dostęp otwarty

Tom 10, Nr 2 (2014)
Artykuły przeglądowe
Opublikowany online: 2014-08-19
Pobierz cytowanie

Znaczenie aktywności fizycznej w chorobie Parkinsona

Anna Krygowska-Wajs, Urszula Fiszer
Pol. Przegl. Neurol 2014;10(2):66-70.

dostęp otwarty

Tom 10, Nr 2 (2014)
Artykuły przeglądowe
Opublikowany online: 2014-08-19

Streszczenie

Od wielu lat badania kliniczne i doświadczalne dostarczają dowodów wskazujących, że ćwiczenia fizyczne opóźniają postęp zaburzeń ruchowych w chorobie Parkinsona (PD, Parkinson’s disease) i wydłużają funkcjonalną niezależność chorego. W 2011 roku uznano ćwiczenia fizyczne za terapię dodatkową possibly useful w objawowym leczeniu PD. Ćwiczenia mogą także sprzyjać działaniom neuroprotekcyjnym, obniżającym ryzyko wystąpienia choroby. Stosowanie różnych rodzajów ćwiczeń (ćwiczenia oporowe, aerobik, nordic walking, ćwiczenia równowagi i rozciągające, tai-chi) jest najbardziej optymalne dla osób z PD. Na podstawie wyników przeprowadzonych dotychczas badań nie wypracowano jednak jednoznacznej opinii na temat przewagi określonej metody fizjoterapii i czasu jej stosowania. Rozwój badań dotyczących aktywności fizycznej umożliwia poznanie mechanizmów neuroplastyczności w PD związanych z neurotransmisją w układach dopaminergicznym i glutaminergicznym. Badania wskazują na udział czynników troficznych, takich jak mózgowy czynnik neurotroficzny, czynnik wzrostu fibroblastów i glejowy czynnik neurotroficzny. W pracy przedstawiono wyniki badań i aktualne poglądy dotyczące tych zagadnień.

Streszczenie

Od wielu lat badania kliniczne i doświadczalne dostarczają dowodów wskazujących, że ćwiczenia fizyczne opóźniają postęp zaburzeń ruchowych w chorobie Parkinsona (PD, Parkinson’s disease) i wydłużają funkcjonalną niezależność chorego. W 2011 roku uznano ćwiczenia fizyczne za terapię dodatkową possibly useful w objawowym leczeniu PD. Ćwiczenia mogą także sprzyjać działaniom neuroprotekcyjnym, obniżającym ryzyko wystąpienia choroby. Stosowanie różnych rodzajów ćwiczeń (ćwiczenia oporowe, aerobik, nordic walking, ćwiczenia równowagi i rozciągające, tai-chi) jest najbardziej optymalne dla osób z PD. Na podstawie wyników przeprowadzonych dotychczas badań nie wypracowano jednak jednoznacznej opinii na temat przewagi określonej metody fizjoterapii i czasu jej stosowania. Rozwój badań dotyczących aktywności fizycznej umożliwia poznanie mechanizmów neuroplastyczności w PD związanych z neurotransmisją w układach dopaminergicznym i glutaminergicznym. Badania wskazują na udział czynników troficznych, takich jak mózgowy czynnik neurotroficzny, czynnik wzrostu fibroblastów i glejowy czynnik neurotroficzny. W pracy przedstawiono wyniki badań i aktualne poglądy dotyczące tych zagadnień.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

choroba Parkinsona, aktywność fizyczna, neuroplastyczność

Informacje o artykule
Tytuł

Znaczenie aktywności fizycznej w chorobie Parkinsona

Czasopismo

Polski Przegląd Neurologiczny

Numer

Tom 10, Nr 2 (2014)

Strony

66-70

Data publikacji on-line

2014-08-19

Rekord bibliograficzny

Pol. Przegl. Neurol 2014;10(2):66-70.

Słowa kluczowe

choroba Parkinsona
aktywność fizyczna
neuroplastyczność

Autorzy

Anna Krygowska-Wajs
Urszula Fiszer

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel. +48 58 320 94 94, faks +48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl