dostęp otwarty

Tom 3, Nr 1 (2006)
Opublikowany online: 2006-04-11
Pobierz cytowanie

Działania niepożądane antagonistów wapnia

Jerzy Głuszek, Katarzyna Pawlaczyk
Choroby Serca i Naczyń 2006;3(1):18-31.

dostęp otwarty

Tom 3, Nr 1 (2006)
Opublikowany online: 2006-04-11

Streszczenie

Antagoniści wapnia należą do podstawowych leków stosowanych w terapii chorób krążenia. Ich głównymi wskazaniami są: nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca i zaburzenia rytmu serca. Krótkodziałające leki z grupy dihydropirydynowych pochodnych antagonistów wapnia wycofano z terapii, ponieważ wahania ciśnienia, jakie obserwowano pod wpływem kilkukrotnego ich podawania w ciągu doby, prowadziło do pobudzenia układu sympatycznego, wywoływało zaburzenia rytmu serca i zwiększało śmiertelność. Jakkolwiek długodziałające preparaty antagonistów wapnia są pozbawione tego niekorzystnego działania, to również i one mogą wywoływać liczne objawy niepożądane. Do najczęstszych działań niepożądanych pochodnych dihydropirymidynowych należą: zaczerwienie twarzy, bóle głowy i obrzęki kończyn dolnych. Natomiast werapamil może powodować znaczną bradykardię, a u osób z chorobą węzła zatokowego - nawet asystolię. Niegroźnymi, choć częstymi objawami niepożądanymi werapamilu są uporczywe zaparcia. U osób stosujących preparaty antagonistów wapnia opisano także częstsze krwawienia z przewodu pokarmowego. Istnieje również wiele doniesień na temat upośledzenia funkcji wątroby przez leki z grupy antagonistów wapnia. Szczególnie niekorzystne następstwa obserwowano w przypadku stosowania werapamilu. Jednym z częściej opisywanych działań niepożądanych antagonistów wapnia jest przerost dziąseł. Częstość tego powikłania nie jest dokładnie określona i ocenia się ją w zależności od autora na 6,5-20%.
Dość powszechnie znane jest występowanie objawów pozapiramidowych związanych ze stosowaniem nieselektywnych antagonistów wapnia, takich jak flunarizyna i cinnarizyna.
Preparaty z grupy antagonistów wapnia wchodzą w liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, które często mają istotne znaczenie kliniczne. Należy pamiętać, że picie soku grejpfrutowego zwiększa stężenie dihydropirydymin.

Streszczenie

Antagoniści wapnia należą do podstawowych leków stosowanych w terapii chorób krążenia. Ich głównymi wskazaniami są: nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca i zaburzenia rytmu serca. Krótkodziałające leki z grupy dihydropirydynowych pochodnych antagonistów wapnia wycofano z terapii, ponieważ wahania ciśnienia, jakie obserwowano pod wpływem kilkukrotnego ich podawania w ciągu doby, prowadziło do pobudzenia układu sympatycznego, wywoływało zaburzenia rytmu serca i zwiększało śmiertelność. Jakkolwiek długodziałające preparaty antagonistów wapnia są pozbawione tego niekorzystnego działania, to również i one mogą wywoływać liczne objawy niepożądane. Do najczęstszych działań niepożądanych pochodnych dihydropirymidynowych należą: zaczerwienie twarzy, bóle głowy i obrzęki kończyn dolnych. Natomiast werapamil może powodować znaczną bradykardię, a u osób z chorobą węzła zatokowego - nawet asystolię. Niegroźnymi, choć częstymi objawami niepożądanymi werapamilu są uporczywe zaparcia. U osób stosujących preparaty antagonistów wapnia opisano także częstsze krwawienia z przewodu pokarmowego. Istnieje również wiele doniesień na temat upośledzenia funkcji wątroby przez leki z grupy antagonistów wapnia. Szczególnie niekorzystne następstwa obserwowano w przypadku stosowania werapamilu. Jednym z częściej opisywanych działań niepożądanych antagonistów wapnia jest przerost dziąseł. Częstość tego powikłania nie jest dokładnie określona i ocenia się ją w zależności od autora na 6,5-20%.
Dość powszechnie znane jest występowanie objawów pozapiramidowych związanych ze stosowaniem nieselektywnych antagonistów wapnia, takich jak flunarizyna i cinnarizyna.
Preparaty z grupy antagonistów wapnia wchodzą w liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, które często mają istotne znaczenie kliniczne. Należy pamiętać, że picie soku grejpfrutowego zwiększa stężenie dihydropirydymin.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

antagoniści wapnia; działania niepożądane; objawy przedawkowania; interakcje

Informacje o artykule
Tytuł

Działania niepożądane antagonistów wapnia

Czasopismo

Choroby Serca i Naczyń

Numer

Tom 3, Nr 1 (2006)

Strony

18-31

Data publikacji on-line

2006-04-11

Rekord bibliograficzny

Choroby Serca i Naczyń 2006;3(1):18-31.

Słowa kluczowe

antagoniści wapnia
działania niepożądane
objawy przedawkowania
interakcje

Autorzy

Jerzy Głuszek
Katarzyna Pawlaczyk

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k. ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.: +48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60,  e-mail: viamedica@viamedica.pl