Tom 7, Nr 2 (2021)
Praca badawcza (oryginalna)

Rola niedoboru witaminy D w cukrzycy typu 2 — związek czy przypadkowa zbieżność?

Mohammad Hayat Bhat, Mansoor Mohd, Ishrat Hussaın Dar, Javaıd Ahmad Bhat
Diabetologia Praktyczna 2021;7(2):142-149.

dostęp płatny

Tom 7, Nr 2 (2021)
PRACE ORYGINALNE

Streszczenie

WSTĘP: Witaminie D poświęcono wiele uwagi ze względu na jej możliwą rolę w wielu chorobach, zwłaszcza niezakaźnych chorobach przewlekłych. Jednak największe zainteresowanie wzbudziło znaczenie witaminy D w patogenezie cukrzycy typu 2 (T2DM) i próby wyjaśnienia związku między nimi. Celem pracy jest określenie częstości występowania hipowitaminozy D i jej związku z kontrolą glikemii u pacjentów z T2DM przebywających w szpitalu specjalistycznym w Kaszmirze. METODY: W tym badaniu poddano ocenie łącznie 108 przypadków T2DM i 101 zdrowych osób w wieku od 35 do 65 lat. Stężenie 25-hydroksywitaminy D (25OHD), hemoglobiny glikowanej (HbA1c) i stężenie insuliny w surowicy na czczo określono za pomocą standardowych i zautomatyzowanych testów. Oporność na insulinę (IR) i czynność komórek beta (B) oszacowano metodą oceny modelu homeostazy (HOMA). WYNIKI: Średnie stężenie 25OHD w surowicy było istotnie niższe w grupie z T2DM w porównaniu z grupą kontrolną (20,55 ± 12,27 vs 27,62 ± 5,32 ng/ml; p = = 0,001). Częstość hipowitaminozy D była istotnie wyższa u chorych na T2DM (79,5% vs 62,7%; p = 0,031). U 51,1% i 28,4% pacjentów z cukrzycą oraz 41,2% i 21,6% osób z grupy kontrolnej wykryto odpowiednio ciężki i łagodny niedobór witaminy D. Stwierdzono, że istnieje istotnie dodatni związek między witaminą D a stężeniem insuliny na czczo w surowicy i HOMA-B zarówno w grupie przypadków (p = 0,019), (p = 0,026), jak i w grupie kontrolnej (p = 0,022), (p = 0,008). Długotrwała kontrola glikemii określona za pomocą HbA1c wykazała istotną odwrotną korelację ze stężeniem witaminy D w grupie przypadków (r = –0,225; p = 0,035) i grupie kontrolnej (r = –0,373; p = 0,007). WNIOSKI: Podsumowując, niedobór witaminy D jest bardzo powszechnym problemem zdrowotnym i jest stosunkowo częstszy u pacjentów z T2DM. Istnieje odwrotny związek między witaminą D a kontrolą glikemii. Wydaje się, zatem, że stężenie witaminy D wpływa na homeostazę glukozy. Dzięki badaniom przesiewowym i suplementacji witaminy D można złagodzić wpływ niedoboru witaminy D na homeostazę glukozy w T2DM.

Streszczenie

WSTĘP: Witaminie D poświęcono wiele uwagi ze względu na jej możliwą rolę w wielu chorobach, zwłaszcza niezakaźnych chorobach przewlekłych. Jednak największe zainteresowanie wzbudziło znaczenie witaminy D w patogenezie cukrzycy typu 2 (T2DM) i próby wyjaśnienia związku między nimi. Celem pracy jest określenie częstości występowania hipowitaminozy D i jej związku z kontrolą glikemii u pacjentów z T2DM przebywających w szpitalu specjalistycznym w Kaszmirze. METODY: W tym badaniu poddano ocenie łącznie 108 przypadków T2DM i 101 zdrowych osób w wieku od 35 do 65 lat. Stężenie 25-hydroksywitaminy D (25OHD), hemoglobiny glikowanej (HbA1c) i stężenie insuliny w surowicy na czczo określono za pomocą standardowych i zautomatyzowanych testów. Oporność na insulinę (IR) i czynność komórek beta (B) oszacowano metodą oceny modelu homeostazy (HOMA). WYNIKI: Średnie stężenie 25OHD w surowicy było istotnie niższe w grupie z T2DM w porównaniu z grupą kontrolną (20,55 ± 12,27 vs 27,62 ± 5,32 ng/ml; p = = 0,001). Częstość hipowitaminozy D była istotnie wyższa u chorych na T2DM (79,5% vs 62,7%; p = 0,031). U 51,1% i 28,4% pacjentów z cukrzycą oraz 41,2% i 21,6% osób z grupy kontrolnej wykryto odpowiednio ciężki i łagodny niedobór witaminy D. Stwierdzono, że istnieje istotnie dodatni związek między witaminą D a stężeniem insuliny na czczo w surowicy i HOMA-B zarówno w grupie przypadków (p = 0,019), (p = 0,026), jak i w grupie kontrolnej (p = 0,022), (p = 0,008). Długotrwała kontrola glikemii określona za pomocą HbA1c wykazała istotną odwrotną korelację ze stężeniem witaminy D w grupie przypadków (r = –0,225; p = 0,035) i grupie kontrolnej (r = –0,373; p = 0,007). WNIOSKI: Podsumowując, niedobór witaminy D jest bardzo powszechnym problemem zdrowotnym i jest stosunkowo częstszy u pacjentów z T2DM. Istnieje odwrotny związek między witaminą D a kontrolą glikemii. Wydaje się, zatem, że stężenie witaminy D wpływa na homeostazę glukozy. Dzięki badaniom przesiewowym i suplementacji witaminy D można złagodzić wpływ niedoboru witaminy D na homeostazę glukozy w T2DM.
Informacje o artykule
Tytuł

Rola niedoboru witaminy D w cukrzycy typu 2 — związek czy przypadkowa zbieżność?

Czasopismo

Diabetologia Praktyczna

Numer

Tom 7, Nr 2 (2021)

Typ artykułu

Praca badawcza (oryginalna)

Strony

142-149

Rekord bibliograficzny

Diabetologia Praktyczna 2021;7(2):142-149.

Autorzy

Mohammad Hayat Bhat
Mansoor Mohd
Ishrat Hussaın Dar
Javaıd Ahmad Bhat

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl