dostęp otwarty

Tom 4, Nr 1 (2013)
PRACE POGLĄDOWE
Pobierz cytowanie

Czy możliwa jest dalsza poprawa wyników leczenia pierwszego wyboru przewlekłej białaczki szpikowej w fazie przewlekłej?

Tomasz Sacha
Hematologia 2013;4(1):1-6.

dostęp otwarty

Tom 4, Nr 1 (2013)
PRACE POGLĄDOWE

Streszczenie

Wyniki zastosowania leczenia inhibitorami kinaz tyrozynowych (TKI) II generacji w pierwszym rzucie przewlekłej białaczki szpikowej są lepsze w porównaniu ze stosowaniem imatynibu. Wyniki badania DASISION po 3-letniej obserwacji wskazują, że w porównaniu z leczeniem imatynibem wśród chorych, którzy otrzymywali dazatynib, uzyskano znamiennie większe odsetki całkowitych odpowiedzi cytogenetycznych (CCyR) po 1. i po 2. roku leczenia oraz większych odpowiedzi molekularnych (MMR) po 1., 2. i 3. roku leczenia. U wszystkich pacjentów otrzymujących dazatynib odpowiedzi cytogenetyczne i molekularne (MR) uzyskiwano znacznie szybciej, a liczba chorych,
u których doszło do transformacji do fazy akceleracji lub kryzy blastycznej, była mniejsza niż w grupie leczonych imatynibem. Podobne prawidłowości obserwowano w przebiegu badania ENESTnd.
Odsetki uzyskiwanych CCyR i MMR po 4-letniej obserwacji były znamiennie większe, a odpowiedzi uzyskiwano istotnie wcześniej u chorych otrzymujących nilotynib. Odsetek chorych, u których doszło
do transformacji do fazy akceleracji lub kryzy blastycznej w tej grupie chorych, był istotnie statystycznie mniejszy niż u leczonych imatynibem. W omawianych badaniach (DASISION, ENESTnd,
badanie z Hammersmith, CML Study IV, SPIRIT II) pacjenci z redukcją liczby transkryptu BCR/ABL1 do przynajmniej 10% lub mniej po pierwszych 3 miesiącach leczenia TKI mieli większe szanse uzyskania CCyR, MMR, MR4, MR4,5 i uzyskiwano wśród nich większe odsetki przeżycia wolnego od zdarzeń (EFS), czasu wolnego od progresji (PFS) i całkowitego przeżycia w długotrwałej analizie. Odsetek chorych, którzy po 3 miesiącach uzyskiwali redukcję do 10% lub mniej albo
1% lub mniej w tych badaniach był znamiennie wyższy wśród otrzymujących TKI II generacji. W innym badaniu wykazano, że odsetki EFS i PFS u pacjentów z całkowitą odpowiedzią molekularną
były znamiennie większe w porównaniu z chorymi, którzy osiągnęli CCyR z lub bez MMR.

Streszczenie

Wyniki zastosowania leczenia inhibitorami kinaz tyrozynowych (TKI) II generacji w pierwszym rzucie przewlekłej białaczki szpikowej są lepsze w porównaniu ze stosowaniem imatynibu. Wyniki badania DASISION po 3-letniej obserwacji wskazują, że w porównaniu z leczeniem imatynibem wśród chorych, którzy otrzymywali dazatynib, uzyskano znamiennie większe odsetki całkowitych odpowiedzi cytogenetycznych (CCyR) po 1. i po 2. roku leczenia oraz większych odpowiedzi molekularnych (MMR) po 1., 2. i 3. roku leczenia. U wszystkich pacjentów otrzymujących dazatynib odpowiedzi cytogenetyczne i molekularne (MR) uzyskiwano znacznie szybciej, a liczba chorych,
u których doszło do transformacji do fazy akceleracji lub kryzy blastycznej, była mniejsza niż w grupie leczonych imatynibem. Podobne prawidłowości obserwowano w przebiegu badania ENESTnd.
Odsetki uzyskiwanych CCyR i MMR po 4-letniej obserwacji były znamiennie większe, a odpowiedzi uzyskiwano istotnie wcześniej u chorych otrzymujących nilotynib. Odsetek chorych, u których doszło
do transformacji do fazy akceleracji lub kryzy blastycznej w tej grupie chorych, był istotnie statystycznie mniejszy niż u leczonych imatynibem. W omawianych badaniach (DASISION, ENESTnd,
badanie z Hammersmith, CML Study IV, SPIRIT II) pacjenci z redukcją liczby transkryptu BCR/ABL1 do przynajmniej 10% lub mniej po pierwszych 3 miesiącach leczenia TKI mieli większe szanse uzyskania CCyR, MMR, MR4, MR4,5 i uzyskiwano wśród nich większe odsetki przeżycia wolnego od zdarzeń (EFS), czasu wolnego od progresji (PFS) i całkowitego przeżycia w długotrwałej analizie. Odsetek chorych, którzy po 3 miesiącach uzyskiwali redukcję do 10% lub mniej albo
1% lub mniej w tych badaniach był znamiennie wyższy wśród otrzymujących TKI II generacji. W innym badaniu wykazano, że odsetki EFS i PFS u pacjentów z całkowitą odpowiedzią molekularną
były znamiennie większe w porównaniu z chorymi, którzy osiągnęli CCyR z lub bez MMR.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

przewlekła białaczka szpikowa, inhibitory kinaz tyrozynowych II generacji, leczenie pierwszego rzutu, poprawa skuteczności leczenia

Informacje o artykule
Tytuł

Czy możliwa jest dalsza poprawa wyników leczenia pierwszego wyboru przewlekłej białaczki szpikowej w fazie przewlekłej?

Czasopismo

Hematologia

Numer

Tom 4, Nr 1 (2013)

Strony

1-6

Rekord bibliograficzny

Hematologia 2013;4(1):1-6.

Słowa kluczowe

przewlekła białaczka szpikowa
inhibitory kinaz tyrozynowych II generacji
leczenie pierwszego rzutu
poprawa skuteczności leczenia

Autorzy

Tomasz Sacha

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Hematologia dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl