open access

Vol 10, No 3 (2003)
Original Papers
Published online: 2003-05-13
Get Citation

Znaczenie kliniczne określenia wewnętrznej częstości serca

Artur Pietrucha, Wiesława Piwowarska
Folia Cardiologica Excerpta 2003;10(3):317-326.

open access

Vol 10, No 3 (2003)
Original Papers
Published online: 2003-05-13

Abstract

Wstęp: Wewnętrzna częstość rytmu serca (IHR) ulega obniżeniu w chorobie węzła zatokowego. Nie ustalono jednak wartości diagnostycznej obniżenia IHR, szczególnie w wypadku, gdy jest to jedyna nieprawidłowość czynności węzła zatokowego. Celem pracy była analiza znaczenia obniżonej IHR w ocenie czynności węzła zatokowego u osób z chorobą niedokrwienną serca.
Materiał i metody: Badaniami objęto 102 chorych z podejrzeniem dysfunkcji węzła zatokowego (SSS) i rozpoznaną klinicznie chorobą niedokrwienną serca. Wykonano test szybkiej stymulacji przezprzełykowej lewego przedsionka z oznaczeniem czasu powrotu rytmu zatokowego i jego wartości skorygowanej, określono częstość serca w warunkach podstawowych oraz po odnerwieniu farmakologicznym propranololem i atropiną. Na podstawie wyników stymulacji przezprzełykowej podzielono chorych na dwie grupy: grupę I stanowiło 70 osób z elektrofizjologicznymi cechami SSS, grupę II - 32 chorych bez elektrofizjologicznych cech SSS.
W grupie I wydzielono podgrupę z obniżoną IHR (IA) oraz 3 podgrupy z różnymi postaciami SSS (IB1–IB3). Przy obliczaniu należnej dla wieku wartości IHR posługiwano się wzorem Josego.
Wyniki: Obniżone względem należnej dla wieku wartości IHR występowały u wszystkich chorych z podgrupy IA, u 6 osób (75%) z podgrupy IB1, 12 osób (63%) z podgrupy IB2 oraz u 20 chorych (71%) z podgrupy IB3. Utraty przytomności i zasłabnięcia chorych z wydłużonymi czasami powrotu rytmu zatokowego zanotowano częściej, jeśli u tych pacjentów stwierdzano również obniżenie IHR względem wartości oczekiwanej dla wieku (odpowiednio: utraty przytomności - 63%; zasłabnięcia - 68%).
Wnioski: Izolowane obniżenie IHR występowało u 1/5 badanych z objawami SSS i chorobą niedokrwienną serca. Chorzy ci byli w młodszym wieku, a utraty przytomności występowały u nich częściej niż u osób z przedłużonymi czasami powrotu rytmu zatokowego. Obniżona względem należnej dla wieku wartość IHR występowała niezależnie lub łącznie z przedłużonymi czasami powrotu rytmu zatokowego. Utraty przytomności i zasłabnięcia stwierdzano częściej u chorych z obniżonym względem wieku IHR i nieprawidłowymi czasami powrotu rytmu zatokowego. (Folia Cardiol. 2003; 10: 317–326)

Abstract

Wstęp: Wewnętrzna częstość rytmu serca (IHR) ulega obniżeniu w chorobie węzła zatokowego. Nie ustalono jednak wartości diagnostycznej obniżenia IHR, szczególnie w wypadku, gdy jest to jedyna nieprawidłowość czynności węzła zatokowego. Celem pracy była analiza znaczenia obniżonej IHR w ocenie czynności węzła zatokowego u osób z chorobą niedokrwienną serca.
Materiał i metody: Badaniami objęto 102 chorych z podejrzeniem dysfunkcji węzła zatokowego (SSS) i rozpoznaną klinicznie chorobą niedokrwienną serca. Wykonano test szybkiej stymulacji przezprzełykowej lewego przedsionka z oznaczeniem czasu powrotu rytmu zatokowego i jego wartości skorygowanej, określono częstość serca w warunkach podstawowych oraz po odnerwieniu farmakologicznym propranololem i atropiną. Na podstawie wyników stymulacji przezprzełykowej podzielono chorych na dwie grupy: grupę I stanowiło 70 osób z elektrofizjologicznymi cechami SSS, grupę II - 32 chorych bez elektrofizjologicznych cech SSS.
W grupie I wydzielono podgrupę z obniżoną IHR (IA) oraz 3 podgrupy z różnymi postaciami SSS (IB1–IB3). Przy obliczaniu należnej dla wieku wartości IHR posługiwano się wzorem Josego.
Wyniki: Obniżone względem należnej dla wieku wartości IHR występowały u wszystkich chorych z podgrupy IA, u 6 osób (75%) z podgrupy IB1, 12 osób (63%) z podgrupy IB2 oraz u 20 chorych (71%) z podgrupy IB3. Utraty przytomności i zasłabnięcia chorych z wydłużonymi czasami powrotu rytmu zatokowego zanotowano częściej, jeśli u tych pacjentów stwierdzano również obniżenie IHR względem wartości oczekiwanej dla wieku (odpowiednio: utraty przytomności - 63%; zasłabnięcia - 68%).
Wnioski: Izolowane obniżenie IHR występowało u 1/5 badanych z objawami SSS i chorobą niedokrwienną serca. Chorzy ci byli w młodszym wieku, a utraty przytomności występowały u nich częściej niż u osób z przedłużonymi czasami powrotu rytmu zatokowego. Obniżona względem należnej dla wieku wartość IHR występowała niezależnie lub łącznie z przedłużonymi czasami powrotu rytmu zatokowego. Utraty przytomności i zasłabnięcia stwierdzano częściej u chorych z obniżonym względem wieku IHR i nieprawidłowymi czasami powrotu rytmu zatokowego. (Folia Cardiol. 2003; 10: 317–326)
Get Citation

Keywords

wewnetrzna częstość serca; choroba węzła zatokowego; odnerwienie farmakologiczne; stymulacja przezprzełykowa; utrata przytomności

About this article
Title

Znaczenie kliniczne określenia wewnętrznej częstości serca

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 10, No 3 (2003)

Pages

317-326

Published online

2003-05-13

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2003;10(3):317-326.

Keywords

wewnetrzna częstość serca
choroba węzła zatokowego
odnerwienie farmakologiczne
stymulacja przezprzełykowa
utrata przytomności

Authors

Artur Pietrucha
Wiesława Piwowarska

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl