Tom 7, Nr 2 (2021)
Praca badawcza (oryginalna)

Prospektywna ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania insuliny glargine 100 j./ml (Gla-100) u dorosłych chorych na cukrzycę w Polsce. Badanie obserwacyjne LARE

Grzegorz Dzida, Tomasz Szczepanik
Diabetologia Praktyczna 2021;7(2):130-141.

dostęp płatny

Tom 7, Nr 2 (2021)
PRACE ORYGINALNE

Streszczenie

WSTĘP: Insulina glargine 100 j./ml (Gla-100) to długodziałający analog insuliny podstawowej podawany raz na dobę. Niniejsze badanie przeprowadzone w warunkach rzeczywistej praktyki miało na celu ocenę skuteczności i bezpieczeństwa stosowania Gla-100 u chorych na cukrzycę typu 1 (T1DM) i cukrzycę typu 2 (T2DM), u których w ostatnim czasie zmieniono leczenie z insuliny izofanowej (NPH) na insulinę glargine. METODY: Do tego wieloośrodkowego, prospektywnego, trwającego 52 tygodnie badania obserwacyjnego włączono 321 pacjentów z T1DM i 766 z T2DM. Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek uczestników, u których po 52 tygodniach stężenie HbA1c zmniejszyło się o ≥ 0,5%. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zmniejszenie stężenia glukozy w osoczu na czczo (FPG) i HbA1c w czasie oraz częstość epizodów hipoglikemii. WYNIKI: Po 52 tygodniach spośród 1087 osób włączonych do badania 69,9% osiągnęło pierwszorzędowy punkt końcowy, średnia HbA1c zmniejszyła się o 1,03%, a średnia FPG o 31,8 mg/dl. Średni roczny wskaźnik ciężkiej hipoglikemii wynosił 0,017 zdarzenia na pacjentorok, a w przypadku nocnej hipoglikemii wskaźnik ten wynosił 0,82 zdarzenia na pacjentorok. Odsetek uczestników z ciężką hipoglikemią dzienną lub nocną był znacznie niższy w ciągu czterech tygodni przed zakończeniem badania niż cztery tygodnie przed zmianą leczenia z insuliny NPH na insulinę glargine (p < 0,0001 dla hipoglikemii w ciągu dnia w T1DM i < 0,002 dla hipoglikemii wciągu dnia w T2DM; p < 0,0001 dla nocnej hipoglikemii zarówno w T1DM, jak i T2DM). Masa ciała nie zmieniła się istotnie w trakcie badania (średnie zwiększenie o 0,3 kg w przypadku T1DM i 0,1 kg w przypadku T2DM). WNIOSKI: W warunkach rutynowej praktyki klinicznej pacjenci z T1DM lub T2DM, u których cukrzyca nie była dobrze kontrolowana za pomocą leczenia insuliną NPH, uzyskali lepszą kontrolę glikemii przy niższym ryzyku hipoglikemii po zmianie na Gla-100.

Streszczenie

WSTĘP: Insulina glargine 100 j./ml (Gla-100) to długodziałający analog insuliny podstawowej podawany raz na dobę. Niniejsze badanie przeprowadzone w warunkach rzeczywistej praktyki miało na celu ocenę skuteczności i bezpieczeństwa stosowania Gla-100 u chorych na cukrzycę typu 1 (T1DM) i cukrzycę typu 2 (T2DM), u których w ostatnim czasie zmieniono leczenie z insuliny izofanowej (NPH) na insulinę glargine. METODY: Do tego wieloośrodkowego, prospektywnego, trwającego 52 tygodnie badania obserwacyjnego włączono 321 pacjentów z T1DM i 766 z T2DM. Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek uczestników, u których po 52 tygodniach stężenie HbA1c zmniejszyło się o ≥ 0,5%. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zmniejszenie stężenia glukozy w osoczu na czczo (FPG) i HbA1c w czasie oraz częstość epizodów hipoglikemii. WYNIKI: Po 52 tygodniach spośród 1087 osób włączonych do badania 69,9% osiągnęło pierwszorzędowy punkt końcowy, średnia HbA1c zmniejszyła się o 1,03%, a średnia FPG o 31,8 mg/dl. Średni roczny wskaźnik ciężkiej hipoglikemii wynosił 0,017 zdarzenia na pacjentorok, a w przypadku nocnej hipoglikemii wskaźnik ten wynosił 0,82 zdarzenia na pacjentorok. Odsetek uczestników z ciężką hipoglikemią dzienną lub nocną był znacznie niższy w ciągu czterech tygodni przed zakończeniem badania niż cztery tygodnie przed zmianą leczenia z insuliny NPH na insulinę glargine (p < 0,0001 dla hipoglikemii w ciągu dnia w T1DM i < 0,002 dla hipoglikemii wciągu dnia w T2DM; p < 0,0001 dla nocnej hipoglikemii zarówno w T1DM, jak i T2DM). Masa ciała nie zmieniła się istotnie w trakcie badania (średnie zwiększenie o 0,3 kg w przypadku T1DM i 0,1 kg w przypadku T2DM). WNIOSKI: W warunkach rutynowej praktyki klinicznej pacjenci z T1DM lub T2DM, u których cukrzyca nie była dobrze kontrolowana za pomocą leczenia insuliną NPH, uzyskali lepszą kontrolę glikemii przy niższym ryzyku hipoglikemii po zmianie na Gla-100.
Informacje o artykule
Tytuł

Prospektywna ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania insuliny glargine 100 j./ml (Gla-100) u dorosłych chorych na cukrzycę w Polsce. Badanie obserwacyjne LARE

Czasopismo

Diabetologia Praktyczna

Numer

Tom 7, Nr 2 (2021)

Typ artykułu

Praca badawcza (oryginalna)

Strony

130-141

Rekord bibliograficzny

Diabetologia Praktyczna 2021;7(2):130-141.

Autorzy

Grzegorz Dzida
Tomasz Szczepanik

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl