dostęp otwarty

Tom 6, Nr 4 (2015)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2016-11-09
Pobierz cytowanie

Narodowy Instytut Onkologii i Hematologii im. Marii Skłodowskiej-Curie — być albo nie być?

Krzysztof Warzocha
DOI: 10.5603/Hem.2015.0045
·
Hematologia 2015;6(4):313-327.

dostęp otwarty

Tom 6, Nr 4 (2015)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2016-11-09

Streszczenie

1 stycznia 2016 roku miał być pierwszym dniem funkcjonowania Narodowego Instytutu Onkologii i Hematologii im. Marii Skłodowskiej-Curie (NIOH), powstałego z połączenia Centrum Onkologii — Instytutu (CO-I) z Instytutem Hematologii i Transfuzjologii (IHT). Projekt rozporządzenia Rady Ministrów (KRM-110-101-15) w tej sprawie został opublikowany przez Rządowe Centrum Legislacji i po konsultacjach publicznych, przeprowadzonych w dniach 13–20 października 2015 roku, został przekazany przez ministra zdrowia do Stałego Komitetu Rady Ministrów w celu podpisania projektu rozporządzenia przez Prezesa Rady Ministrów. Bez podania przyczyny przedmiotowy proces legislacyjny został nagle wstrzymany. Ówczesny Minister Zdrowia — Marian Zembala — nie poinformował o takim zamiarze Rad Naukowych ani dyrektora obu łączonych instytutów. Z docierających informacji medialnych wydaje się, że na takiej decyzji zaważyła prowadzona w tym samym czasie z inicjatywy ministra zdrowia, jednak z pominięciem przepisów prawa i bez zgody dyrektora oraz bez opinii Rady Naukowej CO-I, próba wydzielenia z CO-I majątku należącego do oddziału w Gliwicach, co uniemożliwiło dokończenie procesu konsolidacji instytutów ze względu na brak tożsamości wniosków, opinii, uchwał, dokumentów, a przede wszystkim podmiotów, które były przedmiotem analizy i postępowania przygotowawczego w tej sprawie. W konsekwencji tych działań zaprzepaszczono wysiłki obu instytutów oraz koszty włożone w przygotowanie procesu unifikacji. Pozytywne skutki programu naprawczego realizowanego w CO-I w latach 2012–2015, który został zlecony przez ministra zdrowia oraz Najwyższą Izbę Kontroli po negatywnej ocenie jego funkcjonowania w poprzednich latach, także stały się zagrożone. Ta podjęta ze szkodą dla interesu publicznego decyzja zahamuje dalszy rozwój CO-I oraz IHT i będzie stanowiła zagrożenie dla kontynuowania ich działalności w dotychczasowej formie organizacyjno-prawnej, a także narazi Skarb Państwa na dodatkowe obciążenia w przyszłości. Niniejsze opracowanie służy udokumentowaniu kilkuletnich działań podejmowanych przez Pracowników Ministerstwa Zdrowia, CO-I oraz IHT w celu utworzenia NIOH. Być może będzie pomocne decydentom w przyszłości. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wzmocnienie potencjału badawczego, naukowego, edukacyjnego, diagnostycznego i leczniczego obu instytutów poprzez ich konsolidację miałoby istotne znaczenie dla dalszego rozwoju polskiej onkologii, hematologii i transfuzjologii. Nie ulega także wątpliwości, że utworzenie NIOH o statusie Państwowego Instytutu Badawczego — podległego bezpośrednio ministrowi zdrowia — zajmującego się w sposób kompleksowy świadczeniami diagnostyczno- -leczniczymi u chorych na wszystkie rodzaje nowotworów, a także kształceniem podyplomowym i badaniami naukowymi w tytułowych dziedzinach, ma głęboki i ponadczasowy sens oraz uzasadnienie merytoryczne, prawne, organizacyjne i finansowe.

