Tom 11, Nr 3 (2020)
Opis przypadku
Pobierz cytowanie

Bezpieczeństwo i skuteczność protokołu wenetoklaks–rytuksymab u chorej na przewlekłą białaczkę limfocytową leczonej uprzednio inhibitorem BTK

Joanna Ewa Drozd-Sokołowska, Grzegorz Władysław Basak
DOI: 10.5603/Hem.2020.0022
·
Hematologia 2020;11(3):183-187.

dostęp płatny

Tom 11, Nr 3 (2020)
OPISY PRZYPADKÓW

Streszczenie

Wenetoklaks, będący inhibitorem BCL2, stosowany w skojarzeniu z rytuksymabem jest skuteczny w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL), zarówno z del(17p) i/lub mutacją TP53, jak i bez tych nieprawidłowości. W artykule zaprezentowano przypadek 50-letniej chorej, u której w wieku 34 lat rozpoznano CLL i którą z tego powodu leczono wieloma liniami chemioimmunoterapii, w tym zawierającymi fludarabinę. W ostatnim okresie chora otrzymywała inhibitor kinazy tyrozynowej Brutona — ibrutynib. Po 52 miesiącach odpowiedzi na ibrutynib u chorej doszło do progresji choroby z obecnością objawów ogólnych i z ewolucją klonalną pod postacią nowej del(17p). Chorą zakwalifikowano do leczenia wenetoklaksem, stosowanym przez 2 lata od 1. dnia 1. cyklu w dawce 400 mg/dobę, po wcześniejszym 5-tygodniowym stopniowym zwiększaniu dawki, w skojarzeniu z rytuksymabem, stosowanym przez pierwsze 6 miesięcy leczenia. Pierwsze miareczkowanie wenetoklaksu przerwano przy dawce 50 mg/dobę ze względu na gorączkę i neutropenię 3. stopnia. Po wykluczeniu transformacji Richtera i potencjalnych zakażeń w trakcie kolejnego miareczkowania wenetoklaksu stosowano krótkodziałający czynnik wzrostu granulocytów (G-CSF) i leki przeciwgorączkowe. Bez powikłań klinicznych osiągnięto dawkę docelową i rozpoczęto leczenie rytuksymabem. W wyniku zastosowanego leczenia uzyskano ustąpienie limfadenopatii i objawów ogólnych oraz istotną poprawę parametrów morfologii krwi obwodowej. Chora kontynuuje leczenie. Podsumowując, zastosowanie protokołu wenetoklaks–rytuksymab jest skuteczne, również u chorych po wielu liniach leczenia i u chorych z del(17p). Odpowiedź na leczenie jest szybka, niemniej w pierwszym okresie leczenia mogą występować działania niepożądane, takie jak neutropenia. Zasadne może być równoczesne stosowanie G-CSF w celu umożliwienia szybkiego osiągnięcia dawki docelowej wenetoklaksu.

Streszczenie

Wenetoklaks, będący inhibitorem BCL2, stosowany w skojarzeniu z rytuksymabem jest skuteczny w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL), zarówno z del(17p) i/lub mutacją TP53, jak i bez tych nieprawidłowości. W artykule zaprezentowano przypadek 50-letniej chorej, u której w wieku 34 lat rozpoznano CLL i którą z tego powodu leczono wieloma liniami chemioimmunoterapii, w tym zawierającymi fludarabinę. W ostatnim okresie chora otrzymywała inhibitor kinazy tyrozynowej Brutona — ibrutynib. Po 52 miesiącach odpowiedzi na ibrutynib u chorej doszło do progresji choroby z obecnością objawów ogólnych i z ewolucją klonalną pod postacią nowej del(17p). Chorą zakwalifikowano do leczenia wenetoklaksem, stosowanym przez 2 lata od 1. dnia 1. cyklu w dawce 400 mg/dobę, po wcześniejszym 5-tygodniowym stopniowym zwiększaniu dawki, w skojarzeniu z rytuksymabem, stosowanym przez pierwsze 6 miesięcy leczenia. Pierwsze miareczkowanie wenetoklaksu przerwano przy dawce 50 mg/dobę ze względu na gorączkę i neutropenię 3. stopnia. Po wykluczeniu transformacji Richtera i potencjalnych zakażeń w trakcie kolejnego miareczkowania wenetoklaksu stosowano krótkodziałający czynnik wzrostu granulocytów (G-CSF) i leki przeciwgorączkowe. Bez powikłań klinicznych osiągnięto dawkę docelową i rozpoczęto leczenie rytuksymabem. W wyniku zastosowanego leczenia uzyskano ustąpienie limfadenopatii i objawów ogólnych oraz istotną poprawę parametrów morfologii krwi obwodowej. Chora kontynuuje leczenie. Podsumowując, zastosowanie protokołu wenetoklaks–rytuksymab jest skuteczne, również u chorych po wielu liniach leczenia i u chorych z del(17p). Odpowiedź na leczenie jest szybka, niemniej w pierwszym okresie leczenia mogą występować działania niepożądane, takie jak neutropenia. Zasadne może być równoczesne stosowanie G-CSF w celu umożliwienia szybkiego osiągnięcia dawki docelowej wenetoklaksu.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

wenetoklaks, rytuksymab, przewlekła białaczka limfocytowa, del(17p), ibrutynib

Informacje o artykule
Tytuł

Bezpieczeństwo i skuteczność protokołu wenetoklaks–rytuksymab u chorej na przewlekłą białaczkę limfocytową leczonej uprzednio inhibitorem BTK

Czasopismo

Hematologia

Numer

Tom 11, Nr 3 (2020)

Typ artykułu

Opis przypadku

Strony

183-187

DOI

10.5603/Hem.2020.0022

Rekord bibliograficzny

Hematologia 2020;11(3):183-187.

Słowa kluczowe

wenetoklaks
rytuksymab
przewlekła białaczka limfocytowa
del(17p)
ibrutynib

Autorzy

Joanna Ewa Drozd-Sokołowska
Grzegorz Władysław Basak

Referencje (19)
  1. Hallek M. Chronic lymphocytic leukemia: 2020 update on diagnosis, risk stratification and treatment. Am J Hematol. 2019; 94(11): 1266–1287.
  2. Hallek M, Fischer K, Fingerle-Rowson G, et al. International Group of Investigators, German Chronic Lymphocytic Leukaemia Study Group. Addition of rituximab to fludarabine and cyclophosphamide in patients with chronic lymphocytic leukaemia: a randomised, open-label, phase 3 trial. Lancet. 2010; 376(9747): 1164–1174.
  3. Goede V, Fischer K, Busch R, et al. Obinutuzumab plus chlorambucil in patients with CLL and coexisting conditions. N Engl J Med. 2014; 370(12): 1101–1110.
  4. Campo E, Cymbalista F, Ghia P, et al. aberrations in chronic lymphocytic leukemia: an overview of the clinical implications of improved diagnostics. Haematologica. 2018; 103(12): 1956–1968.
  5. Roberts AW, Davids MS, Pagel JM, et al. Targeting BCL2 with venetoclax in relapsed chronic lymphocytic leukemia. N Engl J Med. 2016; 374(4): 311–322.
  6. Jones JA, Mato AR, Wierda WG, et al. Venetoclax for chronic lymphocytic leukaemia progressing after ibrutinib: an interim analysis of a multicentre, open-label, phase 2 trial. Lancet Oncol. 2018; 19(1): 65–75.
  7. Coutre S, Choi M, Furman RR, et al. Venetoclax for chronic lymphocytic leukaemia progressing after ibrutinib: an interim analysis of a multicentre, open-label, phase 2 trial. Lancet Oncol. 2018; 19(1): 65–75.
  8. Stilgenbauer S, Eichhorst B, Schetelig J, et al. Venetoclax in relapsed or refractory chronic lymphocytic leukaemia with 17p deletion: a multicentre, open-label, phase 2 study. Lancet Oncol. 2016; 17(6): 768–778.
  9. Seymour JF, Kipps T, Eichhorst B, et al. Venetoclax–rituximab in relapsed or refractory chronic lymphocytic leukemia. N Engl J Med. 2018; 378(12): 1107–1120.
  10. Fischer K, Al-Sawaf O, Bahlo J, et al. Venetoclax and obinutuzumab in patients with CLL and coexisting conditions. N Engl J Med. 2019; 380(23): 2225–2236.
  11. Common Terminology Criteria for Adverse Events (CTCAE), Version 5.0 2017 . https://ctep.cancer.gov/protocoldevelopment/electronic_applications/docs/CTCAE_v5_Quick_Reference_5x7.pdf (Oktober 12, 2020).
  12. Hallek M, Cheson BD, Catovsky D, et al. iwCLL guidelines for diagnosis, indications for treatment, response assessment, and supportive management of CLL. Blood. 2018; 131(25): 2745–2760.
  13. Davids MS. Targeting BCL-2 in B-cell lymphomas. Blood. 2017; 130(9): 1081–1088.
  14. Döhner H, Stilgenbauer S, Benner A, et al. Genomic aberrations and survival in chronic lymphocytic leukemia. N Engl J Med. 2000; 343(26): 1910–1916.
  15. Zenz T, Kröber A, Scherer K, et al. Monoallelic TP53 inactivation is associated with poor prognosis in chronic lymphocytic leukemia: results from a detailed genetic characterization with long-term follow-up. Blood. 2008; 112(8): 3322–3329.
  16. Fischer K, Cramer P, Busch R, et al. Bendamustine in combination with rituximab for previously untreated patients with chronic lymphocytic leukemia: a multicenter phase II trial of the German Chronic Lymphocytic Leukemia Study Group. J Clin Oncol. 2012; 30(26): 3209–3216.
  17. Maurer C, Pflug N, Bahlo J, et al. German CLL Study Group. Bendamustine combined with rituximab in patients with relapsed and/or refractory chronic lymphocytic leukemia: a multicenter phase II trial of the German Chronic Lymphocytic Leukemia Study Group. J Clin Oncol. 2011; 29(26): 3559–3566.
  18. Stilgenbauer S, Eichhorst B, Schetelig J, et al. Venetoclax for patients with chronic lymphocytic leukemia with 17p deletion: results from the full population of a phase II pivotal trial. J Clin Oncol. 2018; 36(19): 1973–1980.
  19. Wierda WG, Tambaro FP. How I manage CLL with venetoclax-based treatments. Blood. 2020; 135(17): 1421–1427.

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl