dostęp otwarty

Tom 15, Nr 2-3 (2007)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2007-05-10
Pobierz cytowanie

Rodowód czasopisma

Krystyna Łukasz-Paluch, Grażyna Anna Franek
Problemy Pielęgniarstwa 2007;15(2-3):86-90.

dostęp otwarty

Tom 15, Nr 2-3 (2007)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2007-05-10

Streszczenie

Miesięcznik "Pielęgniarka Polska" powstał jako organ Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych (PSPZ). Był pierwszym pismem zawodowych pielęgniarek i ukazywał się w latach 1929-1939 i 1948-1958. Czasopismo, według prof. Ireny Wrońskiej, spełniało funkcje charakterystyczne dla czasopism będących organem danego stowarzyszenia - przede wszystkim integrowało środowisko pielęgniarek zawodowych, absolwentek pierwszych, nowoczesnych, świeckich szkół pielęgniarstwa w okresie międzywojennym oraz wspierało proces samokształcenia i samowychowania pielęgniarek. W piśmie prezentowano nowości z zakresu medycyny i pielęgnowania chorych, pielęgniarstwa społecznego, szkolnego, przemysłowego, opisywano technikę zabiegów pielęgniarskich; tworzono podstawy teoretyczne pielęgniarstwa. Ponadto przedstawiano ówczesne modele kształcenia pielęgniarek w Europie i na świecie. Akcentowano zagadnienia etyki zawodowej. Sygnalizowano pierwsze próby badań z zakresu pielęgniarstwa. Na łamach pisma informowano czytelników o celach i zadaniach statutowych PSPZ. W latach 1929-1939 naczelnym redaktorem pisma była Hanna Chrzanowska - pielęgniarka, absolwentka Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa, stypendystka Fundacji Rockefellera, wiceprzewodnicząca Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych w latach 1936-1937. W okresie zawieszenia działalności miesięcznika (w latach 1939-1945) pracowała w Sekcji Pomocy Przesiedlonym Polskiego Komitetu Opiekuńczego. Po otwarciu Krakowskiej Szkoły Pielęgniarstwa w 1945 roku, organizowała zajęcia praktyczne z pielęgniarstwa domowego i przyszpitalnego. Aktywnie działała w utworzonym po wojnie Polskim Towarzystwie Pielęgniarskim.
W 1958 roku przeszła na wcześniejszą, przymusową, emeryturę z powodu zamknięcia Szkoły Pielęgniarstwa Psychiatrycznego w Krakowie Kobierzynie, w której była dyrektorką tylko przez rok; przyczyną przejścia na emeryturę było akcentowanie w procesie wychowawczym wartości chrześcijańskich. Dalsze lata życia poświęciła swej największej pasji - pielęgniarstwu domowemu, parafialnemu, które zorganizowała od podstaw w parafiach Krakowa, dzięki wsparciu ks. biskupa Karola Wojtyły i ks. infułata Ferdynanda Machaya. Jej charyzma, autentyczne ukochanie człowieka chorego, samotnego, prawość charakteru oraz nieskazitelna postawa moralna stanowią wzór zachowań godny naśladowania.

Streszczenie

Miesięcznik "Pielęgniarka Polska" powstał jako organ Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych (PSPZ). Był pierwszym pismem zawodowych pielęgniarek i ukazywał się w latach 1929-1939 i 1948-1958. Czasopismo, według prof. Ireny Wrońskiej, spełniało funkcje charakterystyczne dla czasopism będących organem danego stowarzyszenia - przede wszystkim integrowało środowisko pielęgniarek zawodowych, absolwentek pierwszych, nowoczesnych, świeckich szkół pielęgniarstwa w okresie międzywojennym oraz wspierało proces samokształcenia i samowychowania pielęgniarek. W piśmie prezentowano nowości z zakresu medycyny i pielęgnowania chorych, pielęgniarstwa społecznego, szkolnego, przemysłowego, opisywano technikę zabiegów pielęgniarskich; tworzono podstawy teoretyczne pielęgniarstwa. Ponadto przedstawiano ówczesne modele kształcenia pielęgniarek w Europie i na świecie. Akcentowano zagadnienia etyki zawodowej. Sygnalizowano pierwsze próby badań z zakresu pielęgniarstwa. Na łamach pisma informowano czytelników o celach i zadaniach statutowych PSPZ. W latach 1929-1939 naczelnym redaktorem pisma była Hanna Chrzanowska - pielęgniarka, absolwentka Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa, stypendystka Fundacji Rockefellera, wiceprzewodnicząca Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych w latach 1936-1937. W okresie zawieszenia działalności miesięcznika (w latach 1939-1945) pracowała w Sekcji Pomocy Przesiedlonym Polskiego Komitetu Opiekuńczego. Po otwarciu Krakowskiej Szkoły Pielęgniarstwa w 1945 roku, organizowała zajęcia praktyczne z pielęgniarstwa domowego i przyszpitalnego. Aktywnie działała w utworzonym po wojnie Polskim Towarzystwie Pielęgniarskim.
W 1958 roku przeszła na wcześniejszą, przymusową, emeryturę z powodu zamknięcia Szkoły Pielęgniarstwa Psychiatrycznego w Krakowie Kobierzynie, w której była dyrektorką tylko przez rok; przyczyną przejścia na emeryturę było akcentowanie w procesie wychowawczym wartości chrześcijańskich. Dalsze lata życia poświęciła swej największej pasji - pielęgniarstwu domowemu, parafialnemu, które zorganizowała od podstaw w parafiach Krakowa, dzięki wsparciu ks. biskupa Karola Wojtyły i ks. infułata Ferdynanda Machaya. Jej charyzma, autentyczne ukochanie człowieka chorego, samotnego, prawość charakteru oraz nieskazitelna postawa moralna stanowią wzór zachowań godny naśladowania.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

pielęgniarstwo; czasopismo

Informacje o artykule
Tytuł

Rodowód czasopisma

Czasopismo

Problemy Pielęgniarstwa

Numer

Tom 15, Nr 2-3 (2007)

Strony

86-90

Data publikacji on-line

2007-05-10

Rekord bibliograficzny

Problemy Pielęgniarstwa 2007;15(2-3):86-90.

Słowa kluczowe

pielęgniarstwo
czasopismo

Autorzy

Krystyna Łukasz-Paluch
Grażyna Anna Franek

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Problemy Pielęgniarstwa dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna