dostęp otwarty

Tom 2, Nr 2 (2016)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2016-09-15
Pobierz cytowanie

Wakacyjna ekspozycja na słońce zwiększa stężenie witaminy D oraz dimerów tymidynowych u dzieci przebywających na obozie

Joanna Sieniawska, Aleksandra Lesiak, Dan Segerbäck, Antony Richard Young, Anna Woźniacka, Joanna Narbutt
Forum Dermatologicum 2016;2(2):73-80.

dostęp otwarty

Tom 2, Nr 2 (2016)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2016-09-15

Streszczenie

Wstęp: Ekspozycja na słońce powoduje syntezę witaminy D, która odgrywa istotną rolę w wielu procesach zachodzących w organizmie człowieka. Celem pracy było ustalenie wpływu UVR na syntezę witaminy D oraz uszkodzenie DNA w populacji dzieci w wieku szkolnym w odniesieniu do indywidualnej dawki promieniowania.

Materiał i metody: Badanie przeprowadzono w okresie wakacyjnym na grupie 32 dzieci rasy kaukaskiej podczas 2-tygodniowego pobytu nad Morzem Bałtyckim. Od wszystkich ochotników pobrano próbki krwi w celu pomiaru stężenia witaminy D, parathormonu, cross-laps, osteokalcyny i moczu w celu analizy uszkodzenia DNA na podstawie oceny stężenia dimerów tymidynowych (T = T). Pomiarów dokonano 24 godziny przed wyjazdem oraz 24 godziny po powrocie z wakacji.

Wyniki: Analiza statystyczna wykazała znaczne różnice w wartościach PPF zmierzonych na czole oraz wartościach PPF i pigmentacji mierzonych na ramionach i przedramionach. Wykazano dodatnią korelację pomiędzy PPF zmierzonym na czole a zmianą stężenia 25(OH) D. Mediana stężenia 25(OH)D po powrocie z obozu wzrosła istotnie w stosunku do poziomu wyjściowego. Stężenie PTH (parathormonu), osteokalcyny oraz cross-laps nie zmieniło się istotnie statystycznie po ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Stężenie dimerów tymidynowych wzrosło znamiennie statystycznie po ekspozycji na słońce, uzyskując wyższe wartości wśród dzieci z I/II fototypem skory. Nie wykazano korelacji pomiędzy stężeniem T = T a stężeniem witaminy D w surowicy.

Wnioski: Uzyskane wyniki wskazują zarówno korzystne, jak i szkodliwe działanie ekspozycji słonecznej na zdrowie dzieci. Zwiększenie poziomu witaminy D i z drugiej strony wzrost w syntezie T = T są niejednoznaczne w interpretacji. Dlatego wciąż aktualne wydaje się prowadzenie badań dotyczących indywidualnej ekspozycji na promieniowanie słoneczne, ochrony przeciwsłonecznej oraz suplementacji witaminą D.

Streszczenie

Wstęp: Ekspozycja na słońce powoduje syntezę witaminy D, która odgrywa istotną rolę w wielu procesach zachodzących w organizmie człowieka. Celem pracy było ustalenie wpływu UVR na syntezę witaminy D oraz uszkodzenie DNA w populacji dzieci w wieku szkolnym w odniesieniu do indywidualnej dawki promieniowania.

Materiał i metody: Badanie przeprowadzono w okresie wakacyjnym na grupie 32 dzieci rasy kaukaskiej podczas 2-tygodniowego pobytu nad Morzem Bałtyckim. Od wszystkich ochotników pobrano próbki krwi w celu pomiaru stężenia witaminy D, parathormonu, cross-laps, osteokalcyny i moczu w celu analizy uszkodzenia DNA na podstawie oceny stężenia dimerów tymidynowych (T = T). Pomiarów dokonano 24 godziny przed wyjazdem oraz 24 godziny po powrocie z wakacji.

Wyniki: Analiza statystyczna wykazała znaczne różnice w wartościach PPF zmierzonych na czole oraz wartościach PPF i pigmentacji mierzonych na ramionach i przedramionach. Wykazano dodatnią korelację pomiędzy PPF zmierzonym na czole a zmianą stężenia 25(OH) D. Mediana stężenia 25(OH)D po powrocie z obozu wzrosła istotnie w stosunku do poziomu wyjściowego. Stężenie PTH (parathormonu), osteokalcyny oraz cross-laps nie zmieniło się istotnie statystycznie po ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Stężenie dimerów tymidynowych wzrosło znamiennie statystycznie po ekspozycji na słońce, uzyskując wyższe wartości wśród dzieci z I/II fototypem skory. Nie wykazano korelacji pomiędzy stężeniem T = T a stężeniem witaminy D w surowicy.

Wnioski: Uzyskane wyniki wskazują zarówno korzystne, jak i szkodliwe działanie ekspozycji słonecznej na zdrowie dzieci. Zwiększenie poziomu witaminy D i z drugiej strony wzrost w syntezie T = T są niejednoznaczne w interpretacji. Dlatego wciąż aktualne wydaje się prowadzenie badań dotyczących indywidualnej ekspozycji na promieniowanie słoneczne, ochrony przeciwsłonecznej oraz suplementacji witaminą D.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

promieniowanie słoneczne, witamina D, dimery tymidynowe

Pliki uzupełniające (7)
Tabela 1
Pobierz
15KB
Tabela 2
Pobierz
15KB
Rycina 1
Pokaż
24KB
Rycina 2
Pokaż
11KB
Rycina 3
Pobierz
320KB
Rycina 4
Pobierz
322KB
Rycina 5
Pokaż
17KB
Informacje o artykule
Tytuł

Wakacyjna ekspozycja na słońce zwiększa stężenie witaminy D oraz dimerów tymidynowych u dzieci przebywających na obozie

Czasopismo

Forum Dermatologicum

Numer

Tom 2, Nr 2 (2016)

Strony

73-80

Data publikacji on-line

2016-09-15

Rekord bibliograficzny

Forum Dermatologicum 2016;2(2):73-80.

Słowa kluczowe

promieniowanie słoneczne
witamina D
dimery tymidynowe

Autorzy

Joanna Sieniawska
Aleksandra Lesiak
Dan Segerbäck
Antony Richard Young
Anna Woźniacka
Joanna Narbutt

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl