dostęp otwarty

Tom 2, Supl. B (2011)
OPISY PRZYPADKÓW
Opublikowany online: 2012-02-28
Pobierz cytowanie

Całkowita remisja molekularna po podaniu nilotynibu u chorej na przewlekłą białaczkę szpikową w fazie przewlekłej z objawami nietolerancji imatynibu po zażyciu acetaminofenu

Maria Lewandowska, Michał Gniot, Krzysztof Lewandowski

dostęp otwarty

Tom 2, Supl. B (2011)
OPISY PRZYPADKÓW
Opublikowany online: 2012-02-28

Streszczenie

W badaniach II i III fazy, służących określeniu skuteczności imatynibu (IM) u chorych na przewlekłą białaczkę szpikową, częstość występowania toksyczności wątrobowej 3. lub 4. stopnia oceniono na nie większą niż 5,1%. Zazwyczaj wystąpienie objawów hepatotoksyczności jest powiązane z obecnością innych objawów nietolerancji IM, takich jak wysypki skórne. Czas od rozpoczęcia terapii IM do wystąpienia objawów hepatotoksyczności leku jest zmienny i według różnych danych może wynosić od 12 dni do 8 miesięcy. W większości przypadków próba ponownego włączenia IM prowadzi do ponownego wystąpienia objawów toksyczności wątrobowej. U części chorych pojawienie się objawów hepatotoksycznych jest związane ze stosowaniem acetaminofenu wcześniej lub obecnie. W ostatnich badaniach potwierdzono, że IM, w odróżnieniu od nilotynibu, w znacznym stopniu hamuje zależną od UDP-glukuronylotransferazy glukuronizację acetaminofenu. Prawdopodobnie oba leki konkurują także o wspólne mechanizmy transportu komórkowego i przemian metabolicznych zależnych od cytochromu P450. W pracy przedstawiono przypadek pacjentki, u której po 9 miesiącach leczenia IM i uzyskaniu całkowitej odpowiedzi hematologicznej (CHR) oraz mniejszej odpowiedzi cytogenetycznej, doszło do ciężkiego uszkodzenia wątroby po zażyciu acetaminofenu. Próba ponownego rozpoczęcia terapii IM już w pierwszych dniach leczenia ponownie doprowadziła do wyraźnego zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy krwi. Z powodu wystąpienia objawów hepototoksyczności po IM wdrożono leczenie nilotynibem w dawce 2 razy 400 mg/dobę. Po miesiącu leczenia ponownie uzyskano CHR, po 3 miesiącach — całkowitą odpowiedź cytogenetyczną, a po kolejnych 8 miesiącach — całkowitą odpowiedź molekularną. Przedstawiony przypadek potwierdza dobrą tolerancję oraz skuteczność nilotynibu u chorych z objawami toksyczności wątrobowej IM po zażyciu acetaminofenu.

Streszczenie

W badaniach II i III fazy, służących określeniu skuteczności imatynibu (IM) u chorych na przewlekłą białaczkę szpikową, częstość występowania toksyczności wątrobowej 3. lub 4. stopnia oceniono na nie większą niż 5,1%. Zazwyczaj wystąpienie objawów hepatotoksyczności jest powiązane z obecnością innych objawów nietolerancji IM, takich jak wysypki skórne. Czas od rozpoczęcia terapii IM do wystąpienia objawów hepatotoksyczności leku jest zmienny i według różnych danych może wynosić od 12 dni do 8 miesięcy. W większości przypadków próba ponownego włączenia IM prowadzi do ponownego wystąpienia objawów toksyczności wątrobowej. U części chorych pojawienie się objawów hepatotoksycznych jest związane ze stosowaniem acetaminofenu wcześniej lub obecnie. W ostatnich badaniach potwierdzono, że IM, w odróżnieniu od nilotynibu, w znacznym stopniu hamuje zależną od UDP-glukuronylotransferazy glukuronizację acetaminofenu. Prawdopodobnie oba leki konkurują także o wspólne mechanizmy transportu komórkowego i przemian metabolicznych zależnych od cytochromu P450. W pracy przedstawiono przypadek pacjentki, u której po 9 miesiącach leczenia IM i uzyskaniu całkowitej odpowiedzi hematologicznej (CHR) oraz mniejszej odpowiedzi cytogenetycznej, doszło do ciężkiego uszkodzenia wątroby po zażyciu acetaminofenu. Próba ponownego rozpoczęcia terapii IM już w pierwszych dniach leczenia ponownie doprowadziła do wyraźnego zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy krwi. Z powodu wystąpienia objawów hepototoksyczności po IM wdrożono leczenie nilotynibem w dawce 2 razy 400 mg/dobę. Po miesiącu leczenia ponownie uzyskano CHR, po 3 miesiącach — całkowitą odpowiedź cytogenetyczną, a po kolejnych 8 miesiącach — całkowitą odpowiedź molekularną. Przedstawiony przypadek potwierdza dobrą tolerancję oraz skuteczność nilotynibu u chorych z objawami toksyczności wątrobowej IM po zażyciu acetaminofenu.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

przewlekła białaczka szpikowa; toksyczność wątrobowa; imatynib; nilotynib; acetaminofen

Informacje o artykule
Tytuł

Całkowita remisja molekularna po podaniu nilotynibu u chorej na przewlekłą białaczkę szpikową w fazie przewlekłej z objawami nietolerancji imatynibu po zażyciu acetaminofenu

Czasopismo

Hematologia

Numer

Tom 2, Supl. B (2011)

Strony

23-27

Data publikacji on-line

2012-02-28

Słowa kluczowe

przewlekła białaczka szpikowa
toksyczność wątrobowa
imatynib
nilotynib
acetaminofen

Autorzy

Maria Lewandowska
Michał Gniot
Krzysztof Lewandowski

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Hematologia dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl