Vol 49, No 3 (2018)
Praca Oryginalna/Original Research Article
Published online: 2018-12-31

open access

Page views 405
Article views/downloads 2541
Get Citation

Connect on Social Media

Connect on Social Media

Wykrywanie mutacji w genie oraz w genie u chorych na nadpłytkowość samoistną i samoistne włóknienie szpiku przy pomocy sekwencjonowania Sangera oraz analizy długości fragmentów DNA

Dorota Link-Lenczowska1, Łukasz Dryja1, Barbara Zapała2, Dorota Krochmalczyk3, Tomasz Sacha3
DOI: 10.2478/ahp-2018-0020
Acta Haematol Pol 2018;49(3):128-139.

Abstract

Mutacje w eksonie 9 genu oraz w eksonie 13 genu należą do markerów molekularnych o znaczeniu diagnostycznym i rokowniczym u chorych na nadpłytkowość samoistną ( – ET) oraz samoistne włóknienie szpiku ( – MF). Celem pracy było opracowanie i wdrożenie metod wykrywania mutacji w obu genach przy użyciu techniki sekwencjonowania Sangera oraz analizy długości fragmentów DNA. Przebadano 20 chorych na ET oraz 20 na MF. Sekwencjonowanie Sangera stosowano w wykrywaniu mutacji w obu genach, a analizę długości fragmentów DNA w wykrywaniu mutacji genu . Typ 1 mutacji w genie wykryto u 67% chorych na ET i u 86% chorych na MF, typ 2 mutacji potwierdzono u 15% ET i MF. Czułość diagnostyczna analizy długości fragmentów DNA wynosiła 3% obciążenia nieprawidłowym allelem, przy dolnej granicy detekcji 7-10% dla sekwencjonowania Sangera. Mutacje eksonu 13 genu wykryto u 25% chorych na MF (czułość 25%). Uzyskane wyniki wskazują na duże zalety praktyczne analizy długości fragmentów DNA jako techniki przesiewowej w diagnostyce ET oraz MF. Jej zastosowanie wraz z konwencjonalnym sekwencjonowaniem pozwala na wiarygodne wykrywanie i identyfikację aberracji genu . Jednoczesna analiza mutacji somatycznych w genach oraz ułatwia diagnostykę różnicową chorych na MPN Ph- i służy stratyfikacji ryzyka w ich przebiegu.

Article available in PDF format

View PDF (Polish) Download PDF file