Tom 3, Nr 2 (2006)
Opublikowany online: 2006-05-10

dostęp otwarty

Wyświetlenia strony 1494
Wyświetlenia/pobrania artykułu 21504
Pobierz cytowanie

Eksport do Mediów Społecznościowych

Eksport do Mediów Społecznościowych

Arytmogenna kardiomiopatia prawej komory - przyczyna nagłej śmierci sercowej

Agnieszka Zienciuk, Monika Lica-Gorzynska, Anna Pazdyga, Grzegorz Raczak
Choroby Serca i Naczyń 2006;3(2):76-80.

Streszczenie

Arytmogenna kardiomiopatia prawej komory (ARVC, arrhythmogenic right ventricular cardiomyopathy) jest chorobą mięśnia sercowego charakteryzującą się postępującym zanikiem kardiomiocytów, które są zastępowane przez tkankę tłuszczową i włóknistą. Proces ten dotyczy głównie wolnej ściany prawej komory serca i przyczynia się do powstania elektrycznej niestabilności w mięśniu sercowym, usposabiającej do wystąpienia groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Arytmogenna kardiomiopatia prawej komory ujawnia się najczęściej w okresie dorastania i u młodych dorosłych. Jej objawami są zasłabnięcia lub omdlenia występujące najczęściej w czasie wysiłku fizycznego, chociaż pierwszym objawem choroby może być również nagła śmierć sercowa. Podstawą rozpoznania są wyniki badania histopatologicznego, stwierdzenie zmian strukturalnych w obrębie prawej komory serca, występowanie arytmii komorowych o morfologii bloku lewej odnogi pęczka Hisa oraz zaburzeń depolaryzacji i repolaryzacji w EKG, a także dane z wywiadu rodzinnego. Leczenie ARVC obejmuje postępowanie przeciwarytmiczne (sotalol, amiodaron, beta-adrenolityki, ablacja prądem o częstotliwości radiowej, implantacja wszczepialnego kardiowertera- defibrylatora serca) oraz, w zaawansowanych przypadkach, leczenie niewydolności

Artykuł dostępny w formacie PDF

Pokaż PDF Pobierz plik PDF