Tom 7, Nr 4 (2021)
Inne materiały uzgodnione z Redakcją
Opublikowany online: 2021-11-23
Wyświetlenia strony 3078
Wyświetlenia/pobrania artykułu 39

Eksport do Mediów Społecznościowych

Eksport do Mediów Społecznościowych

Przydatność w praktyce klinicznej i ograniczenia hemoglobiny glikowanej HbA1c

Ketut Suastika
Diabetologia Praktyczna 2021;7(4):271-279.

Streszczenie

Hemoglobina A1c (HbA1c/A1C) jest to część hemoglobiny (Hb), która wiąże się z glukozą poprzez reakcje nieenzymatyczne. Generalnie HbA1c jest wykorzystywana jako parametr do diagnozowania, określania celów terapeutycznych oraz monitorowania terapii lub przewidywania odległych powikłań cukrzycy. Jednak HbA1c można również wykorzystać w predykcji zachorowania na cukrzycę i powikłań naczyniowych u osób bez cukrzycy. Wartość HbA1c powyżej 6,5% to próg diagnostyczny w rozpoznawaniu cukrzycy, a HbA1c < 7,0%przyjęto jako cel terapeutyczny u dorosłych pacjentów z tą chorobą. Jako parametr stosowany w diagnostyce i długoterminowym monitorowaniu, HbA1c ma pewne wady i zalety w porównaniu z pomiarem stężenia glukozy we krwi, ponieważ na wartości HbA1c silnie wpływają czynniki modyfikujące długość życia erytrocytów, w których Hb pozostaje przez całe życie tych komórek. Ponadto HbA1c nie nadaje się do oceny krótkoterminowej zmienności glikemii ani do wykrywania epizodów hipoglikemii. Mimo wszystkich ograniczeń, HbA1c jest obecnie uznawana za parametr umożliwiający rozpoznanie cukrzycy i najbardziej wiarygodny predyktor rozwoju przewlekłych powikłań związanych cukrzycy

Artykuł dostępny w formacie PDF

Dodaj do koszyka: 49,00 PLN

Posiadasz dostęp do tego artykułu?