Na skróty

dostęp otwarty

Tom 15, Nr 1 (2017)
Prace poglądowe (nadesłane)
Pobierz cytowanie

Psychoterapia grupowa preferencyjnych sprawców czynów pedofilnych w nurcie poznawczo-behawioralnym

Dorota Baran, Wiesław Czernikiewicz
Seksuologia Polska 2017;15(1).

dostęp otwarty

Tom 15, Nr 1 (2017)
Prace poglądowe (nadesłane)

Streszczenie

W artykule przedstawiono sprawców przestępstw seksualnych wobec dzieci, zarówno tych preferencyjnych, jak i tych zastępczych. Preferencyjni sprawcy podejmują zachowania seksualne wobec dzieci, ponieważ dotknięci są zaburzeniami preferencji seksualnych pod postacią pedofilii (ICD-10 ― F65.4; DSM-V ― 302.2). Sprawcy zastępczy jako partnera seksualnego preferują osoby dorosłe, ale z powodu różnych, biopsychospołecznych uwarunkowań, podejmują kontakt seksualny z dzieckiem, traktując go jako partnera zastępczego. Zarówno z punktu widzenia klinicznego, jak i prawnego, programami terapii objęci powinni być preferencyjni sprawcy przestępstw seksualnych wobec dzieci.

W artykule przedstawiono ewaluację oddziaływań specjalistycznych wobec sprawców przestępstw seksualnych. Różnice, jakie uzyskano w stopniu ponownego popełnienia czynu pedofilnego, mogą wynikać z zastosowanych różnych podejść terapeutycznych, ale mogą również być skutkiem różnic metodologicznych stosowanych w poszczególnych metaanalizach.

Autorzy zaprezentowali, wypracowany przez siebie i użyty w pracy klinicznej, program terapii grupowej dla preferencyjnych sprawców czynów pedofilnych w nurcie poznawczo-behawioralnym.

Streszczenie

W artykule przedstawiono sprawców przestępstw seksualnych wobec dzieci, zarówno tych preferencyjnych, jak i tych zastępczych. Preferencyjni sprawcy podejmują zachowania seksualne wobec dzieci, ponieważ dotknięci są zaburzeniami preferencji seksualnych pod postacią pedofilii (ICD-10 ― F65.4; DSM-V ― 302.2). Sprawcy zastępczy jako partnera seksualnego preferują osoby dorosłe, ale z powodu różnych, biopsychospołecznych uwarunkowań, podejmują kontakt seksualny z dzieckiem, traktując go jako partnera zastępczego. Zarówno z punktu widzenia klinicznego, jak i prawnego, programami terapii objęci powinni być preferencyjni sprawcy przestępstw seksualnych wobec dzieci.

W artykule przedstawiono ewaluację oddziaływań specjalistycznych wobec sprawców przestępstw seksualnych. Różnice, jakie uzyskano w stopniu ponownego popełnienia czynu pedofilnego, mogą wynikać z zastosowanych różnych podejść terapeutycznych, ale mogą również być skutkiem różnic metodologicznych stosowanych w poszczególnych metaanalizach.

Autorzy zaprezentowali, wypracowany przez siebie i użyty w pracy klinicznej, program terapii grupowej dla preferencyjnych sprawców czynów pedofilnych w nurcie poznawczo-behawioralnym.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

czyny pedofilne, preferencyjni sprawcy, pedofilia, psychoterapia w nurcie poznawczo-behawioralnym

Informacje o artykule
Tytuł

Psychoterapia grupowa preferencyjnych sprawców czynów pedofilnych w nurcie poznawczo-behawioralnym

Czasopismo

Seksuologia Polska

Numer

Tom 15, Nr 1 (2017)

Rekord bibliograficzny

Seksuologia Polska 2017;15(1).

Słowa kluczowe

czyny pedofilne
preferencyjni sprawcy
pedofilia
psychoterapia w nurcie poznawczo-behawioralnym

Autorzy

Dorota Baran
Wiesław Czernikiewicz

Referencje (25)
  1. Porzecka B. Kodeks karny Kodeks postępowania karnego Kodeks karny wykonawczy. Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2005.
  2. Czernikiewicz W. Sprawcy przestępstw seksualnych wobec dzieci. Konferencja: Różne oblicza pedofilii. (materiały niepublikowan)e. Sopot: USWPS, 2014 .
  3. Gałecki P, Święcicki Ł. Kryteria diagnostyczne z DSM-V. Desk reference. Urban & Partner, Wrocław 2013.
  4. Pużyński S, Wciórka J. Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10. Badawcze kryteria diagnostyczne. Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne „Vesalius. 1993: Warszawa.
  5. Wciórka J. Kryteria diagnostyczne według DSM-IV-TR. Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2008.
  6. Czernikiewicz W, Pawlak-Jordan B. Wykorzystywanie seksualne dzieci. Fundacja Dzieci Niczyje, Warszawa 1998.
  7. Gierowski JK, Kasparek K. Nowe regulacje dotyczące postępowania ze sprawcami tzw. przestępstw seksualnych na tle aktualnego stanu wiedzy w zakresie redukcji recydywy seksualnej. Psychiatria i Psychologia Sądowa. 2011; 4: 1.
  8. Moster A, Wnuk D, Jeglic E. Cognitive Behavioral Therapy Interventions With Sex Offenders. Journal of Correctional Health Care. 2008; 14(2): 109–121.
  9. MacKenzie DL. What works in correction: reducing the criminal activities of offenders and delinquents. Cambridge University Press, New York 2006.
  10. deBaca LC, Matson S, Przybylski R. Effectiveness of treatment for adult sex offenders. NCJP. 2015: NCJP.
  11. Duwe G, Goldman RA. The impact of prison-based treatment on sex offender recidivism: evidence from Minnesota. Sex Abuse. 2009; 21(3): 279–307.
  12. Seto MC, Marques JK, Harris GT, et al. Good science and progress in sex offender treatment are intertwined: a response to marshall and marshall (2007). Sex Abuse. 2008; 20(3): 247–255.
  13. Marshall W, Marshall L, Serran G. O’Brien M. Skuteczna terapia sprawców przestępstw seksualnych: program Rockwood. Dziecko krzywdzone. 2007; 1: 18.
  14. Marcinek P, Peda A. Leczenie sprawców przestępstw seksualnych – kompleksowy program terapii. Psychoterapia. 2010; 3: 154.
  15. Baran, D. Psychoterapia preferencyjnych sprawców czynów pedofilnych. Konferencja: Różne oblicza pedofilii. Sopot: USWPS; 2014 (materiały niepublikowane.
  16. Marshall W. Praca ze sprawcami przestępstw seksualnych. Materiały szkoleniowe. Sulejów: Centralny Zarząd Służby Więziennej i Fundacja Dzieci Niczyje. 2007.
  17. Czernikiewicz W. Przestępcy seksualni – wykład. Kurs specjalizacyjny: . Seksuologia sądowa. Warszawa: Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego (materiały niepublikowane). 2015.
  18. Rutkowski, R. i Sroka, W. Projekt systemu oddziaływań terapeutycznych wobec sprawców przestępstw na tle seksualnym w okresie odbywania kary pozbawienia wolności. Seksuologia Polska. 2007; 5: 1.
  19. Salter AC. Pokonywanie traumy. Jak zrozumieć i leczyć dorosłe ofiary wykorzystywania seksualnego w dzieciństwie. Wydawnictwo Media Rodzina, Poznań 2003.
  20. Beckett R, Beech A, Fisher D, Fordham AS. Community-based treatment for sex offenders: An evaluation of seven treatment programmes. Home Office, London 1994: Home.
  21. Barbaree HE. Denial and minimization among sex offenders: assessment and treatment outcome. Forum on Corrections Research. 1991; 3: 30–33.
  22. Marshall WL, Anderson D, Fernandez Y. Cognitive behavioral treatment of sexual offenders. Wiley, Chichester 1999.
  23. Hall G. Theory-Based Assessment, Treatment, and Prevention of Sexual Aggression. 1996.
  24. Craig LA, Browne KD. Metody oceny ryzyka recydywy przestępstw seksualnych. Dziecko Krzywdzone: Teoria Badania Praktyka. 2007; 18: 20–40.
  25. Harris A The Sex Offender Need Assessment Rating (SONAR): A Method for Measuring Change in Risk Levels 2000-1. http://www.publicsafety.gc.ca/res/cor/rep/_fl/sonar-eebds-eng. (2000).

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Wydawcą serwisu jest  Via Medica sp. z o.o. sp. komandytowa, ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl