Tom 3, Nr 4 (2017)
Wytyczne / stanowisko ekspertów
Opublikowany online: 2017-10-19

dostęp otwarty

Wyświetlenia strony 1194
Wyświetlenia/pobrania artykułu 8901
Pobierz cytowanie

Eksport do Mediów Społecznościowych

Eksport do Mediów Społecznościowych

Kabozantynib w leczeniu chorych na raka nerkowokomórkowego

Piotr Potemski1, Cezary Szczylik, Piotr Tomczak, Piotr Wysocki, Jakub Żołnierek
Onkol Prakt Klin Edu 2017;3(4):165-174.

Streszczenie

Przeciwdziałanie angiogenezie jest kluczowym mechanizmem wykorzystywanym w pierwszej linii leczenia systemowego raka nerkowokomórkowego. Ostatecznie niemal u wszystkich chorych poddanych takiemu leczeniu dochodzi do rozwoju oporności, a pojawiająca się progresja wymaga zastosowania kolejnych leków. Kabozantynib jest inhibitorem kinaz tyrozynowych związanych z receptorami dla naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu oraz dodatkowo hamującym kinazy MET i AXL, których aktywność odpowiedzialna jest za wzrost guza, proliferację komórek nowotworowych, inwazję oraz oporność na prowadzone leczenie. W badaniu klinicznym III fazy METEOR kabozantynib w porównaniu z ewerolimusem istotnie poprawił czas całkowitego przeżycia, czas przeżycia wolnego od progresji choroby nowotworowej oraz odsetek obiektywnych odpowiedzi w populacji chorych na zaawansowanego raka nerki. Dane te były podstawą do rejestracji leku ze wskazaniem do stosowania w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym po niepowodzeniu uprzednio przeprowadzonego leczenia ukierunkowanego molekularnie o aktywności anty-VEGF i zmiany zaleceń terapeutycznych, czyniąc z kabozantynibu jedną z opcji leczenia systemowego drugiej linii. Artykuł jest dyskusją dotyczącą biologicznego mechanizmu działania kabozantynibu leżącego u podstaw udokumentowanej klinicznie aktywności leku i jego miejsca w szybko zmieniającym się algorytmie leczenia raka nerkowokomórkowego. W pracy omówiono również wyniki toczących się badań naukowych oraz przyszłe kierunki rozwoju leczenia systemowego raka nerki.