Streszczenie

1 stycznia 2016 roku miał być pierwszym dniem funkcjonowania Narodowego Instytutu Onkologii i Hematologii im. Marii Skłodowskiej-Curie (NIOH), powstałego z połączenia Centrum Onkologii — Instytutu (CO-I) z Instytutem Hematologii i Transfuzjologii (IHT). Projekt rozporządzenia Rady Ministrów (KRM-110-101-15) w tej sprawie został opublikowany przez Rządowe Centrum Legislacji i po konsultacjach publicznych, przeprowadzonych w dniach 13–20 października 2015 roku, został przekazany przez ministra zdrowia do Stałego Komitetu Rady Ministrów w celu podpisania projektu rozporządzenia przez Prezesa Rady Ministrów. Bez podania przyczyny przedmiotowy proces legislacyjny został nagle wstrzymany. Ówczesny Minister Zdrowia — Marian Zembala — nie poinformował o takim zamiarze Rad Naukowych ani dyrektora obu łączonych instytutów. Z docierających informacji medialnych wydaje się, że na takiej decyzji zaważyła prowadzona w tym samym czasie z inicjatywy ministra zdrowia, jednak z pominięciem przepisów prawa i bez zgody dyrektora oraz bez opinii Rady Naukowej CO-I, próba wydzielenia z CO-I majątku należącego do oddziału w Gliwicach, co uniemożliwiło dokończenie procesu konsolidacji instytutów ze względu na brak tożsamości wniosków, opinii, uchwał, dokumentów, a przede wszystkim podmiotów, które były przedmiotem analizy i postępowania przygotowawczego w tej sprawie. W konsekwencji tych działań zaprzepaszczono wysiłki obu instytutów oraz koszty włożone w przygotowanie procesu unifikacji. Pozytywne skutki programu naprawczego realizowanego w CO-I w latach 2012–2015, który został zlecony przez ministra zdrowia oraz Najwyższą Izbę Kontroli po negatywnej ocenie jego funkcjonowania w poprzednich latach, także stały się zagrożone. Ta podjęta ze szkodą dla interesu publicznego decyzja zahamuje dalszy rozwój CO-I oraz IHT i będzie stanowiła zagrożenie dla kontynuowania ich działalności w dotychczasowej formie organizacyjno-prawnej, a także narazi Skarb Państwa na dodatkowe obciążenia w przyszłości. Niniejsze opracowanie służy udokumentowaniu kilkuletnich działań podejmowanych przez Pracowników Ministerstwa Zdrowia, CO-I oraz IHT w celu utworzenia NIOH. Być może będzie pomocne decydentom w przyszłości. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wzmocnienie potencjału badawczego, naukowego, edukacyjnego, diagnostycznego i leczniczego obu instytutów poprzez ich konsolidację miałoby istotne znaczenie dla dalszego rozwoju polskiej onkologii, hematologii i transfuzjologii. Nie ulega także wątpliwości, że utworzenie NIOH o statusie Państwowego Instytutu Badawczego — podległego bezpośrednio ministrowi zdrowia — zajmującego się w sposób kompleksowy świadczeniami diagnostyczno- -leczniczymi u chorych na wszystkie rodzaje nowotworów, a także kształceniem podyplomowym i badaniami naukowymi w tytułowych dziedzinach, ma głęboki i ponadczasowy sens oraz uzasadnienie merytoryczne, prawne, organizacyjne i finansowe.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

Narodowy Instytut Onkologii i Hematologii, Centrum Onkologii — Instytut, Instytut Hematologii i Transfuzjologii, Połączenie, Państwowy Instytut Badawczy

Informacje o artykule
Tytuł

Narodowy Instytut Onkologii i Hematologii im. Marii Skłodowskiej-Curie — być albo nie być?

Czasopismo

Hematologia

Numer

Tom 6, Nr 4 (2015)

Strony

313-327

Data publikacji on-line

2016-11-09

DOI

10.5603/Hem.2015.0045

Rekord bibliograficzny

Hematologia 2015;6(4):313-327.

Słowa kluczowe

Narodowy Instytut Onkologii i Hematologii
Centrum Onkologii — Instytut
Instytut Hematologii i Transfuzjologii
Połączenie
Państwowy Instytut Badawczy

Autorzy

Krzysztof Warzocha

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Hematologia dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl