dostęp otwarty

Tom 6, Nr 1 (2015)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2015-05-14
Pobierz cytowanie

Postępy w leczeniu chorych na przewlekłą białaczkę szpikową

Tomasz Sacha, Joanna Wącław
DOI: 10.5603/Hem.2015.0016
·
Hematologia 2015;6(1):63-69.

dostęp otwarty

Tom 6, Nr 1 (2015)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2015-05-14

Streszczenie

Wyniki badań klinicznych nad skutecznością inhibitorów kinaz tyrozynowych (TKI) II generacji w porównaniu z imatynibem zastosowanych w pierwszym rzucie leczenia chorych na przewlekłą białaczkę szpikową (CML) wskazują na ich większą skuteczność we wczesnym osiąganiu głębokich odpowiedzi molekularnych — kluczowego kryterium kwalifikacji do badań nad zaprzestaniem leczenia, w większym stopniu obniżają także ryzyko progresji do fazy akceleracji lub kryzy blastycznej. Ich podawanie w I linii leczenia nie wiąże się natomiast z przedłużeniem przeżycia całkowitego w porównaniu z leczeniem imatynibem. Znacznie poprawiły się wyniki leczenia chorych opornych na stosowane dotychczas TKI za sprawą zarejestrowanego inhibitora III generacji — ponatynibu — aktywnego także u chorych z mutacją T315I. Stosowanie tego leku wymaga jednak ostrożności ze względu na istniejący profil toksyczności i ryzyko wywoływania niedrożności naczyń tętniczych i żylnych. Wyniki badań nad zaprzestaniem leczenia TKI sugerują, że możliwe jest uzyskanie długotrwałej odpowiedzi wolnej od konieczności ponownego wdrożenia terapii (TFR) u części chorych z głęboką odpowiedzią molekularną. Trwają badania nad określeniem optymalnej długości czasu poprzedzającego leczenie TKI, pozostawania w odpowiedzi molekularnej, jej głębokości oraz biomarkerów służących identyfikacji grupę z największą szansą na długotrwałą TFR. Dodatkowe zaburzenia cytogenetyczne, tak zwane major route, redukcję ilości transkryptu BCR/ABL1 do mniej niż 10% po 3 i do mniej niż 1% po 6 miesiącach leczenia TKI oraz czas 50-procentowej redukcji ilości transkryptu BCR/ABL1 zidentyfikowano jako nowe czynniki prognostyczne. Analiza danych ze szwedzkiego rejestru chorych na CML połączonego z rejestrem chorych na nowotwory wskazuje, że u chorych na CML leczonych TKI istnieje o 50% wyższe ryzyko rozwoju wtórnych nowotworów niż w zdrowej populacji.

Streszczenie

Wyniki badań klinicznych nad skutecznością inhibitorów kinaz tyrozynowych (TKI) II generacji w porównaniu z imatynibem zastosowanych w pierwszym rzucie leczenia chorych na przewlekłą białaczkę szpikową (CML) wskazują na ich większą skuteczność we wczesnym osiąganiu głębokich odpowiedzi molekularnych — kluczowego kryterium kwalifikacji do badań nad zaprzestaniem leczenia, w większym stopniu obniżają także ryzyko progresji do fazy akceleracji lub kryzy blastycznej. Ich podawanie w I linii leczenia nie wiąże się natomiast z przedłużeniem przeżycia całkowitego w porównaniu z leczeniem imatynibem. Znacznie poprawiły się wyniki leczenia chorych opornych na stosowane dotychczas TKI za sprawą zarejestrowanego inhibitora III generacji — ponatynibu — aktywnego także u chorych z mutacją T315I. Stosowanie tego leku wymaga jednak ostrożności ze względu na istniejący profil toksyczności i ryzyko wywoływania niedrożności naczyń tętniczych i żylnych. Wyniki badań nad zaprzestaniem leczenia TKI sugerują, że możliwe jest uzyskanie długotrwałej odpowiedzi wolnej od konieczności ponownego wdrożenia terapii (TFR) u części chorych z głęboką odpowiedzią molekularną. Trwają badania nad określeniem optymalnej długości czasu poprzedzającego leczenie TKI, pozostawania w odpowiedzi molekularnej, jej głębokości oraz biomarkerów służących identyfikacji grupę z największą szansą na długotrwałą TFR. Dodatkowe zaburzenia cytogenetyczne, tak zwane major route, redukcję ilości transkryptu BCR/ABL1 do mniej niż 10% po 3 i do mniej niż 1% po 6 miesiącach leczenia TKI oraz czas 50-procentowej redukcji ilości transkryptu BCR/ABL1 zidentyfikowano jako nowe czynniki prognostyczne. Analiza danych ze szwedzkiego rejestru chorych na CML połączonego z rejestrem chorych na nowotwory wskazuje, że u chorych na CML leczonych TKI istnieje o 50% wyższe ryzyko rozwoju wtórnych nowotworów niż w zdrowej populacji.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

przewlekła białaczka szpikowa, inhibitory kinaz tyrozynowych, czynniki rokownicze, wyleczenie

Informacje o artykule
Tytuł

Postępy w leczeniu chorych na przewlekłą białaczkę szpikową

Czasopismo

Hematologia

Numer

Tom 6, Nr 1 (2015)

Strony

63-69

Data publikacji on-line

2015-05-14

DOI

10.5603/Hem.2015.0016

Rekord bibliograficzny

Hematologia 2015;6(1):63-69.

Słowa kluczowe

przewlekła białaczka szpikowa
inhibitory kinaz tyrozynowych
czynniki rokownicze
wyleczenie

Autorzy

Tomasz Sacha
Joanna Wącław

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Hematologia dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl