Tom 11, Nr 1 (2020)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2020-06-30
Pobierz cytowanie

Nocna napadowa hemoglobinuria — aktualny stan wiedzy, diagnostyka, dostępne terapie i perspektywy na przyszłość

Agnieszka Piekarska, Krzysztof Lewandowski
DOI: 10.5603/Hem.2020.0004
·
Hematologia 2020;11(1):30-44.

dostęp płatny

Tom 11, Nr 1 (2020)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2020-06-30

Streszczenie

Streszczenie Nocna napadowa hemoglobinuria (PNH) jest sierocą chorobą o charakterze klonalnym, wywołaną nabytą mutacją krwiotwórczej komórki macierzystej. Mutacja w genie PIGA skutkuje niedoborem lub brakiem na komórkach potomnych białek błonowych związanych z kotwicą glikozylofosfatydyloinozytolu, w tym inhibitorów dopełniacza CD55 i CD59. Brak kontroli nad aktywacją dopełniacza prowadzi do ciągłej hemolizy, co w głównej mierze odpowiada za powikłania zakrzepowo-zatorowe będące zasadniczą przyczyną chorobowości i śmiertelności w PNH. Od roku 2019 dostępna jest w Polsce terapia ekulizumabem, przeciwciałem monoklonalnym zarejestrowanym do leczenia pacjentów z hemolizą i wysoką aktywnością choroby lub powikłaniami zakrzepowymi. Program lekowy poprawił perspektywę pacjentów i zmienił podejście do kwalifikacji do transplantacji alogenicznych komórek krwiotwórczych w naszym kraju. Dodatkowo, w 2019 roku zarejestrowano w Europie rawulizumab, skutecznie kontrolujący hemolizę przy podaży co 8 tygodni. Trwają również badania kliniczne nad nowymi lekami. W opiece nad chorymi leczonymi inhibitorami dopełniacza nie można zapominać o ryzyku infekcji bakteriami otoczkowymi. W opracowaniu przedstawiono patomechanizm kluczowych zaburzeń oraz omówiono współczesne zalecenia diagnostyczne i opcje terapeutyczne w PNH.

Streszczenie

Streszczenie Nocna napadowa hemoglobinuria (PNH) jest sierocą chorobą o charakterze klonalnym, wywołaną nabytą mutacją krwiotwórczej komórki macierzystej. Mutacja w genie PIGA skutkuje niedoborem lub brakiem na komórkach potomnych białek błonowych związanych z kotwicą glikozylofosfatydyloinozytolu, w tym inhibitorów dopełniacza CD55 i CD59. Brak kontroli nad aktywacją dopełniacza prowadzi do ciągłej hemolizy, co w głównej mierze odpowiada za powikłania zakrzepowo-zatorowe będące zasadniczą przyczyną chorobowości i śmiertelności w PNH. Od roku 2019 dostępna jest w Polsce terapia ekulizumabem, przeciwciałem monoklonalnym zarejestrowanym do leczenia pacjentów z hemolizą i wysoką aktywnością choroby lub powikłaniami zakrzepowymi. Program lekowy poprawił perspektywę pacjentów i zmienił podejście do kwalifikacji do transplantacji alogenicznych komórek krwiotwórczych w naszym kraju. Dodatkowo, w 2019 roku zarejestrowano w Europie rawulizumab, skutecznie kontrolujący hemolizę przy podaży co 8 tygodni. Trwają również badania kliniczne nad nowymi lekami. W opiece nad chorymi leczonymi inhibitorami dopełniacza nie można zapominać o ryzyku infekcji bakteriami otoczkowymi. W opracowaniu przedstawiono patomechanizm kluczowych zaburzeń oraz omówiono współczesne zalecenia diagnostyczne i opcje terapeutyczne w PNH.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

nocna napadowa hemoglobinuria, hemoliza, dopełniacz, zakrzepica, ekulizumab, rawulizumab

Informacje o artykule
Tytuł

Nocna napadowa hemoglobinuria — aktualny stan wiedzy, diagnostyka, dostępne terapie i perspektywy na przyszłość

Czasopismo

Hematologia

Numer

Tom 11, Nr 1 (2020)

Strony

30-44

Data publikacji on-line

2020-06-30

DOI

10.5603/Hem.2020.0004

Rekord bibliograficzny

Hematologia 2020;11(1):30-44.

Słowa kluczowe

nocna napadowa hemoglobinuria
hemoliza
dopełniacz
zakrzepica
ekulizumab
rawulizumab

Autorzy

Agnieszka Piekarska
Krzysztof Lewandowski

Referencje (94)
  1. Socié G, Mary JY, de Gramont A, et al. Paroxysmal nocturnal haemoglobinuria: long-term follow-up and prognostic factors. French Society of Haematology. Lancet. 1996; 348(9027): 573–577.
  2. Hillmen P, Lewis SM, Bessler M, et al. Natural history of paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. N Engl J Med. 1995; 333(19): 1253–1258.
  3. de Latour RP, Mary JY, Salanoubat C, et al. French Society of Hematology, French Association of Young Hematologists. Paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: natural history of disease subcategories. Blood. 2008; 112(8): 3099–3106.
  4. Hill A, Kelly R, Hillmen P. Thrombosis in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Blood. 2013; 121(25): 4985–4996.
  5. Luzzatto L, Gianfaldoni G, Notaro R. Management of paroxysmal nocturnal haemoglobinuria: a personal view. Br J Haematol. 2011; 153(6): 709–720.
  6. Borowitz MJ, Craig FE, Digiuseppe JA, et al. Clinical Cytometry Society. Guidelines for the diagnosis and monitoring of paroxysmal nocturnal hemoglobinuria and related disorders by flow cytometry. Cytometry B Clin Cytom. 2010; 78(4): 211–230.
  7. Brodsky RA, Hu R, Hu R, et al. PIG-A mutations in normal hematopoiesis. Blood. 2005; 105(10): 3848–3854.
  8. Luzzatto LP. PNH from mutations of another PIG gene. Blood. 2013; 122(7): 1099–1100.
  9. Nafa K, Bessler M, Castro-Malaspina H, et al. The spectrum of somatic mutations in the PIG-A gene in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria includes large deletions and small duplications. Blood Cells Mol Dis. 1998; 24(3): 370–384.
  10. Loveland BE, Szokolai K, Johnstone RW, et al. Coordinate functions of multiple complement regulating molecules, CD46, CD55, and CD59. Transplant Proc. 1994; 26(3): 1070–1071.
  11. Brodsky RA. Narrative review: paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: the physiology of complement-related hemolytic anemia. Ann Intern Med. 2008; 148(8): 587–595.
  12. Brodsky RA. Paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Blood. 2014; 124(18): 2804–2811.
  13. Piekarska A, Spychalska J. Novel insight into paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Hematologia. 2015; 6(3): 278–92.
  14. Misztal T, Tomasiak M. [Pathophysiological consequences of hemolysis. Role of cell-free hemoglobin]. Postepy Hig Med Dosw (Online). 2011; 65: 627–639.
  15. Hill A, Rother RP, Wang X, et al. Effect of eculizumab on haemolysis-associated nitric oxide depletion, dyspnoea, and measures of pulmonary hypertension in patients with paroxysmal nocturnal haemoglobinuria. Br J Haematol. 2010; 149(3): 414–425.
  16. Peacock-Young B, Macrae FL, Newton DJ, et al. The prothrombotic state in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: a multifaceted source. Haematologica. 2018; 103(1): 9–17.
  17. Griffin M, Hillmen P, Munir T, et al. Significant hemolysis is not required for thrombosis in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Haematologica. 2019; 104(3): e94–e6.
  18. Nishimura JI, Kanakura Y, Ware RE, et al. Clinical course and flow cytometric analysis of paroxysmal nocturnal hemoglobinuria in the United States and Japan. Medicine (Baltimore). 2004; 83(3): 193–207.
  19. Parker C, Omine M, Richards S, et al. International PNH Interest Group. Diagnosis and management of paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Blood. 2005; 106(12): 3699–3709.
  20. Barcellini W, Scola E, Lanfranconi S, et al. Paroxysmal nocturnal hemoglobinuria (PNH): brain MRI ischemic lesions in neurologically asymtomatic patients. Sci Rep. 2018; 8(1): 476.
  21. Hill A, Sapsford RJ, Scally A, et al. Under-recognized complications in patients with paroxysmal nocturnal haemoglobinuria: raised pulmonary pressure and reduced right ventricular function. Br J Haematol. 2012; 158(3): 409–414.
  22. Meppiel E, Crassard I, Peffault de Latour R, et al. Cerebral venous thrombosis in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: a series of 15 cases and review of the literature. Medicine (Baltimore). 2015; 94(1): e362.
  23. Hoekstra J, Leebeek FWG, Plessier A, et al. European Network for Vascular Disorders of the Liver. Paroxysmal nocturnal hemoglobinuria in Budd-Chiari syndrome: findings from a cohort study. J Hepatol. 2009; 51(4): 696–706.
  24. Poulou LS, Vakrinos G, Pomoni A, et al. Stroke in paroxysmal nocturnal haemoglobinuria: patterns of disease and outcome. Thromb Haemost. 2007; 98(3): 699–701.
  25. Watt SG, Winhoven S, Hay CRM, et al. Purpura fulminans in paroxysmal nocturnal haemoglobinuria. Br J Haematol. 2007; 137(4): 271.
  26. Schrezenmeier H, Muus P, Socié G, et al. Baseline characteristics and disease burden in patients in the International Paroxysmal Nocturnal Hemoglobinuria Registry. Haematologica. 2014; 99(5): 922–929.
  27. Ninomiya H, Kawashima Y, Hasegawa Y, et al. Complement-induced procoagulant alteration of red blood cell membranes with microvesicle formation in paroxysmal nocturnal haemoglobinuria (PNH): implication for thrombogenesis in PNH. Br J Haematol. 1999; 106(1): 224–231.
  28. Simak J, Holada K, Risitano AM, et al. Elevated circulating endothelial membrane microparticles in paroxysmal nocturnal haemoglobinuria. Br J Haematol. 2004; 125(6): 804–813.
  29. Gould TJ, Vu TT, Swystun LL, et al. Neutrophil extracellular traps promote thrombin generation through platelet-dependent and platelet-independent mechanisms. Arterioscler Thromb Vasc Biol. 2014; 34(9): 1977–1984.
  30. Huber-Lang M, Sarma JV, Zetoune FS, et al. Generation of C5a in the absence of C3: a new complement activation pathway. Nat Med. 2006; 12(6): 682–687.
  31. Hillmen P, Elebute M, Kelly R, et al. Long-term effect of the complement inhibitor eculizumab on kidney function in patients with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Am J Hematol. 2010; 85(8): 553–559.
  32. Rother RP, Bell L, Hillmen P, et al. The clinical sequelae of intravascular hemolysis and extracellular plasma hemoglobin: a novel mechanism of human disease. JAMA. 2005; 293(13): 1653–1662.
  33. Araten DJ, Bessler M, McKenzie S, et al. Dynamics of hematopoiesis in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria (PNH): no evidence for intrinsic growth advantage of PNH clones. Leukemia. 2002; 16(11): 2243–2248.
  34. Kulagin A, Lisukov I, Ivanova M, et al. Prognostic value of paroxysmal nocturnal haemoglobinuria clone presence in aplastic anaemia patients treated with combined immunosuppression: results of two-centre prospective study. Br J Haematol. 2014; 164(4): 546–554.
  35. Pu JJ, Mukhina G, Wang H, et al. Natural history of paroxysmal nocturnal hemoglobinuria clones in patients presenting as aplastic anemia. Eur J Haematol. 2011; 87(1): 37–45.
  36. Luzzatto L, Bessler M, Rotoli B. Somatic mutations in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: a blessing in disguise? Cell. 1997; 88(1): 1–4.
  37. Pu JJ, Hu R, Mukhina GL, et al. The small population of PIG-A mutant cells in myelodysplastic syndromes do not arise from multipotent hematopoietic stem cells. Haematologica. 2012; 97(8): 1225–1233.
  38. Traulsen A, Pacheco JM, Luzzatto L, et al. Somatic mutations and the hierarchy of hematopoiesis. Bioessays. 2010; 32(11): 1003–1008.
  39. Brodsky RA. How do PIG-A mutant paroxysmal nocturnal hemoglobinuria stem cells achieve clonal dominance? Expert Rev Hematol. 2009; 2(4): 353–356.
  40. Savage WJ, Barber JP, Mukhina GL, et al. Glycosylphosphatidylinositol-anchored protein deficiency confers resistance to apoptosis in PNH. Exp Hematol. 2009; 37(1): 42–51.
  41. Dingli D, Luzzatto L, Pacheco JM. Neutral evolution in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Proc Natl Acad Sci U S A. 2008; 105(47): 18496–18500.
  42. Ratajczak J, Kucia M, Mierzejewska K, et al. A novel view of paroxysmal nocturnal hemoglobinuria pathogenesis: more motile PNH hematopoietic stem/progenitor cells displace normal HSPCs from their niches in bone marrow due to defective adhesion, enhanced migration and mobilization in response to erythrocyte-released sphingosine-1 phosphate gradient. Leukemia. 2012; 26(7): 1722–1725.
  43. Gargiulo L, Papaioannou M, Sica M, et al. Glycosylphosphatidylinositol-specific, CD1d-restricted T cells in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Blood. 2013; 121(14): 2753–2761.
  44. Illingworth AJ, Marinov I, Sutherland DR. Sensitive and accurate identification of PNH clones based on ICCS/ESCCA PNH Consensus Guidelines-A summary. Int J Lab Hematol. 2019; 41 Suppl 1: 73–81.
  45. Sutherland DR, Illingworth A, Marinov I, et al. ICCS/ESCCA consensus guidelines to detect GPI-deficient cells in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria (PNH) and related disorders part 2 - reagent selection and assay optimization for high-sensitivity testing. Cytometry B Clin Cytom. 2018; 94(1): 23–48.
  46. Killick SB, Bown N, Cavenagh J, et al. British Society for Standards in Haematology. Guidelines for the diagnosis and management of adult aplastic anaemia. Br J Haematol. 2016; 172(2): 187–207.
  47. Bacigalupo A. How I treat acquired aplastic anemia. Blood. 2017; 129(11): 1428–1436.
  48. Townsley DM, Scheinberg P, Winkler T, et al. Eltrombopag added to standard immunosuppression for aplastic anemia. N Engl J Med. 2017; 376(16): 1540–1550.
  49. Griffin M, Kulasekararaj A, Gandhi S, et al. Concurrent treatment of aplastic anemia/paroxysmal nocturnal hemoglobinuria syndrome with immunosuppressive therapy and eculizumab: a UK experience. Haematologica. 2018; 103(8): e345–e347.
  50. Risitano AM, Marotta S, Ricci P, et al. Anti-complement treatment for paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: time for proximal complement inhibition? A position paper from the SAAWP of the EBMT. Front Immunol. 2019; 10: 1157.
  51. Brodsky RA. How I treat paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Blood. 2009; 113(26): 6522–6527.
  52. Bacigalupo A, Socié G, Schrezenmeier H, et al. Aplastic Anemia Working Party of the European Group for Blood and Marrow Transplantation (WPSAA-EBMT). Bone marrow versus peripheral blood as the stem cell source for sibling transplants in acquired aplastic anemia: survival advantage for bone marrow in all age groups. Haematologica. 2012; 97(8): 1142–1148.
  53. Brodsky RA, Brodsky RA, Prince GM, et al. Peripheral blood harvest of unaffected CD34+ CD38– hematopoietic precursors in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Blood. 1995; 86(9): 3381–3386.
  54. Pantin J, Tian X, Geller N, et al. Long-term outcome of fludarabine-based reduced-intensity allogeneic hematopoietic cell transplantation for debilitating paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Biol Blood Marrow Transplant. 2014; 20(9): 1435–1439.
  55. Peffault de Latour R, Schrezenmeier H, Bacigalupo A, et al. Allogeneic stem cell transplantation in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Haematologica. 2012; 97(11): 1666–1673.
  56. Suenaga K, Kanda Y, Niiya H, et al. Successful application of nonmyeloablative transplantation for paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Exp Hematol. 2001; 29(5): 639–642.
  57. Brodsky RA, Luznik L, Bolaños-Meade J, et al. Reduced intensity HLA-haploidentical BMT with post transplantation cyclophosphamide in nonmalignant hematologic diseases. Bone Marrow Transplant. 2008; 42(8): 523–527.
  58. Liu L, Liu S, Zhang Y, et al. Excellent outcomes of allogeneic hematopoietic stem cell transplantation in patients with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: a single-center study. Biol Blood Marrow Transplant. 2019; 25(8): 1544–1549.
  59. Hillmen P, Muus P, Röth A, et al. Long-term safety and efficacy of sustained eculizumab treatment in patients with paroxysmal nocturnal haemoglobinuria. Br J Haematol. 2013; 162(1): 62–73.
  60. Hill A, Rother RP, Hillmen P. Improvement in the symptoms of smooth muscle dystonia during eculizumab therapy in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Haematologica. 2005; 90(12 Suppl): ECR40.
  61. Hillmen P, Muus P, Dührsen U, et al. Effect of the complement inhibitor eculizumab on thromboembolism in patients with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Blood. 2007; 110(12): 4123–4128.
  62. Brodsky RA, Young NS, Antonioli E, et al. The complement inhibitor eculizumab in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. N Engl J Med. 2006; 355(12): 1233–1243.
  63. Kelly RJ, Hill A, Arnold LM, et al. Long-term treatment with eculizumab in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: sustained efficacy and improved survival. Blood. 2011; 117(25): 6786–6792.
  64. Luzzatto L, Risitano AM, Notaro R. Paroxysmal nocturnal hemoglobinuria and eculizumab. Haematologica. 2010; 95(4): 523–526.
  65. van Bijnen STA, van Rijn RS, Koljenovic S, et al. Possible high risk of thrombotic events in patients with paroxysmal nocturnal haemoglobinuria after discontinuation of eculizumab. Br J Haematol. 2012; 157(6): 762–763.
  66. DeZern AE, Dorr D, Brodsky RA. Predictors of hemoglobin response to eculizumab therapy in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Eur J Haematol. 2013; 90(1): 16–24.
  67. Hill A, Rother RP, Arnold L, et al. Eculizumab prevents intravascular hemolysis in patients with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria and unmasks low-level extravascular hemolysis occurring through C3 opsonization. Haematologica. 2010; 95(4): 567–573.
  68. Connell NT. Ravulizumab: a complementary option for PNH. Blood. 2019; 133(6): 503–504.
  69. Kulasekararaj AG, Hill A, Rottinghaus ST, et al. Ravulizumab (ALXN1210) vs eculizumab in C5-inhibitor-experienced adult patients with PNH: the 302 study. Blood. 2019; 133(6): 540–549.
  70. Lee JW, Sicre de Fontbrune F, Wong Lee Lee L, et al. Ravulizumab (ALXN1210) vs eculizumab in adult patients with PNH naive to complement inhibitors: the 301 study. Blood. 2019; 133(6): 530–539.
  71. Kulasekararaj A, Weston-Davies W, Robak T, et al. Long term nomacopan administration results in complete transfusion independence in previously transfusion-dependent PNH patients. Blood. 2019; 134(Suppl_1): 4797–4797.
  72. Zelek WM, Xie L, Morgan BP, et al. Compendium of current complement therapeutics. Mol Immunol. 2019; 114: 341–352.
  73. Röth A, Nishimura JI, Nagy Z, et al. The complement C5 inhibitor crovalimab in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. Blood. 2020; 135(12): 912–920.
  74. Saevels K, Berneman ZN, Anguille S. Paroxysmal nocturnal haemoglobinuria. Belg J Hematol. 2017; 8(7): 259–264.
  75. Beeslaar J, Absalon J, Balmer P, et al. Clinical data supporting a 2-dose schedule of MenB-FHbp, a bivalent meningococcal serogroup B vaccine, in adolescents and young adults. Vaccine. 2018; 36(28): 4004–4013.
  76. Ostergaard L, Vesikari T, Absalon J, et al. B1971009 and B1971016 Trial Investigators. A bivalent meningococcal B vaccine in adolescents and young adults. N Engl J Med. 2017; 377(24): 2349–2362.
  77. Dhillon S, Pace D. Meningococcal quadrivalent tetanus toxoid conjugate vaccine (MenACWY-TT; Nimenrix): a review. Drugs. 2017; 77(17): 1881–1896.
  78. Assaf-Casals A, Dbaibo G. Meningococcal quadrivalent tetanus toxoid conjugate vaccine (MenACWY-TT, Nimenrix™): A review of its immunogenicity, safety, co-administration, and antibody persistence. Hum Vaccin Immunother. 2016; 12(7): 1825–1837.
  79. Borja-Tabora CF, Montalban C, Memish ZA, et al. Long-term immunogenicity and safety after a single dose of the quadrivalent meningococcal serogroups A, C, W, and Y tetanus toxoid conjugate vaccine in adolescents and adults: 5-year follow-up of an open, randomized trial. BMC Infect Dis. 2015; 15: 409.
  80. Carter NJ. Multicomponent meningococcal serogroup B vaccine (4CMenB; Bexsero(®)): a review of its use in primary and booster vaccination. BioDrugs. 2013; 27(3): 263–274.
  81. Patton ME, Stephens D, Moore K, et al. Updated recommendations for use of MenB-FHbp serogroup B meningococcal vaccine — Advisory Committee on Immunization Practices, 2016. MMWR Morb Mortal Wkly Rep. 2017; 66(19): 509–513.
  82. Przepiorka D, Weisdorf D, Martin P, et al. 1994 Consensus Conference on Acute GVHD Grading. Bone Marrow Transplant. 1995; 15(6): 825–828.
  83. Ninomiya H, Kawashima Y, Nagasawa T. Inhibition of complement-mediated haemolysis in paroxysmal nocturnal haemoglobinuria by heparin or low-molecular weight heparin. Br J Haematol. 2000; 109(4): 875–881.
  84. Paikin JS, Eikelboom JW, Cairns JA, et al. New antithrombotic agents — insights from clinical trials. Nat Rev Cardiol. 2010; 7(9): 498–509.
  85. Van Bijnen STA, Van Heerde WL, Muus P. Mechanisms and clinical implications of thrombosis in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. J Thromb Haemost. 2012; 10(1): 1–10.
  86. Griffin M, Munir T. Management of thrombosis in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: a clinician's guide. Ther Adv Hematol. 2017; 8(3): 119–126.
  87. D'Amico EA, Villaça PR, Gualandro SFM, et al. Successful use of Arixtra in a patient with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria, Budd-Chiari syndrome and heparin-induced thrombocytopenia. J Thromb Haemost. 2003; 1(11): 2452–2453.
  88. Araten DJ, Notaro R, Thaler HT, et al. Thrombolytic therapy is effective in paroxysmal nocturnal hemoglobinuria: a series of nine patients and a review of the literature. Haematologica. 2012; 97(3): 344–352.
  89. Moyo VM, Mukhina GL, Garrett ES, et al. Natural history of paroxysmal nocturnal haemoglobinuria using modern diagnostic assays. Br J Haematol. 2004; 126(1): 133–138.
  90. Malato A, Saccullo G, Coco LLo, et al. Thrombotic complications in paroxysmal nocturnal haemoglobinuria: a literature review. Blood Transfus. 2012; 10(4): 428–435.
  91. Miyasaka N, Miura O, Kawaguchi T, et al. Pregnancy outcomes of patients with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria treated with eculizumab: a Japanese experience and updated review. Int J Hematol. 2016; 103(6): 703–712.
  92. Kelly R, Arnold L, Richards S, et al. The management of pregnancy in paroxysmal nocturnal haemoglobinuria on long term eculizumab. Br J Haematol. 2010; 149(3): 446–450.
  93. Kelly RJ, Höchsmann B, Szer J, et al. Eculizumab in pregnant patients with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria. N Engl J Med. 2015; 373(11): 1032–1039.
  94. Tsutsui M, Gotoh A, Komatsu N. [Successful pregnancy and delivery achieved with eculizumab administration initiated after a preceding missed abortion in a patient with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria] [Article in Japanese]. Rinsho Ketsueki. 2019; 60(4): 281–285.

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl