Na skróty Recenzenci 2017
Forum nefrologiczne
ISSN: 1899-3338 e-ISSN: 1899-4113
59,18
IC
2015
5
MNiSzW
2015
3
Google Scholar H5 (Cytowane artykuły)
11
Tomów
40
Numerów
474
Artykułów
416
Otwarty Dostęp
2008-2018
Roczniki

"Forum Nefrologiczne" to kwartalnik służący poszerzaniu praktycznej wiedzy z zakresu nefrologii i leczenia nerkozastępczego. Do podstawowych działów czasopisma należą: nefrologia kliniczna, hemodializa, dializa otrzewnowa, transplantologia i pielęgniarstwo nefrologiczne. Radę Naukową tworzą wybitni specjaliści w dziedzinie nefrologii z wielu ośrodków w kraju. Czasopismo jest skierowane do lekarzy nefrologów, internistów, pielęgniarek nefrologicznych oraz wszystkich innych osób zainteresowanych tą tematyką.

Zgodnie z komunikatem Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 23 grudnia 2015 roku „Forum Nefrologiczne” znajduje się w części B wykazu czasopism naukowych. Liczba punktów przyznawanych za publikację w czasopiśmie wynosi 5.

Liczba punktów edukacyjnych za prenumeratę: 5 pkt.

Wersja papierowa jest wersją pierwotną.

Czasopismo wydawane pod patronatem Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego, Polskiego Towarzystwa Nefrologii Dziecięcej i Polskiego Towarzystwa Pielęgniarek Nefrologicznych

Redaktor Naczelny: prof. dr hab. n. med. Bolesław Rutkowski

Aktualne wydanie

Tom 11, Nr 1 (2018)

Kartki z historii: 1
Prace poglądowe: 4
Przypadki kliniczne: 3
Aktualności w pielęgniarstwie nefrologicznym: 2
Poglądy, stanowiska, zalecenia, standardy i opinie: 2

Indeksacja

Czasopismo jest indeksowane w bazach Google Scholar, Index Copernicus, Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Bibliografii Lekarskiej, Ulrich's Periodicals Directory oraz WorldCat.

Wydawca

Via Medica
ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk
tel.: +48 58 320 94 94, faks: +48 58 320 94 60

Aktualności

Forum Nefrologiczne 4/2017

Najnowszy numer czasopisma ,,Forum Nefrologiczne” otwiera artykuł „Zmiany w nerkach w zespole antyfosfolipidowym”. W artykule przedstawiono patogenezę nefropatii APS, scharakteryzowano najczęstsze manifestacje kliniczne i zmiany patomorfologiczne oraz omówiono aktualne zalecenia profilaktyczne i terapeutyczne. Szczególnie cenne wydają się te informacje w kontekście obecnie obowiązujących kryteriów klasyfikacyjnych, które nie obejmują objawów klinicznych ze strony nerek. Częstość zajęcia nerek w APS szacuje się na 10–40% przypadków.

Warto zwrócić uwagę Czytelnika na artykuł ,,Telemonitoring w dializoterapii otrzewnowej”. W niniejszym artykule przedstawiono przegląd piśmiennictwa prezentującego zastosowania synchronicznych i asynchronicznych systemów zdalnego monitorowania do opieki nad pacjentami dializowanymi otrzewnowo.

Autorzy artykułu ,,Wpływ inhibitorów kalcyneuryny na skurcz naczyń wieńcowych — koszty skutecznej immunosupresji” zwracają uwagę na efekty uboczne CNI mające szczególne znaczenie w ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego leczonych pacjentów. Patofizjologia skurczu tętnicy wieńcowej może być podobna jak w przypadku ostrej nefrotoksyczności CNI. Za uzyskanie niekorzystnych wyników leczenia pacjentów mogą być odpowiedzialne: endotelina, układ renina–angiotensyna–aldosteron, prostacyklina, a także niektóre mechanizmy odporności wrodzonej. Niniejsza praca próbuje dodać jeszcze jeden element do skomplikowanej układanki, jaką tworzą efekty uboczne CNI.

W dziale „Przypadki kliniczne” zwracamy uwagę na artykuł ,,Dializa otrzewnowa u ciężarnej ze schyłkową niewydolnością nerek”. Wobec postępu, jaki dokonał się w medycynie w ostatnich latach, ciąża u chorej z niewydolnością nerek nie stanowi dla matki zagrożenia życia związanego z chorobą podstawową oraz z zaburzeniami metabolicznymi, elektrolitowymi, kwasowo-zasadowymi czy hormonalnymi typowymi dla niewydolności nerek. Wdrożenie nowych technik dializacyjnych oraz ich powszechna dostępność pozwalają na względnie bezpieczne prowadzenie ciąży i urodzenie zdrowego żywego dziecka. Leczenie nerkozastępcze nie zastępuje jednak w pełni fizjologicznej roli nerki w utrzymaniu homeostazy wodnej, kwasowo-zasadowej, hormonalnej. Zintegrowany nadzór nad przebiegiem ciąży wymaga bezwzględnej współpracy nefrologa i położnika, a jednym z najistotniejszych elementów jest rozpoznanie i leczenie powikłań, które nadal występują często i są czynnikiem ryzyka dla matki i płodu.

Bez wątpienia przydatne w praktyce klinicznej będą zalecenia ujęte w publikacji ,,Leczenie farmakologiczne cukrzycy u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek”. Z uwagi na znaczący postęp w farmakoterapii cukrzycy, który dokonał się w ostatnich latach, autorzy podjęli próbę zebrania i usystematyzowania współczesnej wiedzy na temat możliwości stosowania insuliny i poszczególnych rodzajów leków przeciwcukrzycowych u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, w tym leczonych nerkozastępczo.

Numer czasopisma zamykają artykuły poświęcone pielęgniarstwu nefrologicznemu, między innymi artykuł ,,Bezpieczne sposoby tamowania krwawienia z przetoki tętniczo-żylnej do hemodializy”. Autorka opisuje fizjologię hemostazy oraz aktualne i alternatywne metody ułatwiające tamowanie krwawienia z przetoki po zakończonej hemodializie. W prezentowanej pracy zwrócono również uwagę na doświadczenia własne związane z zastosowaniem nowoczesnych opatrunków Woundclot w praktyce dializacyjnej.

Opublikowane: 2018-01-10

Forum Nefrologiczne 3/2017

Najnowszy numer czasopisma „Forum Nefrologiczne” otwiera artykuł ,,Aktualności w dializoterapii otrzewnowej u dzieci 2017”. Dializa otrzewnowa odgrywa ważną rolę w leczeniu nerkozastępczym u dzieci i młodzieży. W ostatnich latach zaobserwowano istotną zmianę w podejściu do leczenia dializą otrzewnową u noworodków i niemowląt z uwagi na wzrost przeżywalności i dobre długoterminowe wyniki w tej grupie. Ważnym aspektem wielospecjalistycznego leczenia jest zapewnienie dzieciom dializowanym otrzewnowo prawidłowego rozwoju. U dzieci zaleca się stosowanie biozgodnych płynów i indywidualizację reżimu dializy. Postęp techniczny oraz opracowanie zaleceń dotyczących profilaktyki, rozpoznawania i leczenia zapaleń otrzewnej przyczyniły się do zmniejszenia częstości tego poważnego powikłania.

Z kolei autorzy pracy ,,Ocena gruczołu krokowego u pacjentów kwalifikowanych do transplantacji nerki” omawiają aktualne standardy postępowania w zakresie oceny gruczołu krokowego w populacji ogólnej oraz u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek leczonych nerkozastępczo. Ponadto w opracowaniu dokonano oceny urologicznej mężczyzn ze statusem „aktywny” na Krajowej Liście Oczekujących (KLO). Należy podkreślić, że rak prostaty jest drugim co do częstości nowotworem rozpoznawanym w Polsce wśród mężczyzn. Większość osób dializowanych w Polsce to mężczyźni. W grupie osób powyżej 60. roku życia zgłoszonych do transplantacji nerki stanowią oni 80%.

Warto zwrócić uwagę Czytelnika na artykuł ,,Zasady zapobiegania przeniesieniu nowotworu złośliwego od dawcy do biorcy przeszczepu. Oznaczanie markerów nowotworowych przy kwalifikacji dawców narządów. Stanowisko Grupy Roboczej Polskiego Towarzystwa Transplantacyjnego. Wydanie drugie uaktualnione”. Zespół ekspertów przedstawia rekomendacje European Directorate for the Quality of Medicines & Health Care (EDQM), Council of Europe z 2016 roku oraz stanowisko Grupy Roboczej Polskiego Towarzystwa Transplantacyjnego (GR PTT) dotyczące tego zagadnienia. Zaprezentowano ponadto stanowisko GR PTT w sprawie oznaczania markerów nowotworowych u potencjalnych dawców narządów oparte na powyższych rekomendacjach, rekomendacjach Poltransplantu z 2009 roku oraz strategię Italian National Transplant Centre Registry (CNT). Należy zaznaczyć, że w Europie nie ma jednolitych zaleceń dotyczących akceptacji dawców z nowotworem rozpoznanym przed pobieraniem narządów i w trakcie ich pobierania.

W dziele poświęconym pielęgniarstwu nefrologicznemu znajduje się artykuł ,,Pielęgnacja urostomii u pacjenta po przeszczepieniu nerki”. U pacjentów z patologią dolnych dróg moczowych zwykle nie jest możliwe wykonanie zespolenia moczowodowo-pęcherzowego. Problem ten dotyczy 15% biorców, zdecydowanie częściej dzieci, ze względu na wady wrodzone układu moczowego. Przy braku możliwości wykonania takiego zespolenia najczęściej chirurdzy wybierają metodę Brickera, czyli przetokę moczowo-jelitowo-skórną, urostomię. Taka przetoka wymaga zaopatrzenia w sprzęt stomijny. Przetoka metodą Brickera wymaga szczególnej pielęgnacji, gdyż obok stale wypływającego moczu wydziela się śluz jelitowy, który powoduje jego zagęszczenie i podrażnienie skóry. Niezmiernie ważny jest aspekt psychiczny, dlatego rola pielęgniarki nie ogranicza się jedynie do pełnienia czynności techniczno-pielęgnacyjnych, ale sprowadza się również do funkcji edukacyjnej i wspierającej.

Opublikowane: 2017-10-27

Forum Nefrologiczne 2/2017

Najnowszy numer czasopisma ,,Forum Nefrologiczne” otwiera artykuł ,,Diagnostyka różnicowa ostrego uszkodzenia nerek”. Artykuł przedstawia metody diagnostyki różnicowej ostrego uszkodzenia nerek (AKI) oparte zarówno na tradycyjnych, jak i nowych biomarkerach. Ostre uszkodzenie nerek jest patologią często spotykaną w praktyce klinicznej. Wczesna diagnostyka i różnicowanie ostrego uszkodzenia nerek są często elementem kluczowym, wpływającym na wybór metod terapii oraz określenie rokowania chorego. Obecnie dysponuje się kilkoma klasycznymi narzędziami pozwalającymi na rozpoznanie ostrego uszkodzenia nerek, wciąż jednak trwają badania nad użytecznością kliniczną nowych biomarkerów. Ocena wyjściowego stężenia tych czynników w surowicy i ich wydalania z moczem oraz dynamiki ich zmian w czasie procesu chorobowego mogłaby stanowić ważny element diagnostyki i różnicowania ostrego uszkodzenia nerek oraz oceny ryzyka przewlekłej choroby nerek.

Z kolei autorzy artykułu pt. ,,Amyloidoza nerek. Algorytm dla nefrologa” przybliżają tematykę związaną z amyloidozą, której istotą jest odkładanie się nierozpuszczalnych włókienek białkowych w tkankach i narządach, prowadzące do ich stopniowej dysfunkcji. W momencie rozpoznania nerki są zajęte w 50–80% przypadków amyloidozy AL oraz w 97% przypadków amyloidozy AA. Najczęstszą przyczynę konsultacji nefrologicznych w tej grupie pacjentów stanowi białkomocz/zespół nerczycowy. Metodą referencyjną rozpoznania amyloidozy jest biosja nerki. Leczenie jest uzależnione od choroby będącej przyczyną tworzenia się złogów amyloidu.

W dziale poświęconym najnowszym zaleceniom znajduje się artykuł ,,Powikłania infekcyjne dializy otrzewnowej — przegląd aktualnego piśmiennictwa i rekomendacji ISPD”. Spośród powikłań infekcyjnych dializoterapii otrzewnowej, obejmujących zapalenie ujścia cewnika, zapalenie tunelu i zapalenie otrzewnej, najczęstszym i najpoważniejszym jest dializacyjne zapalenie otrzewnej. W 2016 roku ukazały się najnowsze wytyczne dotyczące prewencji, rozpoznawania i postępowania w dializacyjnym zapaleniu otrzewnej. W artykule omówiono wybrane zagadnienia z tego zakresu ze szczególnym uwzględnieniem nowych zaleceń.

Warto zwrócić uwagę Czytelnika na artykuł ,,Znaczenie insulinooporności w rozwoju uszkodzenia nerek”. Nefropatia cukrzycowa stanowi powikłanie w około 50% przypadków cukrzycy. Jej wystąpienie wiąże się z długotrwałym oddziaływaniem hiperglikemii na nerki. Badania z ostatnich 10 lat dowodzą, że w patogenezie nefropatii cukrzycowej istotną rolę odgrywają również powikłania towarzyszące insulinooporności tkanek obwodowych, a także insulinooporność samych nerek. Zarówno badania już przeprowadzone, jak i te, które zostaną wykonane w przyszłości, wiążą się z możliwością znalezienia nowych sposobów ochrony nerek u chorych na cukrzycę.

W artykułach ,,Zatrucia dopalaczami jako przyczyna ostrej i przewlekłej niewydolności nerek” oraz ,,Opieka pielęgniarska nad chorym z niewydolnością nerek po zatruciu dopalaczami” poruszono szeroko bardzo aktualny obecnie problem związany ze stosowaniem dopalaczy, szczególnie przez osoby w młodym wieku.

Opublikowane: 2017-10-18

Forum Nefrologiczne 1/2017

Najnowszy numer czasopisma „Forum Nefrologiczne” otwiera artykuł pt. „Biomarkery uszkodzenia naczyń u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek”. W artykule omówiono epidemiologię przewlekłej choroby nerek i chorób układu sercowo-naczyniowego, mechanizmy zwapnienia naczyń, jak również możliwości wykorzystania biomarkerów w ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.
Wysoka zachorowalność na choroby układu sercowo-naczyniowego i wysoka śmiertelność pacjentów ze współistniejącą przewlekłą chorobą nerek, szczególnie w jej zaawansowanych stadiach, uzasadniają potrzebę stratyfikacji ryzyka sercowo-naczyniowego w tej populacji chorych. Znane czynniki ryzyka, takie jak: przewlekły stan zapalny, stres oksydacyjny, niedokrwistość czy zaburzenia mineralne i kostne, w znacznym stopniu przyczyniają się do dużej częstości występowania powikłań sercowo-naczyniowych. Precyzyjna ocena ryzyka sercowo-naczyniowego na wczesnym etapie mogłaby ułatwić podjęcie decyzji o agresywnym postępowaniu u wybranych pacjentów w celu zmniejszenia częstości powikłań.
Z kolej autorzy pracy pt. „Leczenie autosomalnie dominującej wielotorbielowatości nerek — aktualny stan wiedzy” omawiają aktualny stan wiedzy na temat leczenia i postępowania z chorymi na ADPKD, która jest najczęstszą genetycznie uwarunkowaną chorobą nerek, występującą z częstością 1:1000 urodzeń. Przyjmuje się, że 10% osób poddanych leczeniu nerkozastępczemu z powodu schyłkowej niewydolności nerek choruje na ADPKD.
Warto zwrócić uwagę Czytelnika na artykuł pt. ,,Takrolimus o przedłużonym uwalnianiu — przegląd postaci leku dostępnych na rynku polskim w świetle własnych doświadczeń klinicznych”, w którym przedstawiono najważniejsze korzyści i ograniczenia dotyczące stosowania obu postaci takrolimusu u pacjentów po przeszczepieniu nerki. Takrolimus o przedłużonym uwalnianiu jest dostępny w Polsce w dwóch postaciach: zarejestrowanego od 2007 roku Advagrafu i niedawno wprowadzonego do obrotu Envarsusu. Przesłankę do stosowania takrolimusu podawanego raz na dobę stanowi próba poprawy stabilności jego działania immunosupresyjnego w ciągu doby oraz polepszenia współpracy pacjenta w tym zakresie. Obie postaci leku różnią się w istotny sposób m.in. w zakresie farmakokinetyki i sposobu dawkowania.
Polecamy także artykuł pt. ,,Szkolenie pacjentów i opiekunów w dializoterapii otrzewnowej — rekomendacje i nowe możliwości”, w którym przedstawiono najnowsze rekomendacje Międzynarodowego Towarzystwa Dializy Otrzewnowej, w tym opublikowany w ostatnim roku sylabus. Podano ogólne zasady i dostarczono praktycznych wskazówek, jak prowadzić szkolenie zgodnie z koncepcją edukacji terapeutycznej pacjenta z wykorzystaniem zasad edukacji dorosłych. Istotą takich działań jest udzielenie pomocy chorym i osobom, które ich wspierają, tak by mogli się stać ekspertami w zakresie samodzielnego prowadzenia leczenia dializą otrzewnową, budowania podstaw dobrej współpracy z zespołem leczącym oraz poczucia niezależności.

Opublikowane: 2017-05-17

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Forum Nefrologiczne dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl