętnicy wieńcowej a proksymalnymi segmentami tętnicy międzykomorowej przedniej oraz tętnicy okalającej lewej - możliwości wykorzystania klinicznego

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 12, No 1 (2005): Folia Cardiologica

Pages

41-47

Published online

2005-01-12

Bibliographic record

Folia Cardiol 2005;12(1):41-47.

Keywords

pień główny lewej tętnicy wieńcowej
ultrasonografia wewnątrzwieńcowa
angiografia ilościowa

Authors

Robert J. Gil
Aneta I. Gziut i Francesco Prati

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl