dostęp otwarty

Tom 2, Supl. B (2011)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2012-02-28
Pobierz cytowanie

Historia leczenia przewlekłej białaczki szpikowej

Tomasz Sacha

dostęp otwarty

Tom 2, Supl. B (2011)
PRACE POGLĄDOWE
Opublikowany online: 2012-02-28

Streszczenie

Opisy białaczki autorstwa Cullena, Velpeau, Donne’a, Craigie i Bennetta pojawiły się w literaturze medycznej kilka lat przed tym, gdy o swojej obserwacji poinformował Rudolf Virchow (1845 r.), uważany za odkrywcę przewlekłej białaczki szpikowej (CML). W 1878 roku Neumann ogłosił, że białaczki powstają w szpiku kostnym, a Ebstein wyodrębnił w 1889 roku białaczki ostre i przewlekłe. Prawdopodobnie pierwszą substancją podawaną od XVIII wieku w leczeniu CML był 1-procentowy roztwór arszeniku (tzw. roztwór Fowlera). Na rok 1903 datuje się pierwsze zastosowanie radioterapii, a pierwszej splenektomii z powodu CML dokonano w 1886 roku. Erę nowoczesnej chemioterapii zapoczątkował cyklofosfamid — cykliczna pochodna estru gazu musztardowego, zastosowanego jako gaz bojowy pod Ypres w 1917 roku. Pierwsze obserwacje opublikowano w 1946 roku. Od 1952 roku w badaniach klinicznych stosowano busulfan. Od lat 60. XX wieku stosuje się hydroksymocznik; wtedy również rozpoczęto wykonywanie zabiegów leukaferezy. Powyższe metody leczenia nie zmieniały jednak naturalnego przebiegu choroby i nie poprawiały przeżycia. Pierwszym lekiem istotnie poprawiającym rokowanie był wdrożony w 1980 roku interferon alfa. W 1978 roku przeprowadzono pierwszą eksperymentalną allogeniczną transplantację szpiku, a od 1994 roku podejmowano próby wykonania przeszczepienia autologicznego. Nowoczesne leczenie, które diametralnie zmieniło losy chorych, rozpoczęło się od podania inhibitora kinaz tyrozynowych (TKI) I generacji — beta krystalicznej formy imatynibu w czerwcu 1998 roku. W 2004 roku rozpoczęto badania kliniczne nad pierwszym z dwóch TKI II generacji — dazatynibem, a w 2005 roku nad drugim z nich — nilotynibem. W 2008 roku rozpoczęto badania kliniczne z zastosowaniem ponatynibu — TKI III generacji zdolnym do hamowania rozwoju komórek obciążonych mutacją T315I, wywołującą oporność na stosowane dotychczas inhibitory.

Streszczenie

Opisy białaczki autorstwa Cullena, Velpeau, Donne’a, Craigie i Bennetta pojawiły się w literaturze medycznej kilka lat przed tym, gdy o swojej obserwacji poinformował Rudolf Virchow (1845 r.), uważany za odkrywcę przewlekłej białaczki szpikowej (CML). W 1878 roku Neumann ogłosił, że białaczki powstają w szpiku kostnym, a Ebstein wyodrębnił w 1889 roku białaczki ostre i przewlekłe. Prawdopodobnie pierwszą substancją podawaną od XVIII wieku w leczeniu CML był 1-procentowy roztwór arszeniku (tzw. roztwór Fowlera). Na rok 1903 datuje się pierwsze zastosowanie radioterapii, a pierwszej splenektomii z powodu CML dokonano w 1886 roku. Erę nowoczesnej chemioterapii zapoczątkował cyklofosfamid — cykliczna pochodna estru gazu musztardowego, zastosowanego jako gaz bojowy pod Ypres w 1917 roku. Pierwsze obserwacje opublikowano w 1946 roku. Od 1952 roku w badaniach klinicznych stosowano busulfan. Od lat 60. XX wieku stosuje się hydroksymocznik; wtedy również rozpoczęto wykonywanie zabiegów leukaferezy. Powyższe metody leczenia nie zmieniały jednak naturalnego przebiegu choroby i nie poprawiały przeżycia. Pierwszym lekiem istotnie poprawiającym rokowanie był wdrożony w 1980 roku interferon alfa. W 1978 roku przeprowadzono pierwszą eksperymentalną allogeniczną transplantację szpiku, a od 1994 roku podejmowano próby wykonania przeszczepienia autologicznego. Nowoczesne leczenie, które diametralnie zmieniło losy chorych, rozpoczęło się od podania inhibitora kinaz tyrozynowych (TKI) I generacji — beta krystalicznej formy imatynibu w czerwcu 1998 roku. W 2004 roku rozpoczęto badania kliniczne nad pierwszym z dwóch TKI II generacji — dazatynibem, a w 2005 roku nad drugim z nich — nilotynibem. W 2008 roku rozpoczęto badania kliniczne z zastosowaniem ponatynibu — TKI III generacji zdolnym do hamowania rozwoju komórek obciążonych mutacją T315I, wywołującą oporność na stosowane dotychczas inhibitory.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

przewlekła białaczka szpikowa; leczenie; historia

Informacje o artykule
Tytuł

Historia leczenia przewlekłej białaczki szpikowej

Czasopismo

Hematologia

Numer

Tom 2, Supl. B (2011)

Strony

1-7

Data publikacji on-line

2012-02-28

Słowa kluczowe

przewlekła białaczka szpikowa
leczenie
historia

Autorzy

Tomasz Sacha

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Hematologia dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl