Choroby układu sercowo-naczyniowego (CVD) są najczęstszą przyczyną zgonów w Polsce. Spośród wszystkich zgonów z powodów sercowo-naczyniowych zgony wywołane zawałem serca (MI) stanowią około 10%. Ze względu na wysoką śmiertelność prewencja CVD stanowi duże wyzwanie dla zdrowia publicznego. Choć stosowane obecnie, nowoczesne metody diagnostyczne i lecznicze pozwalają na szybkie rozpoznanie i skuteczne leczenie chorych z MI, to deficytowy pozostaje obszar związany z prewencją wtórną. Polega ona na objęciu chorego kompleksową opieką specjalistyczną przez interdyscyplinarny zespół (lekarz kardiolog, fizjoterapeuta, pielęgniarka, psycholog oraz dietetyk). W tym modelu przewiduje się kompleksowe oddziaływanie w zakresie stosowania się pacjenta do farmakoterapii, redukcji narażenia na czynniki ryzyka i modyfikacji niekorzystnych zachowań zdrowotnych, a także edukację zdrowotną. Integralną częścią modelu jest program ćwiczeń fizycznych. Kompleksowe programy prewencji stanowią najskuteczniejszy sposób zmniejszenia umieralności z powodu CVD.